Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010
.Πραγματική συναλλαγή (Real trading example) στο συμβόλαιο ΕΥΡΩ / ΔΟΛΑΡΙΟΥ ( EURO / USD ) - Την Παρασκευή 10.12.10 κάναμε roll over (μετακυλίσαμε) την θέση μας στο συμβόλαιο του Δεκεμβρίου. Δηλαδή κάναμε κλείσιμο της θέσης πτώσης (της θέσης short) στο συμβόλαιο μηνός Δεκεμβρίου 2010 με ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΖΗΜΙΑΣ και ταυτόχρονα ανοίξαμε νέα θέση πτώσης στο συμβόλαιο μηνός Μαρτίου 2011. Ακολουθεί το αντίγραφο της ηλεκτρονικής συναλλαγής της Παρασκευής το οποίο λάβαμε σήμερα.
Οπως ενημερωθήκατε την Παρασκευή (σε ώρα Σικάγου 3.46 πμ τα ξημερώματα ) , ρολάραμε την θέση πτώσης του Δεκεμβρίου 2010, κλείνοντας την ανοικτή θέση πτώσης σε τιμή 1,3249 και ανοίξαμε ταυτόχρονα μία νέα θέση πτώσης στο συμβόλαιο του Μαρτίου 2011 σε τιμή 1,3241.
Λεπτομέρειες και τα ακριβή στοιχεία της συναλλαγής , μπορείτε να δείτε στο παραπάνω ηλεκτρονικό αντίγραφο επιβεβαίωσης της συναλλαγής..
Από το κλείσιμο της θέσης πτώσης (την οποία όπως ενημερωθήκατε στις 9.9.2010 είχαμε ανοίξει στις 1,2709) , προέκυψε ζημία 540 πόντων pips (δηλαδή 540 Χ 6,25 $ = 3.375,00 $ ).
Υπενθυμίζουμε ότι ο πολαπλασιαστής του συμβολαίου είναι 6,25$ . Αυτό σημαίνει πως εάν η ισοτιμία ευρώ / δολαρίου υποχωρήσει από το 1,3200 στο 1,3199 το κέρδος μας θα είναι 6,25 $ για κάθε ένα συμβόλαιο που ανοίξαμε (πουλήσαμε - κάναμε short). Αντιθέτως εάν η ισοτιμία ευρώ / δολαρίου αυξηθεί κατά 0,0001 δηλαδή αυξηθεί από το 1,3200 στο 1,3201 η ζημία μας θα ανέλθει σε 6,25 $ για κάθε συμβόλαιο.
Το ποσό που επενδύει κανείς για κάθε συμβόλαιο είναι 3.125,00 $ (ουσιαστικά δηλαδή δεσμεύεται ως margin - περιθώριο ασφάλισης, το ποσό των 3.125,00 $) .
Μία μεταβολή 0,0100 πόντων (εκατό πόντων-pip's) στην ισοτιμία €/$ , ήτοι μία ποσοστιαία μεταβολή της τάξεως του 0,79% δηλαδή μεταβολή μικρότερη του 1% , μας δίνει μικτό κέρδος ή ζημία της τάξεως του 20,00% στο επενδεδυμένο κεφάλαιό μας.
Το κέρδος του 20% θα προκύψει εάν κλείσουμε την θέση μας 100 pips χαμηλότερα , ενώ η ζημία του 20% θα προκύψει εάν κλείσουμε την θέση πτώσης 100 pips ψηλότερα από την τιμή ανοίγματος.
Για το πότε θα ανοίξουμε νέα θέση, εάν θα είναι θέση ανόδου ή θέση πτώσης (σε ποιόν δείκτη ή εμπόρευμα ή ισοτιμία ή μετοχή) , θα ενημερωθείτε αυθημερόν.
( Ευχές για επιτυχημένες συναλλαγές - Trade well - Λευτέρης Ρ)
Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010
ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ - Το «αίνιγμα» των κρατικών ομολόγων . Πώς και με ποιους όρους η ελληνική οικονομία μπορεί να ξεπεράσει τη δυσπιστία των διεθνών αγορών.
Μπορεί τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου και της τρόικας να διαβεβαίωναν τις τελευταίες ημέρες τους θεσμικούς επενδυτές στο Λονδίνο, στο Παρίσι και στη Φραγκφούρτη ότι η Ελλάδα «δεν θα προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους της», οι αγορές ωστόσο- όπως σημείωναν ορισμένοι διαχειριστές που δεν αγοράζουν «εξαιτίας των προθέσεων αλλά εξαιτίας των αποδείξεων» - παραμένουν δύσπιστες.
Τον δικό τους ρόλο στις εξελίξεις αναμένεται να διαδραματίσουν πάντως τόσο το διαμορφωθέν διεθνές επενδυτικό κλίμα όσο και η χρονική στιγμή εξόδου της χώρας μας στις αγορές για δανεισμό. Αν αυτό συμβεί το δεύτερο εξάμηνο του 2011, όπως εκτιμάται, θα πρέπει από τη μία πλευρά να έχουμε πείσει νωρίτερα τους ξένους θεσμικούς και εν δυνάμει δανειστές μας πως η χώρα μπορεί να τα καταφέρει, ενώ από την άλλη θα πρέπει να είναι και ελκυστική η σχέση ρίσκου- απόδοσης για τα ξένα κεφάλαια.
Η σχέση αυτή, πάντως, φαίνεται ότι σήμερα ευνοεί τα 30ετή ελληνικά κρατικά ομόλογα, των οποίων η διαφορά της απόδοσής τους έναντι των αντίστοιχων γερμανικών κυμαίνεται τώρα στις 600 μονάδες βάσης. Οπως σημειώνουν οι κκ. Θεολόγης Σχάπσαλης και Guy Μaycock της ΗSΒC Βank plc, με την παραδοχή ότι το κουπόνι και η διάρκεια ωρίμανσης των ομολόγων αυτών θα παραμείνουν αμετάβλητα, τα ελληνικά 30ετή ομόλογα είναι σήμερα ελκυστικά, ακόμη και αν σημειωθεί ένα «κούρεμα» (haircut) κατά 50% στο ελληνικό χρέος.
Το επόμενο χρέος
Δεδομένου, όπως αναφέρουν, ότι μια τόσο μεγάλη μείωση του ελληνικού χρέους θα μπορούσε να βελτιώσει την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας, στο σενάριο της πτώσης της απόδοσης των ελληνικών ομολόγων στο 6% τα κέρδη για τους ελληνικούς τίτλους θα ήταν σημαντικά. Τα αντίστοιχα ομόλογα θα μπορούσαν μάλιστα να προσφέρουν κέρδη, ακόμη και αν η απόδοσή τους παραμείνει στο υψηλό 8%, αφού το σημείο μηδέν στο οποίο δεν χάνει κάποιος χρήματα απαιτεί απόδοση 8,2% για τους αντίστοιχους ελληνικούς τίτλους.
Φυσικά ένα ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους θα ήταν πολύ κακή εξέλιξη για τις τιμές των πενταετών και δεκαετών ελληνικών τίτλων, αλλά οι εκτιμήσεις των αναλυτών της ΗSΒC δεικνύουν ότι, όταν πειστούν οι εν δυνάμει δανειστές και επενδυτές πως προσπαθούμε πραγματικά και πως η σχέση κινδύνου - απόδοσης αρχίζει να γέρνει σημαντικά υπέρ των ελληνικών ομολόγων, τότε ίσως δούμε ξαφνικά το περίφημο «καπέλο» των ελληνικών κρατικών ομολόγων έναντι των αντίστοιχων γερμανικών να καταρρέει.
Δεν υπάρχει εγγύηση ότι η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει, ανέφεραν οι οικονομολόγοι Joachim Fels, Μanoj Ρradhan και Σπύρος Ανδρεόπουλος της Μorgan Stanley. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί ακόμη και μέσα στην επόμενη τριετία, αν π.χ. υπάρξει δημοσιονομική ολίσθηση ή άρνηση για περαιτέρω σύσφιγξη μέτρων, με καθένα από αυτά να έχει ως αποτέλεσμα τη διακοπή των εκταμιεύσεων των δόσεων του δανείου που έχει συνάψει η χώρα με την τρόικα.
Στον σωστό δρόμο
Η Ελλάδα, πάντως, όπως εκτιμάται, βρίσκεται στον σωστό δρόμο για να πετύχει τους δημοσιονομικούς της στόχους, ενώ η κυβέρνηση δείχνει να έχει «επιστρατεύσει» την πολιτική της θέληση για την εφαρμογή των επόμενων μέτρων του προγράμματος λιτότητας, με δεδομένο ότι διατηρεί ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, διαθέτει έναν δημοφιλή πρωθυπουργό, ενώ η όποια κοινωνική αναταραχή εμφανίζεται συγκρατημένη.
«Κανένα κρατικό χρεόγραφο δεν πρέπει να θεωρείται απολύτως ασφαλές» σημείωναν οι οικονομολόγοι της Citigroup Willem Βuiter και Εbrahim Rahbari, αν και θεωρούν απίθανη την προοπτική χρεοκοπίας αναπτυγμένων οικονομιών τα επόμενα πέντε χρόνια. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Citigroup, που «βλέπει» τη ζήτηση για δανεισμό των κρατών να αυξάνεται ταχύτερα από ό,τι τα έσοδα, η Ελλάδα είναι η χώρα με το μεγαλύτερο ρίσκο πτώχευσης. Ακολουθεί η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Ισπανία. Ακόμη και οι ΗΠΑ μπορούν να αντιμετωπίσουν προβλήματα στην αποπληρωμή χρεών «σε έναν ορίζοντα άνω των πέντε ετών».
Μπορεί πάντως το οικονομικό επιτελείο να τονίζει ότι το κόστος που ενέχει μια ενδεχόμενη αναδιάρθρωση τόσο για την Ελλάδα όσο και για την ίδια την ευρωζώνη να απομακρύνει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οι περισσότεροι αναλυτές σημείωναν ωστόσο πως το πρόβλημα για την Ελλάδα είναι ότι δύσκολα μπορεί να δει κανείς πώς θα μειωθούν τα χρέη χωρίς σημαντική αναδιάρθρωση των χρεών της.
Βοήθεια μετά το 2012
Την ίδια ώρα αυξάνονται οι φωνές που δεν αποκλείουν ακόμη και το ενδεχόμενο επέκτασης της οικονομικής βοήθειας και πέραν του 2012, οπότε και λήγει το πακέτο διάσωσης των 110 δισ. ευρώ.
Οι περισσότεροι διαχειριστές θεσμικών χαρτοφυλακίων άρχισαν τότε να κάνουν λόγο για «φούσκα ομολόγων», αν και ορισμένοι θυμήθηκαν ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1990 οι επενδυτές είχαν προχωρήσει στην πώληση ιαπωνικών κρατικών ομολόγων στο 3%, αλλά οι αποδόσεις συνέχισαν να μειώνονται φθάνοντας ως το 0,45%, δηλαδή οι τιμές συνέχισαν να ανεβαίνουν.
Ετσι, διαμορφώθηκε μια νέα άποψη αναφορικά με το «αίνιγμα των ομολόγων», η οποία ήθελε τα ομόλογα να μην είναι «φούσκα», καθώς οι αναλυτές δεν αναμένουν σύντομα ανοδική κίνηση των αποδόσεων (πτώση των τιμών) κυρίως επειδή ο πληθωρισμός θα εξακολουθήσει να κινείται σε χαμηλά επίπεδα. Το παραπάνω έχει τη δική του σημασία και για τη χώρα μας, καθώς μπορεί για τα «ομόλογα της διασποράς» η επιτυχία του εγχειρήματος να εξαρτηθεί όχι μόνο από τον πατριωτισμό των Ελλήνων, αλλά ενδεχομένως και από κάποιο φορολογικό πλεονέκτημα, τα πράγματα όμως αναφορικά με τη χρονική στιγμή όπου θα «εκτεθούμε» συνολικά στις αγορές για δανεισμό είναι σαφώς πιο σύνθετα.
«Η ανάκαμψη θα οδηγήσει σε ανοδικές αποδόσεις»
Ο κ. Αd van Τiggelen - Ο κ. Richard Urwin - Ο κ. Β. Πατίκης Oλα αυτά πάντως θα πρέπει να τα δούμε σε ένα διεθνές περιβάλλον, στο οποίο, όπως εκτιμά ο κ. Richard Urwin, επικεφαλής επενδύσεων στην ομάδα Fiduciary Μandate Ιnvestment Τeam και επικεφαλής οικονομολόγος στην ΜultiΑsset Client Solutions Group της ΒlackRock, η επόμενη μεγάλη κίνηση στις αποδόσεις των ομολόγων θα είναι ανοδική (οι τιμές θα πέσουν), επειδή ο κύκλος της οικονομικής ανάκαμψης θα αποκτά όλο και ισχυρότερα ερείσματα, αλλά και διότι οι ιδιώτες επενδυτές ενδέχεται να απαιτήσουν μεγαλύτερες αποδόσεις ως αντιστάθμιση του κινδύνου που θα κληθούν να αναλάβουν μέσω της τοποθέτησης σε κρατικούς τίτλους. Ωστόσο δεν αναμένει μια τέτοια κίνηση σύντομα, κυρίως επειδή ο πληθωρισμός θα εξακολουθήσει να κινείται σε χαμηλά επίπεδα καθώς έπειτα από μια τόσο έντονη ύφεση που βίωσε ο κόσμος οι οικονομίες μπαίνουν σε φάση ανάπτυξης και είναι απίθανο να φτάσουν σε μικρό χρονικό διάστημα τη μέγιστη παραγωγική τους ικανότητα.
O Βασίλης Πατίκης της Πειραιώς Wealth Μanagement, που συνεργάζεται με την ΒΝΡ Ρaribas Wealth Μanagement, εκτιμά ότι τα ομόλογα ήδη προεξοφλούν ένα αρκετά αρνητικό σενάριο και για να καταγράψουν σημαντικά υψηλότερα κέρδη θα έπρεπε το επενδυτικό κλίμα να επιδεινωθεί δραματικά. Στα τρέχοντα χαμηλά επίπεδα των αποδόσεων τα περισσότερα μακροοικονομικά ρίσκα πρέπει ήδη να ενσωματώνονται στις τιμές. Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες εκπλήξεις στα στοιχεία, την υπεραγορασμένη τους εικόνα και την ισχυρή ανάπτυξη των αναδυόμενων οικονομιών, εκτιμά ότι τα ρίσκα στις αγορές ομολόγων εξακολουθούν να είναι πτωτικά.
Από την άλλη πλευρά, πάντως, όπως παρατηρεί ο στρατηγικός αναλυτής της ΙΝG ΙΜ Εurope Αd van Τiggelen, μια γηράσκουσα κοινωνία, όπως αυτή των δυτικών οικονομιών, χρειάζεται τεράστια ποσά επενδύσεων χαμηλού κινδύνου, προκειμένου να διασφαλίσει ένα σταθερό εισόδημα για όλους τους συνταξιούχους. Αυτή τη στιγμή, π.χ., τα δημογραφικά της ευρωζώνης έχουν την ίδια εικόνα με της Ιαπωνίας στις αρχές της δεκαετίας του ΄90. Επομένως, ίσως τα τρέχοντα χαμηλά επίπεδα απόδοσης των γερμανικών ομολόγων να μην είναι μόνο το αποτέλεσμα μιας στροφής των επενδυτών σε ένα ασφαλές καταφύγιο, αλλά και οι πρώτες ενδείξεις αποπληθωριστικών τάσεων μεταπολεμικά.
Τον δικό τους ρόλο στις εξελίξεις αναμένεται να διαδραματίσουν πάντως τόσο το διαμορφωθέν διεθνές επενδυτικό κλίμα όσο και η χρονική στιγμή εξόδου της χώρας μας στις αγορές για δανεισμό. Αν αυτό συμβεί το δεύτερο εξάμηνο του 2011, όπως εκτιμάται, θα πρέπει από τη μία πλευρά να έχουμε πείσει νωρίτερα τους ξένους θεσμικούς και εν δυνάμει δανειστές μας πως η χώρα μπορεί να τα καταφέρει, ενώ από την άλλη θα πρέπει να είναι και ελκυστική η σχέση ρίσκου- απόδοσης για τα ξένα κεφάλαια.
Η σχέση αυτή, πάντως, φαίνεται ότι σήμερα ευνοεί τα 30ετή ελληνικά κρατικά ομόλογα, των οποίων η διαφορά της απόδοσής τους έναντι των αντίστοιχων γερμανικών κυμαίνεται τώρα στις 600 μονάδες βάσης. Οπως σημειώνουν οι κκ. Θεολόγης Σχάπσαλης και Guy Μaycock της ΗSΒC Βank plc, με την παραδοχή ότι το κουπόνι και η διάρκεια ωρίμανσης των ομολόγων αυτών θα παραμείνουν αμετάβλητα, τα ελληνικά 30ετή ομόλογα είναι σήμερα ελκυστικά, ακόμη και αν σημειωθεί ένα «κούρεμα» (haircut) κατά 50% στο ελληνικό χρέος.
Το επόμενο χρέος
Δεδομένου, όπως αναφέρουν, ότι μια τόσο μεγάλη μείωση του ελληνικού χρέους θα μπορούσε να βελτιώσει την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας, στο σενάριο της πτώσης της απόδοσης των ελληνικών ομολόγων στο 6% τα κέρδη για τους ελληνικούς τίτλους θα ήταν σημαντικά. Τα αντίστοιχα ομόλογα θα μπορούσαν μάλιστα να προσφέρουν κέρδη, ακόμη και αν η απόδοσή τους παραμείνει στο υψηλό 8%, αφού το σημείο μηδέν στο οποίο δεν χάνει κάποιος χρήματα απαιτεί απόδοση 8,2% για τους αντίστοιχους ελληνικούς τίτλους.
Φυσικά ένα ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους θα ήταν πολύ κακή εξέλιξη για τις τιμές των πενταετών και δεκαετών ελληνικών τίτλων, αλλά οι εκτιμήσεις των αναλυτών της ΗSΒC δεικνύουν ότι, όταν πειστούν οι εν δυνάμει δανειστές και επενδυτές πως προσπαθούμε πραγματικά και πως η σχέση κινδύνου - απόδοσης αρχίζει να γέρνει σημαντικά υπέρ των ελληνικών ομολόγων, τότε ίσως δούμε ξαφνικά το περίφημο «καπέλο» των ελληνικών κρατικών ομολόγων έναντι των αντίστοιχων γερμανικών να καταρρέει.
Δεν υπάρχει εγγύηση ότι η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει, ανέφεραν οι οικονομολόγοι Joachim Fels, Μanoj Ρradhan και Σπύρος Ανδρεόπουλος της Μorgan Stanley. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί ακόμη και μέσα στην επόμενη τριετία, αν π.χ. υπάρξει δημοσιονομική ολίσθηση ή άρνηση για περαιτέρω σύσφιγξη μέτρων, με καθένα από αυτά να έχει ως αποτέλεσμα τη διακοπή των εκταμιεύσεων των δόσεων του δανείου που έχει συνάψει η χώρα με την τρόικα.
Στον σωστό δρόμο
Η Ελλάδα, πάντως, όπως εκτιμάται, βρίσκεται στον σωστό δρόμο για να πετύχει τους δημοσιονομικούς της στόχους, ενώ η κυβέρνηση δείχνει να έχει «επιστρατεύσει» την πολιτική της θέληση για την εφαρμογή των επόμενων μέτρων του προγράμματος λιτότητας, με δεδομένο ότι διατηρεί ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, διαθέτει έναν δημοφιλή πρωθυπουργό, ενώ η όποια κοινωνική αναταραχή εμφανίζεται συγκρατημένη.
«Κανένα κρατικό χρεόγραφο δεν πρέπει να θεωρείται απολύτως ασφαλές» σημείωναν οι οικονομολόγοι της Citigroup Willem Βuiter και Εbrahim Rahbari, αν και θεωρούν απίθανη την προοπτική χρεοκοπίας αναπτυγμένων οικονομιών τα επόμενα πέντε χρόνια. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Citigroup, που «βλέπει» τη ζήτηση για δανεισμό των κρατών να αυξάνεται ταχύτερα από ό,τι τα έσοδα, η Ελλάδα είναι η χώρα με το μεγαλύτερο ρίσκο πτώχευσης. Ακολουθεί η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Ισπανία. Ακόμη και οι ΗΠΑ μπορούν να αντιμετωπίσουν προβλήματα στην αποπληρωμή χρεών «σε έναν ορίζοντα άνω των πέντε ετών».
Μπορεί πάντως το οικονομικό επιτελείο να τονίζει ότι το κόστος που ενέχει μια ενδεχόμενη αναδιάρθρωση τόσο για την Ελλάδα όσο και για την ίδια την ευρωζώνη να απομακρύνει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οι περισσότεροι αναλυτές σημείωναν ωστόσο πως το πρόβλημα για την Ελλάδα είναι ότι δύσκολα μπορεί να δει κανείς πώς θα μειωθούν τα χρέη χωρίς σημαντική αναδιάρθρωση των χρεών της.
Βοήθεια μετά το 2012
Την ίδια ώρα αυξάνονται οι φωνές που δεν αποκλείουν ακόμη και το ενδεχόμενο επέκτασης της οικονομικής βοήθειας και πέραν του 2012, οπότε και λήγει το πακέτο διάσωσης των 110 δισ. ευρώ.
Οι περισσότεροι διαχειριστές θεσμικών χαρτοφυλακίων άρχισαν τότε να κάνουν λόγο για «φούσκα ομολόγων», αν και ορισμένοι θυμήθηκαν ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1990 οι επενδυτές είχαν προχωρήσει στην πώληση ιαπωνικών κρατικών ομολόγων στο 3%, αλλά οι αποδόσεις συνέχισαν να μειώνονται φθάνοντας ως το 0,45%, δηλαδή οι τιμές συνέχισαν να ανεβαίνουν.
Ετσι, διαμορφώθηκε μια νέα άποψη αναφορικά με το «αίνιγμα των ομολόγων», η οποία ήθελε τα ομόλογα να μην είναι «φούσκα», καθώς οι αναλυτές δεν αναμένουν σύντομα ανοδική κίνηση των αποδόσεων (πτώση των τιμών) κυρίως επειδή ο πληθωρισμός θα εξακολουθήσει να κινείται σε χαμηλά επίπεδα. Το παραπάνω έχει τη δική του σημασία και για τη χώρα μας, καθώς μπορεί για τα «ομόλογα της διασποράς» η επιτυχία του εγχειρήματος να εξαρτηθεί όχι μόνο από τον πατριωτισμό των Ελλήνων, αλλά ενδεχομένως και από κάποιο φορολογικό πλεονέκτημα, τα πράγματα όμως αναφορικά με τη χρονική στιγμή όπου θα «εκτεθούμε» συνολικά στις αγορές για δανεισμό είναι σαφώς πιο σύνθετα.
«Η ανάκαμψη θα οδηγήσει σε ανοδικές αποδόσεις»
Ο κ. Αd van Τiggelen - Ο κ. Richard Urwin - Ο κ. Β. Πατίκης Oλα αυτά πάντως θα πρέπει να τα δούμε σε ένα διεθνές περιβάλλον, στο οποίο, όπως εκτιμά ο κ. Richard Urwin, επικεφαλής επενδύσεων στην ομάδα Fiduciary Μandate Ιnvestment Τeam και επικεφαλής οικονομολόγος στην ΜultiΑsset Client Solutions Group της ΒlackRock, η επόμενη μεγάλη κίνηση στις αποδόσεις των ομολόγων θα είναι ανοδική (οι τιμές θα πέσουν), επειδή ο κύκλος της οικονομικής ανάκαμψης θα αποκτά όλο και ισχυρότερα ερείσματα, αλλά και διότι οι ιδιώτες επενδυτές ενδέχεται να απαιτήσουν μεγαλύτερες αποδόσεις ως αντιστάθμιση του κινδύνου που θα κληθούν να αναλάβουν μέσω της τοποθέτησης σε κρατικούς τίτλους. Ωστόσο δεν αναμένει μια τέτοια κίνηση σύντομα, κυρίως επειδή ο πληθωρισμός θα εξακολουθήσει να κινείται σε χαμηλά επίπεδα καθώς έπειτα από μια τόσο έντονη ύφεση που βίωσε ο κόσμος οι οικονομίες μπαίνουν σε φάση ανάπτυξης και είναι απίθανο να φτάσουν σε μικρό χρονικό διάστημα τη μέγιστη παραγωγική τους ικανότητα.
O Βασίλης Πατίκης της Πειραιώς Wealth Μanagement, που συνεργάζεται με την ΒΝΡ Ρaribas Wealth Μanagement, εκτιμά ότι τα ομόλογα ήδη προεξοφλούν ένα αρκετά αρνητικό σενάριο και για να καταγράψουν σημαντικά υψηλότερα κέρδη θα έπρεπε το επενδυτικό κλίμα να επιδεινωθεί δραματικά. Στα τρέχοντα χαμηλά επίπεδα των αποδόσεων τα περισσότερα μακροοικονομικά ρίσκα πρέπει ήδη να ενσωματώνονται στις τιμές. Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες εκπλήξεις στα στοιχεία, την υπεραγορασμένη τους εικόνα και την ισχυρή ανάπτυξη των αναδυόμενων οικονομιών, εκτιμά ότι τα ρίσκα στις αγορές ομολόγων εξακολουθούν να είναι πτωτικά.
Από την άλλη πλευρά, πάντως, όπως παρατηρεί ο στρατηγικός αναλυτής της ΙΝG ΙΜ Εurope Αd van Τiggelen, μια γηράσκουσα κοινωνία, όπως αυτή των δυτικών οικονομιών, χρειάζεται τεράστια ποσά επενδύσεων χαμηλού κινδύνου, προκειμένου να διασφαλίσει ένα σταθερό εισόδημα για όλους τους συνταξιούχους. Αυτή τη στιγμή, π.χ., τα δημογραφικά της ευρωζώνης έχουν την ίδια εικόνα με της Ιαπωνίας στις αρχές της δεκαετίας του ΄90. Επομένως, ίσως τα τρέχοντα χαμηλά επίπεδα απόδοσης των γερμανικών ομολόγων να μην είναι μόνο το αποτέλεσμα μιας στροφής των επενδυτών σε ένα ασφαλές καταφύγιο, αλλά και οι πρώτες ενδείξεις αποπληθωριστικών τάσεων μεταπολεμικά.
Αρθρο 99: τους πιστωτές ποιος τους προστατεύει;
Αρθρο 99: τους πιστωτές ποιος τους προστατεύει;
Η αθρόα προσφυγή των επιχειρήσεων στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα, γεγονός που αποτυπώνει βεβαίως την κακή οικονομική συγκυρία και την αγωνιώδη προσπάθεια για διάσωση, δημιουργεί αφ’ ενός μεν συμπάθεια για τη δυστυχία του επιχειρηματία , αφ’ ετέρου όμως ευρύτερες έννομες συνέπειες και συγκρούσεις συμφερόντων. Η ατυχία ή ίσως αμέλεια ή ακόμα και δολιότητα του προσφεύγοντος επηρεάζει τις τράπεζες και τον επιμελή, προνοητικό, έντιμο και ικανό επιχειρηματία που συνεργάστηκαν μαζί του και των οποίων η ατυχία έγκειται μόνο στο γεγονός ότι συνεργάστηκαν με τον «ατυχήσαντα».
Οταν δε ο "ατυχήσας" επιχειρηματίας προσφεύγοντας σε νόμιμες διαδικασίες όπως το άρθρο 99 κατορθώνει να επιβιώνει επαγγελματικά ή έστω να κερδίζει χρόνο μετακυλίοντας τα προβλήματα στους άλλους, τότε το αίσθημα αδικίας παρουσιάζεται έντονο.
Αναρωτιέται κανείς πώς από το δικαίωμα του δανειστή στη θανάτωση ή «την πώληση πέραν του Τίβερη» του οφειλέτη του, που προέβλεπε το ρωμαϊκό δίκαιο, ή από τις μέχρι την εισαγωγή του νέου πτωχευτικού κώδικα ισχύουσες ηθικές μειώσεις, όπως η απαγόρευση ασκήσεως δημοσίου λειτουργήματος π. χ. του επιτρόπου, κηδεμόνα, ενόρκου, δημοσίου ή δημοτικού ή κοινοτικού υπαλλήλου, ή από την απαγόρευση ασκήσεως εμπορίας ή από τη στέρηση του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι, φτάσαμε στο σημείο να καταργήσουμε σχεδόν όλες τις προσωπικές κυρώσεις κατά του οφειλέτη και μάλιστα να του παρέχουμε ασυλία ώστε να ανταγωνίζεται υγιείς επιχειρήσεις. Τα πράγματα φαίνονται έτσι σε πρώτη ανάγνωση, όμως δεν είναι ακριβώς έτσι.
Εάν δεν υπήρχε αυτή η νομοθετική πρόβλεψη του άρθρου 99, δηλαδή η διαδικασία συνδιαλλαγής - εξυγίανσης, τότε η πτώχευση του πελάτη θα ήταν άμεση και οι συνέπειές της πιθανότατα χειρότερες από αυτές που δημιουργεί η «συνδιαλλαγή». Αλλωστε τα προβλήματα και το ατελέσφορο της πτωχευτικής διαδικασίας οδήγησαν τους νομοθέτες από τη δεκαετία του 1960 σε θέσπιση διαδικασιών εξυγίανσης επιχειρήσεων, με πρωτοπόρο τη Γαλλία. Αλλά και άλλες χώρες όπως η Αγγλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ελβετία περιέλαβαν στο δίκαιό τους διατάξεις για την εξυγίανση επιχειρήσεων, ενώ η Αμερική με τις διαδικασίες του chapter 11 αντιμετώπισε με τον πιο επιτυχή και οργανωμένο τρόπο το θέμα.
Ωστόσο το θέμα προστασίας των πιστωτών παραμένει. Τι πρέπει να κάνει ο πιστωτής για να προφυλαχθεί; Πέρα από την αυτονόητη απάντηση ότι οφείλει να ελέγχει με σοβαρότητα -και με τη χρήση όλων των πηγών πληροφόρησης, που πράγματι στη διαδικτυακή εποχή είναι σημαντικές- τη φερεγγυότητα του πελάτη του, πρέπει να κάνει και τα εξής:
Να παρακολουθεί διά του νομικού του συμβούλου τις υποβολές στο Πρωτοδικείο αιτήσεων για την υπαγωγή στη διαδικασία συνδιαλλαγής (άραγε πρέπει να αναζητεί σε όλα τα Πρωτοδικεία της χώρας?). Η έγκαιρη ενημέρωση είναι πραγματικός χρυσός (ίσως όμως έχει τεράστιο κόστος), αφού έτσι του δίνεται η δυνατότητα παρεμβάσεως την οποία διαφορετικά δεν έχει, δεδομένου ότι η διαδικασία αυτή δεν προβλέπει την έτσι και αλλιώς αδύνατη, εν όψει της πληθώρας των πιστωτών, ειδοποίηση του κάθε πιστωτή.
Η παρέμβασή του στο δικαστήριο θα επισημάνει τα κενά, θα αποκαλύψει τις συγκαλύψεις, θα εξαλείψει τις ωραιοποιήσεις, θα δώσει στο δικαστήριο την ολοκληρωμένη εικόνα, θα ακουστεί η άλλη πλευρά. Τώρα, στο ερώτημα εάν αυτή η παρέμβαση συμφέρει τον συγκεκριμένο πιστωτή ο οποίος με δαπάνες του θα κάνει τον εισαγγελέα, για την προστασία όχι μόνο του εαυτού του αλλά πάντων, υπάρχει απάντηση. Ο ίδιος θα το κρίνει πρωτίστως και πάντως η αξιοποίηση αυτής της παρέμβασης συχνά έχει χαρακτήρα ατομικό.
Ομως και μετά το πρώτο στάδιο της διαδικασίας, δηλαδή αφού λάβει ο προσφεύγων την όποια προσωρινή προστασία από το δικαστήριο, η παρέμβαση του δανειστή στο δικαστήριο, που θα κρίνει αν δικαιούται να αρχίσει με δικαστική εντολή τις προσπάθειες για σύναψη συμφωνίας, μπορεί να είναι καταλυτική.
Ο νέος αυτός νόμος, παρά την πρόσφατη τροποποίησή του και τις εποικοδομητικές προτάσεις του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, συνεχίζει να έχει πολλά κενά αλλά και λεπτομέρειες τόσο ουσιαστικές, που τελικά καθορίζουν την υπαγωγή ή μη. Είναι λοιπόν ερευνητέα τα εξής:
1. το επιχειρηματικό σχέδιο διάσωσης που υποχρεούται να υποβάλει η υπό υπαγωγή επιχείρηση είναι ρεαλιστικό ή μήπως πρόκειται για ευχολόγιο χωρίς δυνατότητα υλοποίησης;
2. ποια είναι η διάρκεια της συμφωνίας,
3. ποιος ο χρόνος της προστασίας και πότε αρχίζει να μετράει,
4. ποιοι καλύπτονται από την προστασία,
5. τι γίνεται με τους εγγυητές,
6. τι με τους εταίρους,
7. τι γίνεται αν μεταβιβαστεί η επιχείρηση ή τμήμα αυτής σε τρίτον ή έστω σε δανειστή ή σε νέο επενδυτή, ποιος ευθύνεται, ο δανειστής που θα μετοχοποιήσει απαιτήσεις του και θα γίνει εταίρος στην προβληματική ευθύνεται ως διάδοχος ή όχι,
8. πώς πρέπει να είναι η συμφωνία για να είναι σύννομη,
9. είναι βιώσιμη η επιχείρηση ή μήπως είναι ήδη σε κατάσταση παύσης πληρωμών οπότε δεν δικαιούται προστασία.
10. Ακόμα, αν οι μη συμφωνούντες πιστωτές μπορούν να εξοφληθούν στον χρόνο που προβλέπει ο νόμος,
11. αν μπορεί να εγγραφεί προσημείωση κατά τη διάρκεια της προσωρινής προστασίας και άλλα πολλά.
Αυτά τα κενά και άλλα αξιοποιεί μια επιχείρηση που δολίως θέλει να υπαχθεί στο άρθρο 99 εις βάρος των πιστωτών της. Υπήρξαν περιπτώσεις που εταιρείες κολοσσοί, με χιλιάδες πιστωτές, εμφανίσθηκαν στο δικαστήριο και μάλιστα, τόσο στη λήψη προσωρινής προστασίας όσο και στην κύρια (εκουσία) διαδικασία, χωρίς να βρεθεί ένας πιστωτής να αντιλέξει, και αυτό, όχι γιατί όλα ήταν άγια. Προφανώς οι επιμελείς είχαν κάνει τις προσωπικές τους συμφωνίες πρωτύτερα, ενώ οι αμελείς εσύρθησαν ως πρόβατα επί σφαγήν.
Αν μια προσπάθεια υπαγωγής είναι έντιμη, είναι πράγματι προστασία και για τον δανειστή (έστω για ένα μέρος της απαίτησής του), αν όμως δεν είναι, η προστασία του δανειστή έγκειται στη γνώση και επιμέλειά του. Δηλαδή η προστασία του είναι στα χέρια του.
Η αθρόα προσφυγή των επιχειρήσεων στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα, γεγονός που αποτυπώνει βεβαίως την κακή οικονομική συγκυρία και την αγωνιώδη προσπάθεια για διάσωση, δημιουργεί αφ’ ενός μεν συμπάθεια για τη δυστυχία του επιχειρηματία , αφ’ ετέρου όμως ευρύτερες έννομες συνέπειες και συγκρούσεις συμφερόντων. Η ατυχία ή ίσως αμέλεια ή ακόμα και δολιότητα του προσφεύγοντος επηρεάζει τις τράπεζες και τον επιμελή, προνοητικό, έντιμο και ικανό επιχειρηματία που συνεργάστηκαν μαζί του και των οποίων η ατυχία έγκειται μόνο στο γεγονός ότι συνεργάστηκαν με τον «ατυχήσαντα».
Αναρωτιέται κανείς πώς από το δικαίωμα του δανειστή στη θανάτωση ή «την πώληση πέραν του Τίβερη» του οφειλέτη του, που προέβλεπε το ρωμαϊκό δίκαιο, ή από τις μέχρι την εισαγωγή του νέου πτωχευτικού κώδικα ισχύουσες ηθικές μειώσεις, όπως η απαγόρευση ασκήσεως δημοσίου λειτουργήματος π. χ. του επιτρόπου, κηδεμόνα, ενόρκου, δημοσίου ή δημοτικού ή κοινοτικού υπαλλήλου, ή από την απαγόρευση ασκήσεως εμπορίας ή από τη στέρηση του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι, φτάσαμε στο σημείο να καταργήσουμε σχεδόν όλες τις προσωπικές κυρώσεις κατά του οφειλέτη και μάλιστα να του παρέχουμε ασυλία ώστε να ανταγωνίζεται υγιείς επιχειρήσεις. Τα πράγματα φαίνονται έτσι σε πρώτη ανάγνωση, όμως δεν είναι ακριβώς έτσι.
Εάν δεν υπήρχε αυτή η νομοθετική πρόβλεψη του άρθρου 99, δηλαδή η διαδικασία συνδιαλλαγής - εξυγίανσης, τότε η πτώχευση του πελάτη θα ήταν άμεση και οι συνέπειές της πιθανότατα χειρότερες από αυτές που δημιουργεί η «συνδιαλλαγή». Αλλωστε τα προβλήματα και το ατελέσφορο της πτωχευτικής διαδικασίας οδήγησαν τους νομοθέτες από τη δεκαετία του 1960 σε θέσπιση διαδικασιών εξυγίανσης επιχειρήσεων, με πρωτοπόρο τη Γαλλία. Αλλά και άλλες χώρες όπως η Αγγλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ελβετία περιέλαβαν στο δίκαιό τους διατάξεις για την εξυγίανση επιχειρήσεων, ενώ η Αμερική με τις διαδικασίες του chapter 11 αντιμετώπισε με τον πιο επιτυχή και οργανωμένο τρόπο το θέμα.
Να παρακολουθεί διά του νομικού του συμβούλου τις υποβολές στο Πρωτοδικείο αιτήσεων για την υπαγωγή στη διαδικασία συνδιαλλαγής (άραγε πρέπει να αναζητεί σε όλα τα Πρωτοδικεία της χώρας?). Η έγκαιρη ενημέρωση είναι πραγματικός χρυσός (ίσως όμως έχει τεράστιο κόστος), αφού έτσι του δίνεται η δυνατότητα παρεμβάσεως την οποία διαφορετικά δεν έχει, δεδομένου ότι η διαδικασία αυτή δεν προβλέπει την έτσι και αλλιώς αδύνατη, εν όψει της πληθώρας των πιστωτών, ειδοποίηση του κάθε πιστωτή.
Η παρέμβασή του στο δικαστήριο θα επισημάνει τα κενά, θα αποκαλύψει τις συγκαλύψεις, θα εξαλείψει τις ωραιοποιήσεις, θα δώσει στο δικαστήριο την ολοκληρωμένη εικόνα, θα ακουστεί η άλλη πλευρά. Τώρα, στο ερώτημα εάν αυτή η παρέμβαση συμφέρει τον συγκεκριμένο πιστωτή ο οποίος με δαπάνες του θα κάνει τον εισαγγελέα, για την προστασία όχι μόνο του εαυτού του αλλά πάντων, υπάρχει απάντηση. Ο ίδιος θα το κρίνει πρωτίστως και πάντως η αξιοποίηση αυτής της παρέμβασης συχνά έχει χαρακτήρα ατομικό.
Ομως και μετά το πρώτο στάδιο της διαδικασίας, δηλαδή αφού λάβει ο προσφεύγων την όποια προσωρινή προστασία από το δικαστήριο, η παρέμβαση του δανειστή στο δικαστήριο, που θα κρίνει αν δικαιούται να αρχίσει με δικαστική εντολή τις προσπάθειες για σύναψη συμφωνίας, μπορεί να είναι καταλυτική.
1. το επιχειρηματικό σχέδιο διάσωσης που υποχρεούται να υποβάλει η υπό υπαγωγή επιχείρηση είναι ρεαλιστικό ή μήπως πρόκειται για ευχολόγιο χωρίς δυνατότητα υλοποίησης;
2. ποια είναι η διάρκεια της συμφωνίας,
3. ποιος ο χρόνος της προστασίας και πότε αρχίζει να μετράει,
4. ποιοι καλύπτονται από την προστασία,
5. τι γίνεται με τους εγγυητές,
6. τι με τους εταίρους,
7. τι γίνεται αν μεταβιβαστεί η επιχείρηση ή τμήμα αυτής σε τρίτον ή έστω σε δανειστή ή σε νέο επενδυτή, ποιος ευθύνεται, ο δανειστής που θα μετοχοποιήσει απαιτήσεις του και θα γίνει εταίρος στην προβληματική ευθύνεται ως διάδοχος ή όχι,
8. πώς πρέπει να είναι η συμφωνία για να είναι σύννομη,
9. είναι βιώσιμη η επιχείρηση ή μήπως είναι ήδη σε κατάσταση παύσης πληρωμών οπότε δεν δικαιούται προστασία.
10. Ακόμα, αν οι μη συμφωνούντες πιστωτές μπορούν να εξοφληθούν στον χρόνο που προβλέπει ο νόμος,
11. αν μπορεί να εγγραφεί προσημείωση κατά τη διάρκεια της προσωρινής προστασίας και άλλα πολλά.
Αυτά τα κενά και άλλα αξιοποιεί μια επιχείρηση που δολίως θέλει να υπαχθεί στο άρθρο 99 εις βάρος των πιστωτών της. Υπήρξαν περιπτώσεις που εταιρείες κολοσσοί, με χιλιάδες πιστωτές, εμφανίσθηκαν στο δικαστήριο και μάλιστα, τόσο στη λήψη προσωρινής προστασίας όσο και στην κύρια (εκουσία) διαδικασία, χωρίς να βρεθεί ένας πιστωτής να αντιλέξει, και αυτό, όχι γιατί όλα ήταν άγια. Προφανώς οι επιμελείς είχαν κάνει τις προσωπικές τους συμφωνίες πρωτύτερα, ενώ οι αμελείς εσύρθησαν ως πρόβατα επί σφαγήν.
Αν μια προσπάθεια υπαγωγής είναι έντιμη, είναι πράγματι προστασία και για τον δανειστή (έστω για ένα μέρος της απαίτησής του), αν όμως δεν είναι, η προστασία του δανειστή έγκειται στη γνώση και επιμέλειά του. Δηλαδή η προστασία του είναι στα χέρια του.
Πραγματικές συναλλαγές - Πραγματικές επενδύσεις - Δείτε συγκεντρωτικά τα Αποτελέσματα (Κέρδη / ζημίες).
Στον παραπάνω πίνακα παρουσιάζονται όλες οι συναλλαγές τις οποίες πραγματοποιήσαμε από την 25η Σεπτεμβρίου 2009 έως σήμερα και για τις οποίες ενημερώνεσθε ανελλιπώς , κάθε φορά κατά την οποία ανοίγουμε ή κλείνουμε μία θέση.
Μπορείτε να ανατρέξετε πίσω στις ημερομηνίες τις οποίες αναφέρω και κατά τις οποίες δημοσίευσα και τα σχετικά πινακίδια των συναλλαγών. Σε αυτά περιλαμβάνονται αναλυτικά στοιχεία για κάθε πράξη.
Στην τελευταία κολώνα με εντονώτερα γράμματα παρουσιάζονται τα % ποσοστά μικτού κέρδους (+) ή μικτής ζημίας (-) , τα οποία προέκυψαν από την ολοκλήρωση της κάθε μίας συναλλαγής. Οι συναλλαγές οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί (δηλαδή παραμένουν ανοικτές), δεν εμφανίζουν στην τελευταία κολώνα ποσοστό κέρδους ή ζημίας και κατά συνέπεια παραμένουν κενά τα σχετικά κουτάκια έως ότου κλείσει (ολοκληρωθεί) η συναλλαγή μας.
Καλή επιτυχία στις συναλλαγές σας ( Trade well ) - Λευτέρης Ρ.
Ευχαριστώ θερμά τον εξαιρετικό επαγγελματία του χώρου των επενδύσεων , τον καλό φίλο Χρήστο Δημητρ.......
Οι επενδύσεις τις οποίες πραγματοποιώ, ενέχουν τον κίνδυνο απώλειας του συνολικού κεφαλαίου το οποίο κάθε φορά επενδύεται και σε κάποιες περιπτώσεις ενέχουν τον κίνδυνο απωλειών ποσών ακόμη και μεγαλύτερων και από το κεφάλαιο που αρχικά επενδύσαμε.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται στις παρακάτω αποφάσεις, οι οποίες αφορούν:
1.-στην χρονική στιγμή κατά την οποία θα επενδύσετε (θα ανοίξετε θέση)
2.-στο αν θα επενδύσετε σε άνοδο , σε πτώση ή εάν θα μείνετε εκτός αγοράς
3.-στο τι θα αφορά η επένδυσή σας , (δείκτη, μετοχή, ισοτιμία, εμπόρευμα κλπ)
4.-στην χρονική στιγμή κατά την οποία θα κλείσετε την θέση σας είτε με κέρδος, είτε με ζημία προκειμένου να κλειδώσετε τα κέρδη σας
ή να προστατεύσετε το κεφάλαιό σας
5.-στο ποσοστό και το ποσό του διαθέσιμου κεφαλαίου σας, το οποίο προορίζετε για τέτοιου τύπου επενδύσεις (δηλαδή επενδύσεις οι
οποίες ενέχουν κίνδυνο ζημιών).
{Σας συνιστώ πάντοτε το μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου κεφαλαίου σας, να παραμένει σε επενδύσεις
μηδενικού κινδύνου , δηλαδή σε καταθέσεις και κρατικά ομόλογα με μηδενικό κίνδυνο (risk free) }.
Για να πραγματοποιήσετε τις συναλλαγές αυτές, πρέπει να διαθέτετε την ανάλογη εμπειρία και παράλληλα να απευθυνθείτε σε φορέα και επαγγελματία του χώρου, ο οποίος να διαθέτει τις απαραίτητες άδειες και πιστοποιήσεις από την Ελληνική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για τις ανάλογες πράξεις.
Στόχος μας
Η ετήσια συνολική απόδοση των επενδύσεών μας να υπερβεί και τις δύο παρακάτω αποδόσεις :
1.- την υψηλότερη θετική απόδοση των μεγάλων διεθνών ή του ελληνικού χρηματιστηρίων.
2.-εφόσον η παραπάνω απόδοση δεν είναι θετική, τότε στόχος μας γίνεται, η υπέρβαση των αποδόσεων των προθεσμιακών καταθέσεων ή των ομολόγων μηδενικού ρίσκου (risk free κρατικών ομολόγων υψηλής διαβάθμισης)
Money management
Στα πλαίσια επίτευξης του ανωτέρω στόχου μας, η χρηματική κατανομή των κεφαλαίων μας τα οποία κάθε φορά επενδύουμε, πραγματοποιείται σε τμήματα-μέρη του συνολικού μας κεφαλαίου-fund (το οποίο προορίζεται για τον σκοπό αυτό). Φροντίζουμε κάθε φορά το ποσοστό του κεφαλαίου που εκθέτουμε σε κίνδυνο να κινείται στα πλαίσια του 5% έως 50% του συνολικού κεφαλαίου που έχουμε διαθέσει για τέτοιες επενδύσεις.
Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010
Η πορεία του Ελληνικού κράτους , η αξιοπιστία του, οι προοπτικές του , η πορεία της Ελληνικής Οικονομίας , όπως απεικονίζονται μέσα από το 10ετές Ομόλογο.
10ετές ομόλογο του Ελληνικού Δημοσίου με λήξη το 2020 (διάγραμμα των τελευταίων 12 μηνών). Η τιμή του βρίσκεται στο 71,10. Τα ομόλογα αυτά, όταν εκδίδονται έχουν τιμή 100. Κατά μίαν ερμηνεία όσο χαμηλότερα βρίσκεται η τιμή ενός ομολόγου τόσο μεγαλύτερη απόδοση προσφέρει αλλά και τόσο επιδεινώνεται η φερεγγυότητα, η αξιοπιστία και οι προοπτικές του εκδότη του (στην συγκεκριμένη περίπτωση του Ελληνικού Δημοσίου).
Το ομόλογο αυτό (με κωδικό ISIN GR0124032666) εάν διακρατηθεί μέχρι την λήξη του και όλα εξελιχθούν ομαλά θα προσφέρει στο κάτοχό του ετησιοποιημένη απόδοση (δηλαδή απόδοση για κάθε χρόνο που θα το κατέχει μέχρι το 2020) της τάξεως του 11,33% ετησίως (εξαιρετική απόδοση , εφόσον όμως αποδειχθεί ότι ο κίνδυνός του, είναι μηδενικός). Το ετήσιο κουπόνι του ομολόγου είναι 6,25%
Από το διάγραμμα του ομολόγου μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα και για την φερεγγυότητα και τις προοπτικές του Ελληνικού Δημοσίου. Οσο υψηλότερα κινείται η τιμή του ομολόγου τόσο βελτιώνονται τα επίπεδα αξιοπιστίας και οι προοπτικές του Ελληνικού Κράτους. Οσο χαμηλότερα κινείται τόσο περισσότερο δυσοίωνες είναι οι προοπτικές της οικονομίας και των λοιπών παραμέτρων της Ελλάδας.
Πώς θα διασωθεί η ρευστότητα ελληνικών τραπεζών
Πώς θα διασωθεί η ρευστότητα ελληνικών τραπεζών
Όλες οι κατηγορίες των Ελλήνων δανειζομένων σήμερα προσπαθούν να βρουν ρευστότητα για να ανταποκριθούν στις αυξανόμενες οικονομικές τους ευθύνες. Τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα εφαρμόζουν αυστηρότερα κριτήρια δανεισμού, ενώ ακόμα και στις περιπτώσεις όπου δανείζουν το κόστος για τους πελάτες τους θεωρείται υψηλό.
Οι τράπεζες δικαιολογούν τη στάση τους επικαλούμενες τον φόβο τους για μελλοντική αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων στο χαρτοφυλάκιό τους και αντιμετωπίζουν δυσκολία στο να συγκεντρώσουν ρευστότητα με χαμηλό κόστος για τις ίδιες, λόγω της δυσπιστίας που δείχνουν οι διεθνείς αγορές έναντι της Ελλάδας.
Mε τις καταθέσεις να είναι σταθερές ή σε πτωτική τροχιά, οι τράπεζες πρέπει να δραστηριοποιηθούν για να τονώσουν τη ρευστότητα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα 19 ελληνικών εμπορικών τραπεζικών ομίλων, οι πελατειακές καταθέσεις μειώθηκαν κατά 15,9 δισ. ευρώ από τον Ιούνιο του 2009 έως τον Ιούνιο του 2010. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της μείωσης έλαβε χώρα στο πρώτο μισό του 2010.
Φυσικά οι ελληνικές τράπεζες είχαν την ικανότητα να συγκεντρώνουν φθηνά ρευστότητα πριν από τη σημαντική υποβάθμιση του ελληνικού κρατικού χρέους (η οποία πραγματοποιήθηκε εντός του 2010) αλλά και κατά τη διάρκεια του 2009, μέσω του προγράμματος repos της ΕΚΤ. Ωστόσο, αν το συγκεκριμένο πρόγραμμα παρατάθηκε έως το 2011 (παρότι με σημαντικά μεγαλύτερο κόστος), από τις ελληνικές τράπεζες ζητήθηκε να εξοφλήσουν με χρεολύσιο ή να χρηματοδοτήσουν ένα μεγάλο μέρος των συνολικών οφειλών τους προς την ΕΚΤ -περίπου 96 εκατ. ευρώ- εντός του 2010. Επιπλέον, οι ελληνικές τράπεζες πιέζονται να επιστρέψουν έως τα μέσα της επόμενης χρονιάς την ενίσχυση που έλαβαν από το ελληνικό δημόσιο κατά την κορύφωση της πιστωτικής κρίσης το 2008 και στις αρχές του 2009, η οποία συνολικά ανέρχεται σε 28 δισ. ευρώ.
Επιπρόσθετα, τα υψηλά spreads ανάμεσα στα ελληνικά και στα γερμανικά ομόλογα έχουν μεγάλη επίπτωση στο κόστος της εξυπηρέτησης και της αναχρηματοδότησης του δημόσιου χρέους. Οι ελληνικές τράπεζες δανείζονται κεφάλαια με υψηλότερο κόστος σε σύγκριση με το Δημόσιο και μεταφέρουν το μεγαλύτερο κόστος του δανεισμού σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Πρέπει ακόμη να αναφερθεί ότι στις ελληνικές τράπεζες ανήκει περίπου το 20% της συνολικής αξίας των εν κυκλοφορία ελληνικών ομολόγων. Αυτό έχει αρνητική επίδραση στην αξιολόγηση των ελληνικών ιδρυμάτων, γεγονός που επιδεινώνεται από τη συρρίκνωση της ποιότητας ενεργητικού, που με τη σειρά της είναι απόρροια της ύφεσης.
Εξάλλου, η υποβάθμιση του ελληνικού κρατικού χρέους μπορεί να επηρεάσει ακόμη και την αξιολόγηση της τιτλοποίησης και των εκδόσεων καλυμμένων ομολόγων.
Ανοιχτοί για δουλειές
Σε περιόδους οικονομικής κρίσης, ο πιστωτικός κίνδυνος αυξάνει και τα πιστωτικά ιδρύματα απαγορεύουν, κατ' αρχάς, την πιστωτική ανάπτυξη και αυτό επιτείνει την κρίση. Οι ελληνικές τράπεζες πρέπει να αποτιμήσουν πλήρως τον κίνδυνο που είναι συνυφασμένος με τις νέες αιτήσεις για δάνεια, αλλά με τρόπο ώστε να μην ασκούν υπερβολική πίεση στις αγορές. Αντί να απορρίπτουν όλες τις αιτήσεις που δεν μοιάζουν ελκυστικές με την πρώτη ματιά, λόγω της εφαρμογής αυστηρότερων κριτηρίων, θα μπορούσαν να καταβάλουν ένα ποσοστό των δανείων που ζητούνται με υψηλότερο επιτόκιο ανάλογα με το επίπεδο κινδύνου του δανειστή και πιθανότατα με μεγαλύτερη περίοδο ωρίμανσης.
Το ποσοστό των αναχρηματοδοτούμενων δανείων, που θα μπορούσαν πιθανόν να χαρακτηριστούν επισφαλή λόγω της αδύναμης οικονομικής δραστηριότητας που αναμένεται, θα μπορούσε επίσης να αυξηθεί. Επιπρόσθετα, οι τράπεζες θα μπορούσαν να τροποποιήσουν τους όρους παλαιότερων δανείων για να ανακουφίσουν τους δανειζομένους, αφενός βοηθώντας τους πελάτες τους να θωρακιστούν έναντι της ύφεσης, που περιορίζει δραματικά τα εισόδηματά τους, και αφετέρου αποφεύγοντας να καταχωρίσουν δάνεια ως μη εξυπηρετούμενα.
Λόγω της συρρίκνωσης του μακροοικονομικού περιβάλλοντος και του περιορισμού της πρόσβασης στις αγορές, οι εξαγορές και οι συγχωνεύσεις αποτελούν ένα ακόμη πολύτιμο εργαλείο για τους τραπεζικούς ομίλους. Μπορούν να συνεισφέρουν στη σταθεροποίηση του χρηματοοικονομικού συστήματος, στην ενδυνάμωση της ρευστότητας και στη θετική αλλαγή του επενδυτικού κλίματος - όλα αυτά θα συμβάλουν στο εκ νέου άνοιγμα των διατραπεζικών αγορών. Στην περίπτωση μάλιστα της Ελλάδας, είναι πιθανόν να επιτευχθούν σημαντικές οικονομίες κλίμακας.
Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι τα δίκτυα λιανικής τραπεζικής των ελληνικών τραπεζών εμφανίζουν γεωγραφικές επικαλύψεις. Αυτό σημαίνει πως μια πιθανή συγχώνευση θα περιορίσει δραστικά τα κόστη. Εναλλακτικά, η επανατοποθέτηση του υπερβάλλοντος δικτύου σε περιοχές της Ελλάδας, όπου οι τυχόν συγχωνευόμενοι όμιλοι δεν έχουν καθόλου παρουσία, θα βοηθήσει την περαιτέρω επέκτασή τους.
Συνεπώς, οι τράπεζες θα μπορούσαν να αποφύγουν τη μείωση προσωπικού- ειδικά σε αυτές τις τόσο κρίσιμες ώρες για την ελληνική αγορά εργασίας.
Στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, με το να καταφέρουν την απαιτούμενη σταθερότητα αλλά και με το να εξασφαλίζουν την απαιτούμενη ρευστότητα, οι τράπεζες θα μπορούν να αυξήσουν και τα κεφάλαιά τους - αυτό θα βοηθήσει να αποφευχθεί η προσφυγή στο δίχτυ ασφαλείας του Ταμείου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας του ΔΝΤ.
Έτσι, οι αυξήσεις κεφαλαίου και η δραστηριότητα εξαγορών και συγχωνεύσεων φαίνονται αναπόφευκτες για τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα την ερχόμενη περίοδο - ειδικά για όσα από αυτά έλαβαν χαμηλή αξιολόγηση στα πρόσφατα stress tests που διενήργησε η Ε.Ε.
Όλες οι κατηγορίες των Ελλήνων δανειζομένων σήμερα προσπαθούν να βρουν ρευστότητα για να ανταποκριθούν στις αυξανόμενες οικονομικές τους ευθύνες. Τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα εφαρμόζουν αυστηρότερα κριτήρια δανεισμού, ενώ ακόμα και στις περιπτώσεις όπου δανείζουν το κόστος για τους πελάτες τους θεωρείται υψηλό.
Οι τράπεζες δικαιολογούν τη στάση τους επικαλούμενες τον φόβο τους για μελλοντική αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων στο χαρτοφυλάκιό τους και αντιμετωπίζουν δυσκολία στο να συγκεντρώσουν ρευστότητα με χαμηλό κόστος για τις ίδιες, λόγω της δυσπιστίας που δείχνουν οι διεθνείς αγορές έναντι της Ελλάδας.
Mε τις καταθέσεις να είναι σταθερές ή σε πτωτική τροχιά, οι τράπεζες πρέπει να δραστηριοποιηθούν για να τονώσουν τη ρευστότητα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα 19 ελληνικών εμπορικών τραπεζικών ομίλων, οι πελατειακές καταθέσεις μειώθηκαν κατά 15,9 δισ. ευρώ από τον Ιούνιο του 2009 έως τον Ιούνιο του 2010. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της μείωσης έλαβε χώρα στο πρώτο μισό του 2010.
Φυσικά οι ελληνικές τράπεζες είχαν την ικανότητα να συγκεντρώνουν φθηνά ρευστότητα πριν από τη σημαντική υποβάθμιση του ελληνικού κρατικού χρέους (η οποία πραγματοποιήθηκε εντός του 2010) αλλά και κατά τη διάρκεια του 2009, μέσω του προγράμματος repos της ΕΚΤ. Ωστόσο, αν το συγκεκριμένο πρόγραμμα παρατάθηκε έως το 2011 (παρότι με σημαντικά μεγαλύτερο κόστος), από τις ελληνικές τράπεζες ζητήθηκε να εξοφλήσουν με χρεολύσιο ή να χρηματοδοτήσουν ένα μεγάλο μέρος των συνολικών οφειλών τους προς την ΕΚΤ -περίπου 96 εκατ. ευρώ- εντός του 2010. Επιπλέον, οι ελληνικές τράπεζες πιέζονται να επιστρέψουν έως τα μέσα της επόμενης χρονιάς την ενίσχυση που έλαβαν από το ελληνικό δημόσιο κατά την κορύφωση της πιστωτικής κρίσης το 2008 και στις αρχές του 2009, η οποία συνολικά ανέρχεται σε 28 δισ. ευρώ.
Επιπρόσθετα, τα υψηλά spreads ανάμεσα στα ελληνικά και στα γερμανικά ομόλογα έχουν μεγάλη επίπτωση στο κόστος της εξυπηρέτησης και της αναχρηματοδότησης του δημόσιου χρέους. Οι ελληνικές τράπεζες δανείζονται κεφάλαια με υψηλότερο κόστος σε σύγκριση με το Δημόσιο και μεταφέρουν το μεγαλύτερο κόστος του δανεισμού σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Πρέπει ακόμη να αναφερθεί ότι στις ελληνικές τράπεζες ανήκει περίπου το 20% της συνολικής αξίας των εν κυκλοφορία ελληνικών ομολόγων. Αυτό έχει αρνητική επίδραση στην αξιολόγηση των ελληνικών ιδρυμάτων, γεγονός που επιδεινώνεται από τη συρρίκνωση της ποιότητας ενεργητικού, που με τη σειρά της είναι απόρροια της ύφεσης.
Εξάλλου, η υποβάθμιση του ελληνικού κρατικού χρέους μπορεί να επηρεάσει ακόμη και την αξιολόγηση της τιτλοποίησης και των εκδόσεων καλυμμένων ομολόγων.
Ανοιχτοί για δουλειές
Σε περιόδους οικονομικής κρίσης, ο πιστωτικός κίνδυνος αυξάνει και τα πιστωτικά ιδρύματα απαγορεύουν, κατ' αρχάς, την πιστωτική ανάπτυξη και αυτό επιτείνει την κρίση. Οι ελληνικές τράπεζες πρέπει να αποτιμήσουν πλήρως τον κίνδυνο που είναι συνυφασμένος με τις νέες αιτήσεις για δάνεια, αλλά με τρόπο ώστε να μην ασκούν υπερβολική πίεση στις αγορές. Αντί να απορρίπτουν όλες τις αιτήσεις που δεν μοιάζουν ελκυστικές με την πρώτη ματιά, λόγω της εφαρμογής αυστηρότερων κριτηρίων, θα μπορούσαν να καταβάλουν ένα ποσοστό των δανείων που ζητούνται με υψηλότερο επιτόκιο ανάλογα με το επίπεδο κινδύνου του δανειστή και πιθανότατα με μεγαλύτερη περίοδο ωρίμανσης.
Το ποσοστό των αναχρηματοδοτούμενων δανείων, που θα μπορούσαν πιθανόν να χαρακτηριστούν επισφαλή λόγω της αδύναμης οικονομικής δραστηριότητας που αναμένεται, θα μπορούσε επίσης να αυξηθεί. Επιπρόσθετα, οι τράπεζες θα μπορούσαν να τροποποιήσουν τους όρους παλαιότερων δανείων για να ανακουφίσουν τους δανειζομένους, αφενός βοηθώντας τους πελάτες τους να θωρακιστούν έναντι της ύφεσης, που περιορίζει δραματικά τα εισόδηματά τους, και αφετέρου αποφεύγοντας να καταχωρίσουν δάνεια ως μη εξυπηρετούμενα.
Λόγω της συρρίκνωσης του μακροοικονομικού περιβάλλοντος και του περιορισμού της πρόσβασης στις αγορές, οι εξαγορές και οι συγχωνεύσεις αποτελούν ένα ακόμη πολύτιμο εργαλείο για τους τραπεζικούς ομίλους. Μπορούν να συνεισφέρουν στη σταθεροποίηση του χρηματοοικονομικού συστήματος, στην ενδυνάμωση της ρευστότητας και στη θετική αλλαγή του επενδυτικού κλίματος - όλα αυτά θα συμβάλουν στο εκ νέου άνοιγμα των διατραπεζικών αγορών. Στην περίπτωση μάλιστα της Ελλάδας, είναι πιθανόν να επιτευχθούν σημαντικές οικονομίες κλίμακας.
Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι τα δίκτυα λιανικής τραπεζικής των ελληνικών τραπεζών εμφανίζουν γεωγραφικές επικαλύψεις. Αυτό σημαίνει πως μια πιθανή συγχώνευση θα περιορίσει δραστικά τα κόστη. Εναλλακτικά, η επανατοποθέτηση του υπερβάλλοντος δικτύου σε περιοχές της Ελλάδας, όπου οι τυχόν συγχωνευόμενοι όμιλοι δεν έχουν καθόλου παρουσία, θα βοηθήσει την περαιτέρω επέκτασή τους.
Συνεπώς, οι τράπεζες θα μπορούσαν να αποφύγουν τη μείωση προσωπικού- ειδικά σε αυτές τις τόσο κρίσιμες ώρες για την ελληνική αγορά εργασίας.
Στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, με το να καταφέρουν την απαιτούμενη σταθερότητα αλλά και με το να εξασφαλίζουν την απαιτούμενη ρευστότητα, οι τράπεζες θα μπορούν να αυξήσουν και τα κεφάλαιά τους - αυτό θα βοηθήσει να αποφευχθεί η προσφυγή στο δίχτυ ασφαλείας του Ταμείου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας του ΔΝΤ.
Έτσι, οι αυξήσεις κεφαλαίου και η δραστηριότητα εξαγορών και συγχωνεύσεων φαίνονται αναπόφευκτες για τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα την ερχόμενη περίοδο - ειδικά για όσα από αυτά έλαβαν χαμηλή αξιολόγηση στα πρόσφατα stress tests που διενήργησε η Ε.Ε.
Στρατηγική για trading στην Ισοτιμία ευρώ / δολαρίου ( euro / usd )
κόκκινες μπάρες = οι εβδομάδες με αρνητική απόδοση (πτωτικές εβδομάδες)
Μπλέ μπάρες = οι εβδομάδες με θετική απόδοση (ανοδικές εβδομάδες)
Μπλέ γραμμή = RSI = Relative Strength Index = επί το Ελληνικότερον, δείκτης σχετικής ενδυνάμωσης των 9 εβδομάδων.
Μώβ γραμμή = Κινητός μέσος όρος των 6 παρατηρήσεων του RSI.
Η εβδομάδα που έκλεισε υπήρξε πτωτική (κόκινη) εβδομάδα για την ισοτιμία euro / usd . Συνεχίζουν να παραμένουν οι πτωτικές ενδείξεις όπως έχουμε ήδη αναφέρει από το Σαββατοκύριακο 13 - 14 Νοεμβρίου, καθώς η εβδομάδα 8 έως 12 Νοεμβρίου 2010, σηματοδότησε αλλαγή των ενδείξεων της πορείας της ισοτιμίας ευρώ / δολαρίου ( euro / usd ) σε πτωτική. Η ισοτιμία κατά την εβδομάδα αλλαγής της τάσης σε πτωτική ( 8 έως 12 Νοεμβρίου 2010) κινήθηκε στο εύρος 1,4085 - 1,3573..
Οι ενδείξεις, όπως θα διαβάσετε παρακάτω (ερμηνεία και στρατηγική), παραμένουν πτωτικές και για την εβδομάδα που ξεκινά μεθαύριο Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010.
Ερμηνεία και στρατηγική. ( Μόνον για τους συνετούς και υπομoνετικούς traders.)
Την εβδομάδα κατά την οποία η μπλέ γραμμή θα περάσει πάνω από την μώβ, παίρνουμε long θέσεις - δηλαδή θέσεις αγοράς - θέσεις για άνοδο (και τις διατηρούμε για όσο διάστημα η μπλέ γραμμή διατηρείται πάνω από την μώβ)
Την εβδομάδα κατά την οποία η μπλέ γραμμή θα περάσει κάτω από την μώβ, παίρνουμε short θέσεις - δηλαδή θέσεις πώλησης - θέσεις για πτώση (και τις διατηρούμε για όσο διάστημα η μπλέ γραμμή διατηρείται κάτω από την μώβ).Σήμερα βρισκόμαστε σε αυτό το στάδιο.
(Ευχές για επιτυχημένες συναλλαγές - Trade well - Λευτέρης Ρ.)
Στρατηγική για trading στον δείκτη S&P 500 (ΗΠΑ).
Τον δείκτη συνθέτουν οι μετοχές των 500 μεγαλύτερων εταιρειών των ΗΠΑ.
Κόκκινες μπάρες = οι εβδομάδες με αρνητική απόδοση (πτωτικές εβδομάδες)
Πράσινες μπάρες = οι εβδομάδες με θετική απόδοση (ανοδικές εβδομάδες)
Μπλέ γραμμή = RSI = Relative Strength Index = επί το Ελληνικότερον δείκτης
σχετικής ενδυνάμωσης των 9
εβδομάδων.
Κίτρινη γραμμή = Κινητός μέσος όρος των 6 παρατηρήσεων του RSI.
Η εβδομάδα που έκλεισε υπήρξε ανοδική (πράσινη) εβδομάδα για τον S&P 500. Οι ενδείξεις όπως αναφέραμε και τα τέσσερα προηγούμενα Σαββατοκύριακα παραμένουν πτωτικές. Η εβδομάδα 8 έως 12 Νοεμβρίου 2010, σηματοδότησε αλλαγή των ενδείξεων της πορείας του S&P 500 σε πτωτική και σας την ανακοινώσαμε το Σαββατοκύριακο 13-14 Νοεμβρίου. Ο S&P 500 κατά την εβδομάδα αλλαγής σε πτωτική της τάσης του ( δηλαδή 8 έως 12 Νοεμβρίου 2010) κινήθηκε στο εύρος 1.226,84 - 1.194,08 μονάδων.
Οι ενδείξεις, όπως θα διαβάσετε παρακάτω (ερμηνεία και στρατηγική), παραμένουν πτωτικές και για την εβδομάδα που ξεκινά μεθαύριο Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010.
Ερμηνεία και στρατηγική. (Μόνον για τους συνετούς και υπομoνετικούς traders).
Την εβδομάδα κατά την οποία η μπλέ γραμμή θα περάσει πάνω από την κίτρινη, παίρνουμε long θέσεις - δηλαδή θέσεις αγοράς - θέσεις για άνοδο (και τις διατηρούμε για όσο διάστημα η μπλέ γραμμή διατηρείται πάνω από την κίτρινη).
Την εβδομάδα κατά την οποία η μπλέ γραμμή θα περάσει κάτω από την κίτρινη, παίρνουμε short θέσεις - δηλαδή θέσεις πώλησης - θέσεις για πτώση (και τις διατηρούμε για όσο διάστημα η μπλέ γραμμή διατηρείται κάτω από την κίτρινη).Σήμερα βρισκόμαστε σε αυτό το στάδιο.
(Ευχές για επιτυχημένες συναλλαγές - Trade well - Λευτέρης Ρ.)
Πραγματική συναλλαγή (Real trading) στο συμβόλαιο ΕΥΡΩ / ΔΟΛΑΡΙΟΥ ( EURO / USD ) - Σήμερα κάναμε roll over (μετακυλίσαμε) την θέση μας στο συμβόλαιο του Δεκεμβρίου. Δηλαδή κάναμε κλείσιμο της θέσης πτώσης (short) στο συμβόλαιο μηνός Δεκεμβρίου 2010 και ανοίξαμε θέση πτώσης στο συμβόλαιο μηνός Μαρτίου 2011, με ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΖΗΜΙΑΣ -- Παρασκευή 10.12.2010 .
Πραγματική συναλλαγή (Real trading) στο συμβόλαιο ΕΥΡΩ / ΔΟΛΑΡΙΟΥ ( EURO / USD ) - Σήμερα κάναμε roll over (μετακυλίσαμε) την θέση μας στο συμβόλαιο του Δεκεμβρίου. Δηλαδή κάναμε κλείσιμο της θέσης πτώσης (short) στο συμβόλαιο μηνός Δεκεμβρίου 2010 και ανοίξαμε θέση πτώσης στο συμβόλαιο μηνός Μαρτίου 2011, με ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΖΗΜΙΑΣ -- Παρασκευή 10.12.2010 .
Σήμερα Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010 (περί ώρα 11.48) ρολάραμε την θέση πτώσης του Δεκεμβρίου 2010, κλείνοντας την ανοικτή θέση πτώσης σε τιμή 1,3249 και ανοίξαμε ταυτόχρονα μία νέα θέση πτώσης στο συμβόλαιο του Μαρτίου 2011 σε τιμή 1,3241.
Την ώρα και τα ακριβή στοιχεία της συναλλαγής , θα σας τα γνωστοποιήσω την Δευτέρα , μόλις λάβω τα ηλεκτρονικά αντίγραφα της συναλλαγής μου .
Από το κλείσιμο της θέσης πτώσης (την οποία όπως ενημερωθήκατε στις 9.9.2010 είχαμε ανοίξει στις 1,2709) , προέκυψε ζημία 540 πόντων pips (δηλαδή 540 Χ 6,25 $ = 3.375,00 $ ).
Υπενθυμίζουμε ότι ο πολαπλασιαστής του συμβολαίου είναι 6,25$ . Αυτό σημαίνει πως εάν η ισοτιμία ευρώ / δολαρίου υποχωρήσει από το 1,3200 στο 1,3199 το κέρδος μας θα είναι 6,25 $ για κάθε ένα συμβόλαιο που ανοίξαμε (πουλήσαμε - κάναμε short). Αντιθέτως εάν η ισοτιμία ευρώ / δολαρίου αυξηθεί κατά 0,0001 δηλαδή αυξηθεί από το 1,3200 στο 1,3201 η ζημία μας θα ανέλθει σε 6,25 $ για κάθε συμβόλαιο.
Το ποσό που επενδύει κανείς για κάθε συμβόλαιο είναι 3.125,00 $ (ουσιαστικά δηλαδή δεσμεύεται ως margin - περιθώριο ασφάλισης, το ποσό των 3.125,00 $) .
Μία μεταβολή 0,0100 πόντων (εκατό πόντων-pip's) στην ισοτιμία €/$ , ήτοι μία ποσοστιαία μεταβολή της τάξεως του 0,79% δηλαδή μεταβολή μικρότερη του 1% , μας δίνει μικτό κέρδος ή ζημία της τάξεως του 20,00% στο επενδεδυμένο κεφάλαιό μας.
Το κέρδος του 20% θα προκύψει εάν κλείσουμε την θέση μας 100 pips χαμηλότερα , ενώ η ζημία του 20% θα προκύψει εάν κλείσουμε την θέση πτώσης 100 pips ψηλότερα από την τιμή ανοίγματος.
Λεπτομέρειες λοιπόν για την συναλλαγή , θα υπάρξουν την Δευτέρα 13.12.2010.
Για το πότε Α.- θα κλείσουμε την θέση μας ή Β.- θα προβούμε σε οποιαδήποτε άλλη κίνηση σχετική με την θέση που ανοίξαμε θα ενημερωθείτε αυθημερόν.
Για το πότε θα ανοίξουμε νέα θέση, εάν θα είναι θέση ανόδου ή θέση πτώσης (σε ποιόν δείκτη ή εμπόρευμα ή ισοτιμία ή μετοχή) , θα ενημερωθείτε αυθημερόν.
( Ευχές για επιτυχημένες συναλλαγές - Trade well - Λευτέρης Ρ)
Σημείωση : Φυσικά για τις συναλλαγές μας εμπιστευόμαστε τον κορυφαίο στον χώρο των επενδύσεων και καλό φίλο κ. Χρήστο Ε. Δημητρ........ .
Οι θέσεις τις οποίες έχουμε ανοικτές αυτήν την χρονική στιγμή, καθώς και αυτό το οποίο αναμένουμε προκειμένου να πραγματοποιήσουμε κέρδη είναι :
1.-short (πτώση) στην ισοτιμία ευρώ / δολαρίου (ανοίξαμε την θέση στo 1,3241 σήμερα Παρασκευή 10.12.10). Οταν η τιμή βρίσκεται κάτω από τo 1,3241 πραγματοποιούμε κέρδη . Οταν όμως βρίσκεται πάνω από την τιμή αυτή, πραγματοποιούμε ζημίες.Τα κέρδη ή οι ζημίες είναι προσωρινά , οριστικοποιούνται μόνον όταν κλείσουμε οριστικά την θέση μας.
Σήμερα Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010 (περί ώρα 11.48) ρολάραμε την θέση πτώσης του Δεκεμβρίου 2010, κλείνοντας την ανοικτή θέση πτώσης σε τιμή 1,3249 και ανοίξαμε ταυτόχρονα μία νέα θέση πτώσης στο συμβόλαιο του Μαρτίου 2011 σε τιμή 1,3241.
Την ώρα και τα ακριβή στοιχεία της συναλλαγής , θα σας τα γνωστοποιήσω την Δευτέρα , μόλις λάβω τα ηλεκτρονικά αντίγραφα της συναλλαγής μου .
Από το κλείσιμο της θέσης πτώσης (την οποία όπως ενημερωθήκατε στις 9.9.2010 είχαμε ανοίξει στις 1,2709) , προέκυψε ζημία 540 πόντων pips (δηλαδή 540 Χ 6,25 $ = 3.375,00 $ ).
Υπενθυμίζουμε ότι ο πολαπλασιαστής του συμβολαίου είναι 6,25$ . Αυτό σημαίνει πως εάν η ισοτιμία ευρώ / δολαρίου υποχωρήσει από το 1,3200 στο 1,3199 το κέρδος μας θα είναι 6,25 $ για κάθε ένα συμβόλαιο που ανοίξαμε (πουλήσαμε - κάναμε short). Αντιθέτως εάν η ισοτιμία ευρώ / δολαρίου αυξηθεί κατά 0,0001 δηλαδή αυξηθεί από το 1,3200 στο 1,3201 η ζημία μας θα ανέλθει σε 6,25 $ για κάθε συμβόλαιο.
Το ποσό που επενδύει κανείς για κάθε συμβόλαιο είναι 3.125,00 $ (ουσιαστικά δηλαδή δεσμεύεται ως margin - περιθώριο ασφάλισης, το ποσό των 3.125,00 $) .
Μία μεταβολή 0,0100 πόντων (εκατό πόντων-pip's) στην ισοτιμία €/$ , ήτοι μία ποσοστιαία μεταβολή της τάξεως του 0,79% δηλαδή μεταβολή μικρότερη του 1% , μας δίνει μικτό κέρδος ή ζημία της τάξεως του 20,00% στο επενδεδυμένο κεφάλαιό μας.
Το κέρδος του 20% θα προκύψει εάν κλείσουμε την θέση μας 100 pips χαμηλότερα , ενώ η ζημία του 20% θα προκύψει εάν κλείσουμε την θέση πτώσης 100 pips ψηλότερα από την τιμή ανοίγματος.
Λεπτομέρειες λοιπόν για την συναλλαγή , θα υπάρξουν την Δευτέρα 13.12.2010.
Για το πότε Α.- θα κλείσουμε την θέση μας ή Β.- θα προβούμε σε οποιαδήποτε άλλη κίνηση σχετική με την θέση που ανοίξαμε θα ενημερωθείτε αυθημερόν.
Για το πότε θα ανοίξουμε νέα θέση, εάν θα είναι θέση ανόδου ή θέση πτώσης (σε ποιόν δείκτη ή εμπόρευμα ή ισοτιμία ή μετοχή) , θα ενημερωθείτε αυθημερόν.
( Ευχές για επιτυχημένες συναλλαγές - Trade well - Λευτέρης Ρ)
Σημείωση : Φυσικά για τις συναλλαγές μας εμπιστευόμαστε τον κορυφαίο στον χώρο των επενδύσεων και καλό φίλο κ. Χρήστο Ε. Δημητρ........ .
Οι θέσεις τις οποίες έχουμε ανοικτές αυτήν την χρονική στιγμή, καθώς και αυτό το οποίο αναμένουμε προκειμένου να πραγματοποιήσουμε κέρδη είναι :
1.-short (πτώση) στην ισοτιμία ευρώ / δολαρίου (ανοίξαμε την θέση στo 1,3241 σήμερα Παρασκευή 10.12.10). Οταν η τιμή βρίσκεται κάτω από τo 1,3241 πραγματοποιούμε κέρδη . Οταν όμως βρίσκεται πάνω από την τιμή αυτή, πραγματοποιούμε ζημίες.Τα κέρδη ή οι ζημίες είναι προσωρινά , οριστικοποιούνται μόνον όταν κλείσουμε οριστικά την θέση μας.
Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010
Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010
όταν οι επενδυτές μαζεύονταν κάθε μήνα για να γιορτάσουν τις υπερβολές τους
Oντως, ποτέ (ή σχεδόν ποτέ) δεν είχα εμπιστοσύνη στις κεντρικές τράπεζες. Aλλά τώρα –με εξαίρεση ορισμένες εγχώριες πένες, που αναπαράγουν τα επιχειρήματα ξένων εφημερίδων του ισχυρού διεθνούς κατεστημένου– η κρίση εμπιστοσύνης αποτελεί κοινό τόπο. Φανταστείτε το μέγεθος της αποτυχίας, όταν ήδη έχουν παρέλθει τρία χρόνια κρίσης του τραπεζικού συστήματος, και οι τραπεζίτες της ΕΚΤ εξακολουθούν και ρίχνουν «τζάμπα» χρήμα στις τράπεζες.
Η προχθεσινή ομόφωνη απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να επεκτείνει τον πακτωλό χρήματος που ρίχνει, μέσω δημοπρασιών, στις εμπορικές τράπεζες, είναι ανησυχητική. Η ένστασή μου είναι ότι το χρήμα αυτό θα πρέπει να το ρίξει κατ’ ευθείαν στην πραγματική οικονομία. Tο πώς θα εξελιχθεί η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών καθώς η κρίση επιδρά αρνητικά στο κόστος δανεισμού και στην καθαρή θέση των τραπεζών, είναι μείζον πρόβλημα που εντάθηκε με τις πρόσφατες μαζικές εκροές των καταθέσεων. Εκτός αυτού οι τράπεζες δυσκολεύονται να αντλήσουν ρευστότητα από τη διεθνή αγορά, αφού η πιστοληπτική τους ικανότητα περιορίζεται από τη μηδενική πιστοληπτική ικανότητα του ελληνικού Δημοσίου.
Ο πακτωλός αυτός της συνεχούς ρευστότητας αγνοήθηκε μ’ έναν επικίνδυνο κυνισμό. Η αγορά... δεν κούνησε ματόκλαδο: οι ανάγκες της για να αποφευχθεί η ολική έκρηξη είναι πολύ μεγαλύτερες. Και αυτό αναδεικνύει την αποτυχία των κεντρικών τραπεζιτών. Ο ρόλος τους –ο παραδοσιακός τους ρόλος– είναι του «τελευταίου δανειστή» (lender of last resort), και αυτός έχει ξεφτίσει. Τα τελευταία χρόνια, όμως, ανέλαβαν την ευθύνη να ελέγχουν τον πληθωρισμό και σε ορισμένες περιπτώσεις να προωθούν και την ανάπτυξη. Η αγορά φρόντιζε για τη ρευστότητα. Η προσφυγή του τραπεζικού συστήματος στην κεντρική τράπεζα ήταν κυρίως για τεχνικούς λόγους εξομάλυνσης των ροών κεφαλαίων. Αλλά χωρίς να εξουσιοδοτηθούν από τους λαούς, παρά μόνο από τους κυβερνώντες, ανέλαβαν δυστυχώς να σώσουν το σύστημα. Από τι όμως; Η απάντηση είναι απλή: από τις δικές του υπερβολές και αβλεψίες και από τη δική τους αμετροέπεια και λαιμαργία. Η ιστορία επαναλαμβάνεται με μονότονη συχνότητα. Πρώτα ήταν τα κρατικά δάνεια. Εύκολα ξεχάσαμε, π. χ., τον υπερδανεισμό της Βραζιλίας στη δεκαετία του 1980, που κόντεψε να γκρεμίσει τη Citibank. Χρειάστηκε κρατική παρέμβαση σε επίπεδο κεντρικών τραπεζών και διεθνών οργανισμών (IMF και World Bank) για να σωθεί το σύστημα.
Δεύτερο κρούσμα τα junk bonds του Milken και τα leveraged buyouts της KKR (θυμάστε την εξαγορά της Nabisco για 22 δισ. δολάρια;), όταν οι επενδυτές μαζεύονταν κάθε μήνα για να γιορτάσουν τις υπερβολές τους. Η κατάληξη ήταν η κρίση του 1987. Ακολούθησε η φούσκα των μετοχών της Νέας Οικονομίας και του NASDAQ, που παρέσυρε το σύνολο των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας ανά τον κόσμο. Κατάληξη γι’ αυτό η κρίση του 2000. Παρεξηγώντας και παρερμηνεύοντας τον παραδοσιακό τους ρόλο –που η αγορά θυμάται όταν έχει ανάγκη και όταν φοβάται– οι κεντρικές τράπεζες έχουν αναλάβει να σώσουν και πάλι το σύστημα των υπερβολών και της κοινωνικής αναλγησίας.
Αμείλικτο προβάλλει το ερώτημα: μέχρι πότε θα σώζουν αυτούς ακριβώς που αναίσχυντα εκμεταλλεύονται το σύστημα εις βάρος των φορολογουμένων, γνωρίζοντας ότι πάντα υπάρχει... σωσίβιο; Δεν θα πρέπει κάποτε μερικοί να πληρώσουν για τα λάθη τους;
Αντί οι τραπεζίτες της ΕΚΤ να προσπαθούν συνεχώς να εφευρίσκουν τρόπους για να αυξάνουν τη ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα, τουλάχιστον θα πρέπει να επιλέγουν λύσεις που ωφελούν την πραγματική οικονομία. Διαφορετικά είναι περιττοί...
Το Eurogroup (δηλαδή οι 16 υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης), αφού ενέκρινε το δάνειο των 85 δισ. στην Ιρλανδία, στην προσπάθειά του να πείσει τις αγορές, αποφάσισε τη διενέργεια νέων stress tests (τεστ αντοχής) στις ευρωπαϊκές τράπεζες. Αυτά που δημοσιεύτηκαν στο τέλος Ιουλίου, θεωρούνται αναξιόπιστα, δεδομένου ότι –βάσει σχετικής ανάλυσης– υποεκτίμησαν την πραγματική έκθεση των τραπεζών σε κρατικά ομόλογα υψηλού ρίσκου. Επίσης, ένα από τα βασικά σημεία κριτικής των τεστ ήταν ότι δεν συμπεριλήφθηκε το ακραίο σενάριο μιας εθνικής χρεοκοπίας.
Οι δραματικές εξελίξεις στην Ιρλανδία κλόνισαν ακόμη περισσότερο την αξιοπιστία των stress tests αφού οι ιρλανδικές τράπεζες τα πέρασαν επιτυχώς! Μόνο επτά τράπεζες της Ε. Ε. απέτυχαν στα τεστ αντοχής. Αναφερόμαστε, ειδικότερα, στην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος, τη γερμανική Hypo Real Estate και πέντε τράπεζες στεγαστικού ταμιευτηρίου της Ισπανίας.
Εγινε τεράστιο θέμα προ αρκετών μηνών, όταν η Μπάρμπαρα Μάθιους, πρώην διπλωματική ακόλουθος των ΗΠΑ στην Ε. Ε., δήλωσε ότι το περίπλοκο ρυθμιστικό πλαίσιο που διέπει την Ευρώπη, οι στενότεροι δεσμοί μεταξύ τραπεζών και κυβερνήσεων και το «ειδικό βάρος» των τραπεζών εντός του χρηματοπιστωτικού συστήματος καθιστούν αναξιόπιστη κάθε προσπάθεια.
Η προχθεσινή ομόφωνη απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να επεκτείνει τον πακτωλό χρήματος που ρίχνει, μέσω δημοπρασιών, στις εμπορικές τράπεζες, είναι ανησυχητική. Η ένστασή μου είναι ότι το χρήμα αυτό θα πρέπει να το ρίξει κατ’ ευθείαν στην πραγματική οικονομία. Tο πώς θα εξελιχθεί η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών καθώς η κρίση επιδρά αρνητικά στο κόστος δανεισμού και στην καθαρή θέση των τραπεζών, είναι μείζον πρόβλημα που εντάθηκε με τις πρόσφατες μαζικές εκροές των καταθέσεων. Εκτός αυτού οι τράπεζες δυσκολεύονται να αντλήσουν ρευστότητα από τη διεθνή αγορά, αφού η πιστοληπτική τους ικανότητα περιορίζεται από τη μηδενική πιστοληπτική ικανότητα του ελληνικού Δημοσίου.
Ο πακτωλός αυτός της συνεχούς ρευστότητας αγνοήθηκε μ’ έναν επικίνδυνο κυνισμό. Η αγορά... δεν κούνησε ματόκλαδο: οι ανάγκες της για να αποφευχθεί η ολική έκρηξη είναι πολύ μεγαλύτερες. Και αυτό αναδεικνύει την αποτυχία των κεντρικών τραπεζιτών. Ο ρόλος τους –ο παραδοσιακός τους ρόλος– είναι του «τελευταίου δανειστή» (lender of last resort), και αυτός έχει ξεφτίσει. Τα τελευταία χρόνια, όμως, ανέλαβαν την ευθύνη να ελέγχουν τον πληθωρισμό και σε ορισμένες περιπτώσεις να προωθούν και την ανάπτυξη. Η αγορά φρόντιζε για τη ρευστότητα. Η προσφυγή του τραπεζικού συστήματος στην κεντρική τράπεζα ήταν κυρίως για τεχνικούς λόγους εξομάλυνσης των ροών κεφαλαίων. Αλλά χωρίς να εξουσιοδοτηθούν από τους λαούς, παρά μόνο από τους κυβερνώντες, ανέλαβαν δυστυχώς να σώσουν το σύστημα. Από τι όμως; Η απάντηση είναι απλή: από τις δικές του υπερβολές και αβλεψίες και από τη δική τους αμετροέπεια και λαιμαργία. Η ιστορία επαναλαμβάνεται με μονότονη συχνότητα. Πρώτα ήταν τα κρατικά δάνεια. Εύκολα ξεχάσαμε, π. χ., τον υπερδανεισμό της Βραζιλίας στη δεκαετία του 1980, που κόντεψε να γκρεμίσει τη Citibank. Χρειάστηκε κρατική παρέμβαση σε επίπεδο κεντρικών τραπεζών και διεθνών οργανισμών (IMF και World Bank) για να σωθεί το σύστημα.
Δεύτερο κρούσμα τα junk bonds του Milken και τα leveraged buyouts της KKR (θυμάστε την εξαγορά της Nabisco για 22 δισ. δολάρια;), όταν οι επενδυτές μαζεύονταν κάθε μήνα για να γιορτάσουν τις υπερβολές τους. Η κατάληξη ήταν η κρίση του 1987. Ακολούθησε η φούσκα των μετοχών της Νέας Οικονομίας και του NASDAQ, που παρέσυρε το σύνολο των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας ανά τον κόσμο. Κατάληξη γι’ αυτό η κρίση του 2000. Παρεξηγώντας και παρερμηνεύοντας τον παραδοσιακό τους ρόλο –που η αγορά θυμάται όταν έχει ανάγκη και όταν φοβάται– οι κεντρικές τράπεζες έχουν αναλάβει να σώσουν και πάλι το σύστημα των υπερβολών και της κοινωνικής αναλγησίας.
Αμείλικτο προβάλλει το ερώτημα: μέχρι πότε θα σώζουν αυτούς ακριβώς που αναίσχυντα εκμεταλλεύονται το σύστημα εις βάρος των φορολογουμένων, γνωρίζοντας ότι πάντα υπάρχει... σωσίβιο; Δεν θα πρέπει κάποτε μερικοί να πληρώσουν για τα λάθη τους;
Αντί οι τραπεζίτες της ΕΚΤ να προσπαθούν συνεχώς να εφευρίσκουν τρόπους για να αυξάνουν τη ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα, τουλάχιστον θα πρέπει να επιλέγουν λύσεις που ωφελούν την πραγματική οικονομία. Διαφορετικά είναι περιττοί...
Το Eurogroup (δηλαδή οι 16 υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης), αφού ενέκρινε το δάνειο των 85 δισ. στην Ιρλανδία, στην προσπάθειά του να πείσει τις αγορές, αποφάσισε τη διενέργεια νέων stress tests (τεστ αντοχής) στις ευρωπαϊκές τράπεζες. Αυτά που δημοσιεύτηκαν στο τέλος Ιουλίου, θεωρούνται αναξιόπιστα, δεδομένου ότι –βάσει σχετικής ανάλυσης– υποεκτίμησαν την πραγματική έκθεση των τραπεζών σε κρατικά ομόλογα υψηλού ρίσκου. Επίσης, ένα από τα βασικά σημεία κριτικής των τεστ ήταν ότι δεν συμπεριλήφθηκε το ακραίο σενάριο μιας εθνικής χρεοκοπίας.
Οι δραματικές εξελίξεις στην Ιρλανδία κλόνισαν ακόμη περισσότερο την αξιοπιστία των stress tests αφού οι ιρλανδικές τράπεζες τα πέρασαν επιτυχώς! Μόνο επτά τράπεζες της Ε. Ε. απέτυχαν στα τεστ αντοχής. Αναφερόμαστε, ειδικότερα, στην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος, τη γερμανική Hypo Real Estate και πέντε τράπεζες στεγαστικού ταμιευτηρίου της Ισπανίας.
Εγινε τεράστιο θέμα προ αρκετών μηνών, όταν η Μπάρμπαρα Μάθιους, πρώην διπλωματική ακόλουθος των ΗΠΑ στην Ε. Ε., δήλωσε ότι το περίπλοκο ρυθμιστικό πλαίσιο που διέπει την Ευρώπη, οι στενότεροι δεσμοί μεταξύ τραπεζών και κυβερνήσεων και το «ειδικό βάρος» των τραπεζών εντός του χρηματοπιστωτικού συστήματος καθιστούν αναξιόπιστη κάθε προσπάθεια.
Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010
Η πορεία του Ελληνικού κράτους , η αξιοπιστία του, οι προοπτικές του , η πορεία της Ελληνικής Οικονομίας , όπως απεικονίζονται μέσα από το 10ετές Ομόλογο.
Το ομόλογο αυτό (με κωδικό ISIN GR0124032666) εάν διακρατηθεί μέχρι την λήξη του και όλα εξελιχθούν ομαλά θα προσφέρει στο κάτοχό του ετησιοποιημένη απόδοση (δηλαδή απόδοση για κάθε χρόνο που θα το κατέχει μέχρι το 2020) της τάξεως του 11,48% ετησίως (εξαιρετική απόδοση , εφόσον όμως αποδειχθεί ότι ο κίνδυνός του, είναι μηδενικός). Το ετήσιο κουπόνι του ομολόγου είναι 6,25%
Από το διάγραμμα του ομολόγου μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα και για την φερεγγυότητα και τις προοπτικές του Ελληνικού Δημοσίου. Οσο υψηλότερα κινείται η τιμή του ομολόγου τόσο βελτιώνονται τα επίπεδα αξιοπιστίας και οι προοπτικές του Ελληνικού Κράτους. Οσο χαμηλότερα κινείται τόσο περισσότερο δυσοίωνες είναι οι προοπτικές της οικονομίας και των λοιπών παραμέτρων της Ελλάδας.
Πραγματικές συναλλαγές - Πραγματικές επενδύσεις - Δείτε συγκεντρωτικά τα Αποτελέσματα (Κέρδη / ζημίες).
Στον παραπάνω πίνακα παρουσιάζονται όλες οι συναλλαγές τις οποίες πραγματοποιήσαμε από την 25η Σεπτεμβρίου 2009 έως σήμερα και για τις οποίες ενημερώνεσθε ανελλιπώς , κάθε φορά κατά την οποία ανοίγουμε ή κλείνουμε μία θέση.
Μπορείτε να ανατρέξετε πίσω στις ημερομηνίες τις οποίες αναφέρω και κατά τις οποίες δημοσίευσα και τα σχετικά πινακίδια των συναλλαγών. Σε αυτά περιλαμβάνονται αναλυτικά στοιχεία για κάθε πράξη.
Στην τελευταία κολώνα με εντονώτερα γράμματα παρουσιάζονται τα % ποσοστά μικτού κέρδους (+) ή μικτής ζημίας (-) , τα οποία προέκυψαν από την ολοκλήρωση της κάθε μίας συναλλαγής. Οι συναλλαγές οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί (δηλαδή παραμένουν ανοικτές), δεν εμφανίζουν στην τελευταία κολώνα ποσοστό κέρδους ή ζημίας και κατά συνέπεια παραμένουν κενά τα σχετικά κουτάκια έως ότου κλείσει (ολοκληρωθεί) η συναλλαγή μας.
Καλή επιτυχία στις συναλλαγές σας ( Trade well ) - Λευτέρης Ρ.
Ευχαριστώ θερμά τον εξαιρετικό επαγγελματία του χώρου των επενδύσεων , τον καλό φίλο Χρήστο Δημητρ.......
Οι επενδύσεις τις οποίες πραγματοποιώ, ενέχουν τον κίνδυνο απώλειας του συνολικού κεφαλαίου το οποίο κάθε φορά επενδύεται και σε κάποιες περιπτώσεις ενέχουν τον κίνδυνο απωλειών ποσών ακόμη και μεγαλύτερων και από το κεφάλαιο που αρχικά επενδύσαμε.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται στις παρακάτω αποφάσεις, οι οποίες αφορούν:
1.-στην χρονική στιγμή κατά την οποία θα επενδύσετε (θα ανοίξετε θέση)
2.-στο αν θα επενδύσετε σε άνοδο , σε πτώση ή εάν θα μείνετε εκτός αγοράς
3.-στο τι θα αφορά η επένδυσή σας , (δείκτη, μετοχή, ισοτιμία, εμπόρευμα κλπ)
4.-στην χρονική στιγμή κατά την οποία θα κλείσετε την θέση σας είτε με κέρδος, είτε με ζημία προκειμένου να κλειδώσετε τα κέρδη σας
ή να προστατεύσετε το κεφάλαιό σας
5.-στο ποσοστό και το ποσό του διαθέσιμου κεφαλαίου σας, το οποίο προορίζετε για τέτοιου τύπου επενδύσεις (δηλαδή επενδύσεις οι
οποίες ενέχουν κίνδυνο ζημιών).
{Σας συνιστώ πάντοτε το μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου κεφαλαίου σας, να παραμένει σε επενδύσεις
μηδενικού κινδύνου , δηλαδή σε καταθέσεις και κρατικά ομόλογα με μηδενικό κίνδυνο (risk free) }.
Για να πραγματοποιήσετε τις συναλλαγές αυτές, πρέπει να διαθέτετε την ανάλογη εμπειρία και παράλληλα να απευθυνθείτε σε φορέα και επαγγελματία του χώρου, ο οποίος να διαθέτει τις απαραίτητες άδειες και πιστοποιήσεις από την Ελληνική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για τις ανάλογες πράξεις.
Στόχος μας
Η ετήσια συνολική απόδοση των επενδύσεών μας να υπερβεί και τις δύο παρακάτω αποδόσεις :
1.- την υψηλότερη θετική απόδοση των μεγάλων διεθνών ή του ελληνικού χρηματιστηρίων.
2.-εφόσον η παραπάνω απόδοση δεν είναι θετική, τότε στόχος μας γίνεται, η υπέρβαση των αποδόσεων των προθεσμιακών καταθέσεων ή των ομολόγων μηδενικού ρίσκου (risk free κρατικών ομολόγων υψηλής διαβάθμισης)
Money management
Στα πλαίσια επίτευξης του ανωτέρω στόχου μας, η χρηματική κατανομή των κεφαλαίων μας τα οποία κάθε φορά επενδύουμε, πραγματοποιείται σε τμήματα-μέρη του συνολικού μας κεφαλαίου-fund (το οποίο προορίζεται για τον σκοπό αυτό). Φροντίζουμε κάθε φορά το ποσοστό του κεφαλαίου που εκθέτουμε σε κίνδυνο να κινείται στα πλαίσια του 5% έως 50% του συνολικού κεφαλαίου που έχουμε διαθέσει για τέτοιες επενδύσεις.
Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010
Στρατηγική για trading στην Ισοτιμία ευρώ / δολαρίου ( euro / usd )
κόκκινες μπάρες = οι εβδομάδες με αρνητική απόδοση (πτωτικές εβδομάδες)
Μπλέ μπάρες = οι εβδομάδες με θετική απόδοση (ανοδικές εβδομάδες)
Μπλέ γραμμή = RSI = Relative Strength Index = επί το Ελληνικότερον, δείκτης σχετικής ενδυνάμωσης των 9 εβδομάδων.
Μώβ γραμμή = Κινητός μέσος όρος των 6 παρατηρήσεων του RSI.
Η εβδομάδα που έκλεισε υπήρξε ανοδική (μπλέ) εβδομάδα για την ισοτιμία euro / usd . Συνεχίζουν να παραμένουν οι πτωτικές ενδείξεις όπως έχουμε ήδη αναφέρει από το Σαββατοκύριακο 13 - 14 Νοεμβρίου, καθώς η εβδομάδα 8 έως 12 Νοεμβρίου 2010, σηματοδότησε αλλαγή των ενδείξεων της πορείας της ισοτιμίας ευρώ / δολαρίου ( euro / usd ) σε πτωτική. Η ισοτιμία κατά την εβδομάδα αλλαγής της τάσης σε πτωτική ( 8 έως 12 Νοεμβρίου 2010) κινήθηκε στο εύρος 1,4085 - 1,3573..
Οι ενδείξεις, όπως θα διαβάσετε παρακάτω (ερμηνεία και στρατηγική), παραμένουν πτωτικές και για την εβδομάδα που ξεκινά μεθαύριο Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010.
Ερμηνεία και στρατηγική. ( Μόνον για τους συνετούς και υπομoνετικούς traders.)
Την εβδομάδα κατά την οποία η μπλέ γραμμή θα περάσει πάνω από την μώβ, παίρνουμε long θέσεις - δηλαδή θέσεις αγοράς - θέσεις για άνοδο (και τις διατηρούμε για όσο διάστημα η μπλέ γραμμή διατηρείται πάνω από την μώβ)
Την εβδομάδα κατά την οποία η μπλέ γραμμή θα περάσει κάτω από την μώβ, παίρνουμε short θέσεις - δηλαδή θέσεις πώλησης - θέσεις για πτώση (και τις διατηρούμε για όσο διάστημα η μπλέ γραμμή διατηρείται κάτω από την μώβ).Σήμερα βρισκόμαστε σε αυτό το στάδιο.
(Ευχές για επιτυχημένες συναλλαγές - Trade well - Λευτέρης Ρ.)
Στρατηγική για trading στον δείκτη S&P 500 (ΗΠΑ).
Τον δείκτη συνθέτουν οι μετοχές των 500 μεγαλύτερων εταιρειών των ΗΠΑ.
Κόκκινες μπάρες = οι εβδομάδες με αρνητική απόδοση (πτωτικές εβδομάδες)
Πράσινες μπάρες = οι εβδομάδες με θετική απόδοση (ανοδικές εβδομάδες)
Μπλέ γραμμή = RSI = Relative Strength Index = επί το Ελληνικότερον δείκτης
σχετικής ενδυνάμωσης των 9
εβδομάδων.
Κίτρινη γραμμή = Κινητός μέσος όρος των 6 παρατηρήσεων του RSI.
Η εβδομάδα που έκλεισε υπήρξε ανοδική (πράσινη) εβδομάδα για τον S&P 500. Οι ενδείξεις όπως αναφέραμε και τα τρία προηγούμενα Σαββατοκύριακα παραμένουν πτωτικές. Η εβδομάδα 8 έως 12 Νοεμβρίου 2010, σηματοδότησε αλλαγή των ενδείξεων της πορείας του S&P 500 σε πτωτική και σας την ανακοινώσαμε το Σαββατοκύριακο 13-14 Νοεμβρίου. Ο S&P 500 κατά την εβδομάδα αλλαγής σε πτωτική της τάσης του ( δηλαδή 8 έως 12 Νοεμβρίου 2010) κινήθηκε στο εύρος 1.226,84 - 1.194,08 μονάδων.
Οι ενδείξεις, όπως θα διαβάσετε παρακάτω (ερμηνεία και στρατηγική), παραμένουν πτωτικές και για την εβδομάδα που ξεκινά μεθαύριο Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010.
Ερμηνεία και στρατηγική. (Μόνον για τους συνετούς και υπομoνετικούς traders).
Την εβδομάδα κατά την οποία η μπλέ γραμμή θα περάσει πάνω από την κίτρινη, παίρνουμε long θέσεις - δηλαδή θέσεις αγοράς - θέσεις για άνοδο (και τις διατηρούμε για όσο διάστημα η μπλέ γραμμή διατηρείται πάνω από την κίτρινη).
Την εβδομάδα κατά την οποία η μπλέ γραμμή θα περάσει κάτω από την κίτρινη, παίρνουμε short θέσεις - δηλαδή θέσεις πώλησης - θέσεις για πτώση (και τις διατηρούμε για όσο διάστημα η μπλέ γραμμή διατηρείται κάτω από την κίτρινη).Σήμερα βρισκόμαστε σε αυτό το στάδιο.
(Ευχές για επιτυχημένες συναλλαγές - Trade well - Λευτέρης Ρ.)
Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010
Υψηλή ζήτηση για μεγάλες αποδόσεις
Έως τις αρχές Οκτωβρίου, η ευρωπαϊκή αγορά εκδόσεων υψηλής απόδοσης είχε καταφέρει το ρεκόρ εκδόσεων ύψους 36 δισ. ευρώ και, καθώς το τέταρτο τρίμηνο φαίνεται γεμάτο παρεμφερή δραστηριότητα, το ποσό αυτό δεν αποκλείεται να φτάσει τα 40 - 45 δισ. ευρώ στο σύνολο του έτους.
Στο μέτωπο της ζήτησης, η μεταβλητότητα στις αγορές μετοχών και το περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων έστειλαν τους επενδυτές προς αναζήτηση νέων ευκαιριών, ενώ με την οικονομική ανάκαμψη να παραμένει διστακτική και τα εταιρικά ποσοστά πιστωτικής αθέτησης σε πτώση είναι πρόθυμοι να ποντάρουν σε εκδόσεις με αξιολόγηση «BB» ή «B» σε αντάλλαγμα για «ζουμερά» κουπόνια της τάξης του 6% και 7%.
Οι θεσμικοί επενδυτές όπως οι ασφαλιστικές εταιρίες και τα συνταξιοδοτικά ταμεία έχουν αυξήσει τις θέσεις τους σε τέτοιου είδους εκδόσεις. Τα hedge funds είναι δραστήριοι αγοραστές υψηλής απόδοσης εκδόσεων και οι εισροές σε retail funds πρέπει να δεσμευτούν σε ένα περιβάλλον όπου το να διακρατά κανείς ρευστότητα θα αποτελεί άσκηση πίεσης στις συνολικές αποδόσεις.
Για πασίγνωστα ονόματα όπως η Renault, η Continental ή η Hapag Lloyd υπάρχει ισχυρό ενδιαφέρον από μικρούς επενδυτές στις χώρες προέλευσής τους, με υπολογίσιμα ποσά να έχουν τοποθετηθεί μέσω τόσο ιδιωτικών τραπεζών όσο και των wealth management τμημάτων επενδυτικών τραπεζών.
Τραπεζική κοσμογονία
Ο σημαντικός καταλύτης σε όλη αυτή τη δραστηριότητα είναι οι κοσμογονικές αλλαγές που συντελούνται στην τραπεζική αγορά. Αρκετές επιχειρήσεις αποφάσισαν να διαφοροποιήσουν τις πηγές χρηματοδότησής τους προκειμένου να ενσωματώσουν στο μίγμα τόσο το τραπεζικό χρέος όσο και -μετά την αποτυχία τους να βρουν τραπεζική χρηματοδότηση το 2008 και το 2009- υψηλής απόδοσης ομόλογα. Από την άλλη, οι ίδιες οι τράπεζες είναι υπό πίεση να δεσμεύσουν περισσότερο κεφάλαιο για ρυθμιστικούς λόγους, το οποίο έχει δυσανάλογη επίπτωση επί του δανεισμού προς χαμηλής αξιολόγησης εταιρίες.
«Ιστορικά, οι τράπεζες στην Ευρώπη ήταν πρόθυμες να παρέχουν φθηνή μακροχρόνια χρηματοδότηση σε εταιρικούς δανειζόμενους συχνά σε επίπεδα τιμολόγησης χαμηλότερα αυτών της αγοράς υψηλών αποδόσεων», λέει ο κ. Eric Capp, υπεύθυνος ανά τον κόσμο για το τμήμα Banking και Markets της RBS στο Λονδίνο. «Ωστόσο, από την πιστωτική κρίση οι τράπεζες έχουν περικόψει τα ριψοκίνδυνα τμήματα του δανειακού τους χαρτοφυλακίου και είναι υποχρεωμένες να διακρατούν περισσότερα κεφάλαια - κάτι το οποίο ασκεί πίεση στον μη επενδυτικό τραπεζικό δανεισμό. Την ίδια ώρα, οι επιχειρήσεις ανησυχούν για το ότι στηρίζονται αποκλειστικά στις τράπεζες ως μοναδική πηγή χρηματοδότησης», προσθέτει.
Ένα παράδειγμα της τάσης αυτής είναι ο προμηθευτής αυτοκινητικών εξοπλισμών Continental, ο οποίος απευθύνθηκε στην αγορά υψηλών αποδόσεων όχι λιγότερες από τρεις φορές εντός του 2010, ενώ προηγουμένως η χρηματοδότησή του προερχόταν σχεδόν αποκλειστικά από τραπεζικό χρέος.
Στα τέλη Σεπτεμβρίου η RBS ενήργησε ως ανάδοχος και παγκόσμιος συντονιστής μιας διπλής έκδοσης από την Conti Gummi Finance BV- μια εταιρία εξ ολοκλήρου ελεγχόμενη από την Continental, με βάση το Ανόβερο. Πούλησε 6ετή (χωρίς δυνατότητα να προπληρωθούν πριν από την παρέλευση τριών ετών από την ημερομηνία έκδοσής τους) ομόλογα αξίας 625 εκατ. ευρώ και παρόμοια 8ετή ομόλογα αξίας 625 εκατ. ευρώ.
«Οι ευρωπαϊκές εταιρίες επιθυμούν να διαφοροποιήσουν τις πηγές χρηματοδότησής τους και να απομακρυνθούν από τον παραδοσιακό τραπεζικό δανεισμό, ενώ στο μέτωπο της ζήτησης υπήρχαν σημαντικές νέες εισροές ρευστού σε υψηλής απόδοσης αμοιβαία κεφάλαια κατά τη διάρκεια του 2010, καθώς και ισχυρό ενδιαφέρον από hedge funds και θεσμικούς αγοραστές», λέει ο κ. Doug Clarisse, επικεφαλής του τμήματος ευρωπαϊκών κεφαλαιαγορών υψηλής απόδοσης στο Λονδίνο για λογαριασμό της HSBC.
Τον Ιανουάριο, η HSBC ήταν συνδιαχειριστής σε μία ακόμη διπλή έκδοση 8ετών τίτλων από τη βρετανική Virgin Media. Λόγω της ισχυρής ζήτησης, τόσο η έκδοση σε δολάριο όσο και αυτή σε στερλίνα ήταν μεγαλύτερες των αρχικών.
Business ξανά
Η αναχρηματοδότηση σε μια πιο βολική αγορά στήριξε αρκετές από τις υψηλών αποδόσεων εκδόσεις. «Μεγάλο μέρος της δραστηριότητας κατά τη διάρκεια του 2010 ήταν αναχρηματοδοτήσεις - με δεδομένο ότι η ευρωπαϊκή αγορά υψηλών αποδόσεων ήταν για 18 μήνες κλειστή κατά τη διάρκεια της κρίσης», λέει ο κ. Bruce Mackenzie, επικεφαλής του τμήματος high yield αγορών Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Αφρικής για λογαριασμό της Bank Of America Merrill Lynch. «Ορισμένες ευρωπαϊκές εταιρίες που στηρίχτηκαν σε τραπεζικά κεφάλαια τώρα έχουν στραφεί στις αγορές ομολόγων».
Ωστόσο, παρά τις θετικές εξελίξεις, η αγορά υψηλής απόδοσης τίτλων παραμένει ασταθής και το timing μιας προσέγγισης στην αγορά είναι πολύ σημαντικό. «Κατά τη διάρκεια του 2010 είχαμε περιόδους αρνητικών ειδήσεων, όπως τον Φεβρουάριο και τον Μάιο όταν ο ITraxx (δείκτης ασφαλίστρων κινδύνου) κινήθηκε ανοδικά και οι εκδόσεις υποχώρησαν», αναφέρει ο κ. Clarisse.
Το σχόλιο του κ. Clarisse καταδεικνύει ότι η ζήτηση εκ μέρους των επενδυτών για υψηλών αποδόσεων τίτλους παραμένει εύθραυστη και ότι η εξακολουθούσα αρνητική ροή ειδήσεων θα οδηγήσει τους επενδυτές σε προσωρινές πωλήσεις ενεργητικού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα περιόδους κατά τις οποίες οι πρωτογενείς εκδόσεις είναι πολύ δύσκολες.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν ότι αυτός ο κύκλος θα συνεχιστεί έως ότου υπάρξει διατηρήσιμη ανάκαμψη.
Στο τιμόνι εξαγορές και συγχωνεύσεις
Η αξιοσημείωτη άνοδος στη δραστηριότητα εξαγορών και συγχωνεύσεων που παρατηρήθηκε στην Ευρώπη κατά το δεύτερο μισό του 2010 προστίθεται στους όγκους των ερχόμενων εκδόσεων υψηλής απόδοσης. Ο κ. Mac Kenzie επισημαίνει ότι υπάρχει αυξανόμενη τάση για συναλλαγές που έχουν ως βάση ένα γεγονός, όπως η εξαγορά της Sunrise (μιας ελβετικής εταιρίας κινητής τηλεφωνίας) από την CVC Capital Partners και η έκδοση της Ardagh Glass (μιας ευρωπαϊκής κατασκευάστριας φιαλών) ώστε να συγκεντρώσει χρήματα για να πραγματοποιήσει εξαγορά. Η υψηλής απόδοσης έκδοση που σχετίστηκε με το deal της Sunrise νωρίς τον Οκτώβριο εμφάνισε σημαντική υπερκάλυψη.
Οι ανάδοχοι αναζητούν τώρα έξοδο από εταιρίες τις οποίες απέκτησαν κατά τα έτη 2005 και 2007. Επιπλέον, στην αγορά δημόσιων εγγραφών υπήρχε ένας αριθμός από IPO στα οποία το spread ανάμεσα στο bid και στο ask ήταν υπερβολικά μεγάλο σε σύγκριση με αυτό που οι αγορές είναι διατεθειμένες να πληρώσουν και με αυτό που οι ανάδοχοι φροντίζουν να πετύχουν.
«Σε ορισμένες περιπτώσεις οι sponsors εξετάζουν άλλες εναλλακτικές, όπως το να πουλήσουν σε στρατηγικό αγοραστή ή σε μια άλλη εταιρία εξαγορών», λέει ο κ. Mac Kenzie.
Ο κ. Mark Walsh, στέλεχος της Morgan Stanley στο Λονδίνο, παρατηρεί ότι οι εκδόσεις υψηλής απόδοσης καθίστανται εργαλείο στην αγορά μοχλευμένων εξαγορών. «Το υψηλής απόδοσης προϊόν είναι πιθανόν να γίνει ένα mainstream χρηματοδοτικό εργαλείο για αναδόχους στην Ευρώπη - οπότε αυτό θα είναι μία ακόμη πηγή ανάπτυξης μαζί με τις αναχρηματοδοτήσεις», λέει. «Υπάρχουν αρκετά υπό εκτέλεση deals προς ώρας, οπότε το momentum είναι καλό για τις εκδόσεις υψηλής απόδοσης στο τέταρτο τρίμηνο», λέει.
Η ευρωπαϊκή αγορά υψηλής απόδοσης θα ωριμάσει τελικά ή θα υποστεί ένα ακόμη πισωγύρισμα; Υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες και το 2000, αλλά αυτές χάθηκαν λόγω των χρεοκοπιών των εταιριών τεχνολογίας, media και τηλεπικοινωνιών που έπεσαν στον κυκλώνα των dotcoms. Η αγορά υψηλών αποδόσεων ξαναδημιουργήθηκε το 2005 και το 2006, αλλά εξαρτιόνταν πολύ από το πόση δραστηριότητα μοχλευμένων εξαγορών υπήρχε.
«Το 2005 και το 2006 οι εκδόσεις που σχετίζονταν με μοχλευμένες εξαγορές αντιστοιχούσαν στο 60% - 70% της ευρωπαϊκής αγοράς εκδόσεων υψηλής απόδοσης. Έτσι, η αγορά των υψηλής απόδοσης ομολόγων ήταν στο έλεος των μοχλεμένων εξαγορών», λέει ο κ. Tanneguy de Carne, επικεφαλής του τμήματος εκδόσεων υψηλής απόδοσης και κοινοπρακτικών δανείων στο Corporate & Investment banking της Societe Generale. «Η μεγάλη αλλαγή που έχει συντελεστεί αφορά στην εμπειρία που αποκόμισαν οι CFO και οι CEO από την πιστωτική κρίση, όταν οι τράπεζες πάλευαν και πολλές φορές αρνούνταν να συνάψουν νέα δάνεια».
Η αλλαγή στις συμπεριφορές σημαίνει ότι αυτήν την εποχή υπάρχει καλύτερο μίγμα σε ό,τι αφορά τους εκδότες τίτλων υψηλών αποδόσεων. «Κατά την προηγούμενη δεκαετία είχαμε περιόδους υψηλής συγκέντρωσης σε μεμονωμένους κλάδους όπως η τεχνολογία, τα media και οι τηλεπικοινωνίες ή τα χημικά», λέει ο κ. de Carne.
«Σήμερα όμως βλέπουμε μια πολύ περισσότερο διαφοροποιημένη ομάδα που επιθυμεί να αποκτήσει πρόσβαση στην αγορά επί κανονικής βάσης - πολύ περισσότερο σαν να πρόκειται για την καλά διαφοροποιημένη αμερικανική αγορά ομολόγων υψηλών αποδόσεων».
Υπάρχουν ήδη σήματα συναγερμού τα οποία προειδοποιούν για τη μαζική ρευστότητα που κατευθύνεται σε funds και η οποία θα πρέπει γρήγορα να δεσμευτεί. Αυτό σημαίνει πως παρότι οι επενδυτές συχνά παραπονιούνται για γρήγορο «σφίξιμο» των spreads, δίνουν ξανά το «παρών» στην επόμενη έκδοση. Δεν είναι τυχαίο ότι τα επίπεδα υπερκάλυψης σε ορισμένες πρόσφατες περιπτώσεις περιγράφονται από έναν αναλυτή ως «τρελή ανοδική κούρσα».
«Ήρθα στην Ευρώπη το 1998 λόγω της δραστηριότητας που υπήρχε στην αγορά ομολόγων υψηλής απόδοσης», λέει Αμερικανός, τραπεζικό στέλεχος, ο οποίος είναι επιφυλακτικός στις προβλέψεις του για τις αγορές.
Ωστόσο, παρά τους φόβους για μεμονωμένες επιχειρηματικές χρεοκοπίες ή για ευρύτερου βεληνεκούς γεγονότα που μπορεί να φοβίσουν τους επενδυτές ξανά, η ευρωπαϊκή αγορά υψηλών αποδόσεων είναι πιθανό κατά τη διάρκεια του 2010 να έχει θέσει αποφασιστικά τις βάσεις για μακροπρόθεσμη και διαρκή ανάπτυξη.
Οι θεσμικοί επενδυτές όπως οι ασφαλιστικές εταιρίες και τα συνταξιοδοτικά ταμεία έχουν αυξήσει τις θέσεις τους σε τέτοιου είδους εκδόσεις. Τα hedge funds είναι δραστήριοι αγοραστές υψηλής απόδοσης εκδόσεων και οι εισροές σε retail funds πρέπει να δεσμευτούν σε ένα περιβάλλον όπου το να διακρατά κανείς ρευστότητα θα αποτελεί άσκηση πίεσης στις συνολικές αποδόσεις.
Για πασίγνωστα ονόματα όπως η Renault, η Continental ή η Hapag Lloyd υπάρχει ισχυρό ενδιαφέρον από μικρούς επενδυτές στις χώρες προέλευσής τους, με υπολογίσιμα ποσά να έχουν τοποθετηθεί μέσω τόσο ιδιωτικών τραπεζών όσο και των wealth management τμημάτων επενδυτικών τραπεζών.
Τραπεζική κοσμογονία
Ο σημαντικός καταλύτης σε όλη αυτή τη δραστηριότητα είναι οι κοσμογονικές αλλαγές που συντελούνται στην τραπεζική αγορά. Αρκετές επιχειρήσεις αποφάσισαν να διαφοροποιήσουν τις πηγές χρηματοδότησής τους προκειμένου να ενσωματώσουν στο μίγμα τόσο το τραπεζικό χρέος όσο και -μετά την αποτυχία τους να βρουν τραπεζική χρηματοδότηση το 2008 και το 2009- υψηλής απόδοσης ομόλογα. Από την άλλη, οι ίδιες οι τράπεζες είναι υπό πίεση να δεσμεύσουν περισσότερο κεφάλαιο για ρυθμιστικούς λόγους, το οποίο έχει δυσανάλογη επίπτωση επί του δανεισμού προς χαμηλής αξιολόγησης εταιρίες.
«Ιστορικά, οι τράπεζες στην Ευρώπη ήταν πρόθυμες να παρέχουν φθηνή μακροχρόνια χρηματοδότηση σε εταιρικούς δανειζόμενους συχνά σε επίπεδα τιμολόγησης χαμηλότερα αυτών της αγοράς υψηλών αποδόσεων», λέει ο κ. Eric Capp, υπεύθυνος ανά τον κόσμο για το τμήμα Banking και Markets της RBS στο Λονδίνο. «Ωστόσο, από την πιστωτική κρίση οι τράπεζες έχουν περικόψει τα ριψοκίνδυνα τμήματα του δανειακού τους χαρτοφυλακίου και είναι υποχρεωμένες να διακρατούν περισσότερα κεφάλαια - κάτι το οποίο ασκεί πίεση στον μη επενδυτικό τραπεζικό δανεισμό. Την ίδια ώρα, οι επιχειρήσεις ανησυχούν για το ότι στηρίζονται αποκλειστικά στις τράπεζες ως μοναδική πηγή χρηματοδότησης», προσθέτει.
Ένα παράδειγμα της τάσης αυτής είναι ο προμηθευτής αυτοκινητικών εξοπλισμών Continental, ο οποίος απευθύνθηκε στην αγορά υψηλών αποδόσεων όχι λιγότερες από τρεις φορές εντός του 2010, ενώ προηγουμένως η χρηματοδότησή του προερχόταν σχεδόν αποκλειστικά από τραπεζικό χρέος.
Στα τέλη Σεπτεμβρίου η RBS ενήργησε ως ανάδοχος και παγκόσμιος συντονιστής μιας διπλής έκδοσης από την Conti Gummi Finance BV- μια εταιρία εξ ολοκλήρου ελεγχόμενη από την Continental, με βάση το Ανόβερο. Πούλησε 6ετή (χωρίς δυνατότητα να προπληρωθούν πριν από την παρέλευση τριών ετών από την ημερομηνία έκδοσής τους) ομόλογα αξίας 625 εκατ. ευρώ και παρόμοια 8ετή ομόλογα αξίας 625 εκατ. ευρώ.
Τον Ιανουάριο, η HSBC ήταν συνδιαχειριστής σε μία ακόμη διπλή έκδοση 8ετών τίτλων από τη βρετανική Virgin Media. Λόγω της ισχυρής ζήτησης, τόσο η έκδοση σε δολάριο όσο και αυτή σε στερλίνα ήταν μεγαλύτερες των αρχικών.
Business ξανά
Η αναχρηματοδότηση σε μια πιο βολική αγορά στήριξε αρκετές από τις υψηλών αποδόσεων εκδόσεις. «Μεγάλο μέρος της δραστηριότητας κατά τη διάρκεια του 2010 ήταν αναχρηματοδοτήσεις - με δεδομένο ότι η ευρωπαϊκή αγορά υψηλών αποδόσεων ήταν για 18 μήνες κλειστή κατά τη διάρκεια της κρίσης», λέει ο κ. Bruce Mackenzie, επικεφαλής του τμήματος high yield αγορών Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Αφρικής για λογαριασμό της Bank Of America Merrill Lynch. «Ορισμένες ευρωπαϊκές εταιρίες που στηρίχτηκαν σε τραπεζικά κεφάλαια τώρα έχουν στραφεί στις αγορές ομολόγων».
Ωστόσο, παρά τις θετικές εξελίξεις, η αγορά υψηλής απόδοσης τίτλων παραμένει ασταθής και το timing μιας προσέγγισης στην αγορά είναι πολύ σημαντικό. «Κατά τη διάρκεια του 2010 είχαμε περιόδους αρνητικών ειδήσεων, όπως τον Φεβρουάριο και τον Μάιο όταν ο ITraxx (δείκτης ασφαλίστρων κινδύνου) κινήθηκε ανοδικά και οι εκδόσεις υποχώρησαν», αναφέρει ο κ. Clarisse.
Το σχόλιο του κ. Clarisse καταδεικνύει ότι η ζήτηση εκ μέρους των επενδυτών για υψηλών αποδόσεων τίτλους παραμένει εύθραυστη και ότι η εξακολουθούσα αρνητική ροή ειδήσεων θα οδηγήσει τους επενδυτές σε προσωρινές πωλήσεις ενεργητικού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα περιόδους κατά τις οποίες οι πρωτογενείς εκδόσεις είναι πολύ δύσκολες.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν ότι αυτός ο κύκλος θα συνεχιστεί έως ότου υπάρξει διατηρήσιμη ανάκαμψη.
Στο τιμόνι εξαγορές και συγχωνεύσεις
Η αξιοσημείωτη άνοδος στη δραστηριότητα εξαγορών και συγχωνεύσεων που παρατηρήθηκε στην Ευρώπη κατά το δεύτερο μισό του 2010 προστίθεται στους όγκους των ερχόμενων εκδόσεων υψηλής απόδοσης. Ο κ. Mac Kenzie επισημαίνει ότι υπάρχει αυξανόμενη τάση για συναλλαγές που έχουν ως βάση ένα γεγονός, όπως η εξαγορά της Sunrise (μιας ελβετικής εταιρίας κινητής τηλεφωνίας) από την CVC Capital Partners και η έκδοση της Ardagh Glass (μιας ευρωπαϊκής κατασκευάστριας φιαλών) ώστε να συγκεντρώσει χρήματα για να πραγματοποιήσει εξαγορά. Η υψηλής απόδοσης έκδοση που σχετίστηκε με το deal της Sunrise νωρίς τον Οκτώβριο εμφάνισε σημαντική υπερκάλυψη.
«Σε ορισμένες περιπτώσεις οι sponsors εξετάζουν άλλες εναλλακτικές, όπως το να πουλήσουν σε στρατηγικό αγοραστή ή σε μια άλλη εταιρία εξαγορών», λέει ο κ. Mac Kenzie.
Ο κ. Mark Walsh, στέλεχος της Morgan Stanley στο Λονδίνο, παρατηρεί ότι οι εκδόσεις υψηλής απόδοσης καθίστανται εργαλείο στην αγορά μοχλευμένων εξαγορών. «Το υψηλής απόδοσης προϊόν είναι πιθανόν να γίνει ένα mainstream χρηματοδοτικό εργαλείο για αναδόχους στην Ευρώπη - οπότε αυτό θα είναι μία ακόμη πηγή ανάπτυξης μαζί με τις αναχρηματοδοτήσεις», λέει. «Υπάρχουν αρκετά υπό εκτέλεση deals προς ώρας, οπότε το momentum είναι καλό για τις εκδόσεις υψηλής απόδοσης στο τέταρτο τρίμηνο», λέει.
Η ευρωπαϊκή αγορά υψηλής απόδοσης θα ωριμάσει τελικά ή θα υποστεί ένα ακόμη πισωγύρισμα; Υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες και το 2000, αλλά αυτές χάθηκαν λόγω των χρεοκοπιών των εταιριών τεχνολογίας, media και τηλεπικοινωνιών που έπεσαν στον κυκλώνα των dotcoms. Η αγορά υψηλών αποδόσεων ξαναδημιουργήθηκε το 2005 και το 2006, αλλά εξαρτιόνταν πολύ από το πόση δραστηριότητα μοχλευμένων εξαγορών υπήρχε.
«Το 2005 και το 2006 οι εκδόσεις που σχετίζονταν με μοχλευμένες εξαγορές αντιστοιχούσαν στο 60% - 70% της ευρωπαϊκής αγοράς εκδόσεων υψηλής απόδοσης. Έτσι, η αγορά των υψηλής απόδοσης ομολόγων ήταν στο έλεος των μοχλεμένων εξαγορών», λέει ο κ. Tanneguy de Carne, επικεφαλής του τμήματος εκδόσεων υψηλής απόδοσης και κοινοπρακτικών δανείων στο Corporate & Investment banking της Societe Generale. «Η μεγάλη αλλαγή που έχει συντελεστεί αφορά στην εμπειρία που αποκόμισαν οι CFO και οι CEO από την πιστωτική κρίση, όταν οι τράπεζες πάλευαν και πολλές φορές αρνούνταν να συνάψουν νέα δάνεια».
Η αλλαγή στις συμπεριφορές σημαίνει ότι αυτήν την εποχή υπάρχει καλύτερο μίγμα σε ό,τι αφορά τους εκδότες τίτλων υψηλών αποδόσεων. «Κατά την προηγούμενη δεκαετία είχαμε περιόδους υψηλής συγκέντρωσης σε μεμονωμένους κλάδους όπως η τεχνολογία, τα media και οι τηλεπικοινωνίες ή τα χημικά», λέει ο κ. de Carne.
«Σήμερα όμως βλέπουμε μια πολύ περισσότερο διαφοροποιημένη ομάδα που επιθυμεί να αποκτήσει πρόσβαση στην αγορά επί κανονικής βάσης - πολύ περισσότερο σαν να πρόκειται για την καλά διαφοροποιημένη αμερικανική αγορά ομολόγων υψηλών αποδόσεων».
Υπάρχουν ήδη σήματα συναγερμού τα οποία προειδοποιούν για τη μαζική ρευστότητα που κατευθύνεται σε funds και η οποία θα πρέπει γρήγορα να δεσμευτεί. Αυτό σημαίνει πως παρότι οι επενδυτές συχνά παραπονιούνται για γρήγορο «σφίξιμο» των spreads, δίνουν ξανά το «παρών» στην επόμενη έκδοση. Δεν είναι τυχαίο ότι τα επίπεδα υπερκάλυψης σε ορισμένες πρόσφατες περιπτώσεις περιγράφονται από έναν αναλυτή ως «τρελή ανοδική κούρσα».
«Ήρθα στην Ευρώπη το 1998 λόγω της δραστηριότητας που υπήρχε στην αγορά ομολόγων υψηλής απόδοσης», λέει Αμερικανός, τραπεζικό στέλεχος, ο οποίος είναι επιφυλακτικός στις προβλέψεις του για τις αγορές.
Ωστόσο, παρά τους φόβους για μεμονωμένες επιχειρηματικές χρεοκοπίες ή για ευρύτερου βεληνεκούς γεγονότα που μπορεί να φοβίσουν τους επενδυτές ξανά, η ευρωπαϊκή αγορά υψηλών αποδόσεων είναι πιθανό κατά τη διάρκεια του 2010 να έχει θέσει αποφασιστικά τις βάσεις για μακροπρόθεσμη και διαρκή ανάπτυξη.
Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)