Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011
Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011
Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011
Τράπεζες = κεφάλαια, εμπιστοσύνη και ρευστότητα. Οι εποχές που «μέτραγε» η βιτρίνα για τις Τράπεζες έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
Πίσω από τις βιτρίνες των γαλλικών τραπεζών
Όταν οι κεντρικοί τραπεζίτες της Ευρώπης, με τη «μορφή» του νέου Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου της Ευρώπης (European Systemic Risk Board) και ακόμη και η κεφαλή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ζητούν από τις τράπεζες της περιφέρειας να «τονωθούν», έχει έρθει η ώρα να τεντώσουν όλοι τα αφτιά τους και να δώσουν μεγάλη προσοχή.
Οι γαλλικές τράπεζες, περιορισμένες σε βραχυπρόθεσμο μόνο δανεισμό και με μεγάλα ανοίγματα σε προβληματικά ομόλογα και δάνεια, βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης περί επανακεφαλαιοποίησης. Η μεγαλύτερη, η BNP Paribas, εμφανίζεται να συνομιλεί με επενδυτές από τον Αραβικό Κόλπο, αν και αρνείται ότι κάνει συγκεκριμένες προσπάθειες να βρει φρέσκο χρήμα.
Όπως συμβαίνει πάρα πολύ συχνά με τις τράπεζες, τρία είναι τα ζητήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν : κεφάλαια, εμπιστοσύνη και ρευστότητα.
Όσον αφορά στα κεφάλαια, η BNP Paribas, φαινομενικά η ισχυρότερη γαλλική τράπεζα, αρνείται ότι χρειάζεται τόνωση. Η απομόχλευση που έχει ήδη γίνει θα μειώσει το ριψοκίνδυνο ενεργητικό κατά 70 δισ. ευρώ και θα αφήσει στην τράπεζα συντελεστή κεφαλαιακής επάρκειας 9% ως τα τέλη του έτους, όπως η διοίκησή της ισχυρίζεται.
Όμως, οι αναλυτές, που κάνουν πιο δυσοίωνες εκτιμήσεις για πιθανές απομειώσεις σε κρατικά ομόλογα και δάνεια από την «ασθενή» ευρωζώνη, παραμένουν σκεπτικοί. Κάποιοι υποδεικνύουν ότι ίσως χρειαστούν μέχρι και 10 δισ. ευρώ επιπλέον, απλώς και μόνο για να αντεπεξέλθει στα ελάχιστα στάνταρντ της Βασιλείας ΙΙΙ.
Απομένουν λοιπόν να ρυθμισθούν/αντιμετωπισθούν , οι υπόλοιποι δύο παράγοντες- ζητήματα (δηλαδή η εμπιστοσύνη και η ρευστότητα).
Για να αντιμετωπιστούν αυτά τα ζητήματα, τα επιπλέον κεφάλαια θα πρέπει να είναι σημαντικά ή τουλάχιστον να συνοδεύονται με κάποια βεβαιότητα για το πώς θα επιλυθεί η κρίση χρεών στην ευρωζώνη. Θα πρέπει επίσης να έχουν τη μορφή κοινών μετοχών (ή «κάπως» κοινών) και όχι προνομιούχων.
Οι Άραβες επενδυτές , όταν απεφάσισαν να επενδύσουν στην Barclays και στη Citi επέλεξαν τις προνομιούχες μετοχές. Τα καθαρά μετοχικά κεφάλαια μπορεί να ανοίξουν την όρεξή τους και αξίζει να γίνει μια δοκιμή.
Αν όμως οι πολιτικοί μπορούν να δεχθούν κάτι τέτοιο, τότε οι εγχώριες λύσεις -όπως να επιτραπεί στο EFSF να πάρει άμεσα μερίδια- είναι πολύ πιθανότερο να καταφέρουν να καθησυχάσουν τις ανησυχίες των επενδυτών.
Οι εποχές που «μέτραγε» η βιτρίνα έχουν τελειώσει.
ΠΗΓΗ: FT.com
Όταν οι κεντρικοί τραπεζίτες της Ευρώπης, με τη «μορφή» του νέου Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου της Ευρώπης (European Systemic Risk Board) και ακόμη και η κεφαλή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ζητούν από τις τράπεζες της περιφέρειας να «τονωθούν», έχει έρθει η ώρα να τεντώσουν όλοι τα αφτιά τους και να δώσουν μεγάλη προσοχή.
Όπως συμβαίνει πάρα πολύ συχνά με τις τράπεζες, τρία είναι τα ζητήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν : κεφάλαια, εμπιστοσύνη και ρευστότητα.
Όσον αφορά στα κεφάλαια, η BNP Paribas, φαινομενικά η ισχυρότερη γαλλική τράπεζα, αρνείται ότι χρειάζεται τόνωση. Η απομόχλευση που έχει ήδη γίνει θα μειώσει το ριψοκίνδυνο ενεργητικό κατά 70 δισ. ευρώ και θα αφήσει στην τράπεζα συντελεστή κεφαλαιακής επάρκειας 9% ως τα τέλη του έτους, όπως η διοίκησή της ισχυρίζεται.
Όμως, οι αναλυτές, που κάνουν πιο δυσοίωνες εκτιμήσεις για πιθανές απομειώσεις σε κρατικά ομόλογα και δάνεια από την «ασθενή» ευρωζώνη, παραμένουν σκεπτικοί. Κάποιοι υποδεικνύουν ότι ίσως χρειαστούν μέχρι και 10 δισ. ευρώ επιπλέον, απλώς και μόνο για να αντεπεξέλθει στα ελάχιστα στάνταρντ της Βασιλείας ΙΙΙ.
Απομένουν λοιπόν να ρυθμισθούν/αντιμετωπισθούν , οι υπόλοιποι δύο παράγοντες- ζητήματα (δηλαδή η εμπιστοσύνη και η ρευστότητα).
Για να αντιμετωπιστούν αυτά τα ζητήματα, τα επιπλέον κεφάλαια θα πρέπει να είναι σημαντικά ή τουλάχιστον να συνοδεύονται με κάποια βεβαιότητα για το πώς θα επιλυθεί η κρίση χρεών στην ευρωζώνη. Θα πρέπει επίσης να έχουν τη μορφή κοινών μετοχών (ή «κάπως» κοινών) και όχι προνομιούχων.
Οι Άραβες επενδυτές , όταν απεφάσισαν να επενδύσουν στην Barclays και στη Citi επέλεξαν τις προνομιούχες μετοχές. Τα καθαρά μετοχικά κεφάλαια μπορεί να ανοίξουν την όρεξή τους και αξίζει να γίνει μια δοκιμή.
Αν όμως οι πολιτικοί μπορούν να δεχθούν κάτι τέτοιο, τότε οι εγχώριες λύσεις -όπως να επιτραπεί στο EFSF να πάρει άμεσα μερίδια- είναι πολύ πιθανότερο να καταφέρουν να καθησυχάσουν τις ανησυχίες των επενδυτών.
Οι εποχές που «μέτραγε» η βιτρίνα έχουν τελειώσει.
ΠΗΓΗ: FT.com
Ισοτιμία Ευρώ / δολαρίου . Κάθε candle αφορά και μία ημέρα (διάγραμμα daily). Σε περίπτωση κατά την οποία η ισοτιμία περάσει πάνω από το 1,3590 τότε δίνεται η πρώτη ένδειξη για βραχυπρόθεσμη (τουλάχιστον 1,2,3 ημερών) ανοδική τάση.
Ισοτιμία Ευρώ / δολαρίου . Κάθε candle αφορά και μία ημέρα (διάγραμμα daily). Σε περίπτωση κατά την οποία η ισοτιμία περάσει πάνω από το 1,3590 τότε δίνεται η πρώτη ένδειξη για βραχυπρόθεσμη (τουλάχιστον 1,2,3 ημερών) ανοδική τάση.
Σε περίπτωση κατά την οποία η ισοτιμία περάσει κάτω από το 1,3386 τότε δίνεται η πρώτη ένδειξη για βραχυπρόθεσμη (τουλάχιστον 1,2,3 ημερών) πτωτική τάση.
Λευτέρης Ρ.
Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011
Πραγματική συναλλαγή (Real trading example) στο συμβόλαιο ΕΥΡΩ / ΔΟΛΑΡΙΟΥ ( EURO / USD )
Πραγματική συναλλαγή (Real trading example) στο συμβόλαιο ΕΥΡΩ / ΔΟΛΑΡΙΟΥ ( EURO / USD )
Στις 22.9.2011 ανοίξαμε θέση ανόδου (long), στο συμβόλαιο Δεκεμβρίου 2011 σε τιμή 1,3541 . Στόχος μας είναι (με βάση τα σημερινά δεδομένα), σε επίπεδα ελαφρώς υψηλότερα του 1,3710 να κλείσουμε την θέση αυτή , κλειδώνοντας κέρδη. Η στρατηγική αυτή ισχύει εφόσον δεν έχουμε κάποια σημαντική εξέλιξη. Σε μια τέτοια περίπτωση θα γίνει αναπροσαρμογή της στρατηγικής μας.
Στις 22.9.2011 ανοίξαμε θέση ανόδου (long), στο συμβόλαιο Δεκεμβρίου 2011 σε τιμή 1,3541 . Στόχος μας είναι (με βάση τα σημερινά δεδομένα), σε επίπεδα ελαφρώς υψηλότερα του 1,3710 να κλείσουμε την θέση αυτή , κλειδώνοντας κέρδη. Η στρατηγική αυτή ισχύει εφόσον δεν έχουμε κάποια σημαντική εξέλιξη. Σε μια τέτοια περίπτωση θα γίνει αναπροσαρμογή της στρατηγικής μας.
Πραγματικές συναλλαγές - Πραγματικές επενδύσεις - Δείτε συγκεντρωτικά τα Αποτελέσματα (Κέρδη / ζημίες).
Πραγματικές συναλλαγές - Πραγματικές επενδύσεις - Δείτε συγκεντρωτικά τα Αποτελέσματα (Κέρδη / ζημίες).
Στον παραπάνω πίνακα παρουσιάζονται όλες οι συναλλαγές τις οποίες πραγματοποιήσαμε από την 25η Σεπτεμβρίου 2009 έως σήμερα και για τις οποίες ενημερώνεσθε ανελλιπώς , κάθε φορά κατά την οποία ανοίγουμε ή κλείνουμε μία θέση.
Μπορείτε να ανατρέξετε πίσω στις ημερομηνίες τις οποίες αναφέρω και κατά τις οποίες δημοσίευσα και τα σχετικά πινακίδια των συναλλαγών (τα αντίγραφα των συναλλαγών αναρτώνται την ίδια ή την επόμενη ημέρα από αυτήν της συναλλαγής και μόλις μας τα αποστείλει η Χρηματιστηριακή μας Εταιρεία). Σε αυτά περιλαμβάνονται αναλυτικά στοιχεία για κάθε πράξη.
Στην τελευταία κολώνα του παραπάνω πίνακα, με εντονώτερα γράμματα παρουσιάζονται τα (%) ποσοστά μικτού κέρδους (+) ή μικτής ζημίας (-) , τα οποία προέκυψαν από την ολοκλήρωση της κάθε μίας συναλλαγής. Οι συναλλαγές οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί (δηλαδή παραμένουν ανοικτές), δεν εμφανίζουν στην τελευταία κολώνα ποσοστό κέρδους ή ζημίας και κατά συνέπεια παραμένουν κενά τα σχετικά κουτάκια, έως ότου κλείσει (ολοκληρωθεί) η συναλλαγή μας.
Καλή επιτυχία στις συναλλαγές σας ( Trade well ) - Λευτέρης Ρ.
Ευχαριστώ θερμά τον εξαιρετικό επαγγελματία του χώρου των επενδύσεων , τον καλό φίλο Χρήστο Δημητρ.......
Οι επενδύσεις τις οποίες πραγματοποιώ, ενέχουν τον κίνδυνο απώλειας του συνολικού κεφαλαίου το οποίο κάθε φορά επενδύεται και σε κάποιες περιπτώσεις ενέχουν τον κίνδυνο απωλειών ποσών ακόμη και μεγαλύτερων και από το κεφάλαιο που αρχικά επενδύσαμε.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται στις παρακάτω αποφάσεις, οι οποίες αφορούν:
1.-στην χρονική στιγμή κατά την οποία θα επενδύσετε (θα ανοίξετε θέση)
2.-στο αν θα επενδύσετε σε άνοδο , σε πτώση ή εάν θα μείνετε εκτός αγοράς
3.-στο τι θα αφορά η επένδυσή σας , (δείκτη, μετοχή, ισοτιμία, εμπόρευμα κλπ)
4.-στην χρονική στιγμή κατά την οποία θα κλείσετε την θέση σας είτε με κέρδος, είτε με ζημία προκειμένου να κλειδώσετε τα κέρδη σας
ή να προστατεύσετε το κεφάλαιό σας
5.-στο ποσοστό και το ποσό του διαθέσιμου κεφαλαίου σας, το οποίο προορίζετε για τέτοιου τύπου επενδύσεις (δηλαδή επενδύσεις οι
οποίες ενέχουν κίνδυνο ζημιών).
{Σας συνιστώ πάντοτε το μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου κεφαλαίου σας, να παραμένει σε επενδύσεις
μηδενικού κινδύνου , δηλαδή σε καταθέσεις και κρατικά ομόλογα υψηλής διαβάθμισης , με μηδενικό κίνδυνο (risk
free) }.
Για να πραγματοποιήσετε τις συναλλαγές αυτές, πρέπει να διαθέτετε την ανάλογη εμπειρία και παράλληλα να απευθυνθείτε σε φορέα και επαγγελματία του χώρου, ο οποίος να διαθέτει τις απαραίτητες άδειες και πιστοποιήσεις από την Ελληνική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για τις ανάλογες πράξεις.
Στόχος μας
Η συνολική απόδοση των επενδύσεών μας να υπερβεί και τις δύο παρακάτω αποδόσεις :
1.- την υψηλότερη θετική απόδοση των μεγάλων διεθνών ή του ελληνικού χρηματιστηρίων.
2.-εφόσον η παραπάνω απόδοση δεν είναι θετική, τότε στόχος μας γίνεται, η υπέρβαση των αποδόσεων των προθεσμιακών καταθέσεων ή των ομολόγων μηδενικού ρίσκου (risk free κρατικών ομολόγων υψηλής διαβάθμισης)
Money management
Στα πλαίσια επίτευξης του ανωτέρω στόχου μας, η χρηματική κατανομή των κεφαλαίων μας τα οποία κάθε φορά επενδύουμε, πραγματοποιείται σε τμήματα-μέρη του συνολικού μας κεφαλαίου-fund (το οποίο προορίζεται για τον σκοπό αυτό). Φροντίζουμε κάθε φορά το ποσοστό του κεφαλαίου που εκθέτουμε σε κίνδυνο να κινείται στα πλαίσια του 5% έως 50% του συνολικού κεφαλαίου που έχουμε διαθέσει για τέτοου τύπου επενδύσεις.
Στον παραπάνω πίνακα παρουσιάζονται όλες οι συναλλαγές τις οποίες πραγματοποιήσαμε από την 25η Σεπτεμβρίου 2009 έως σήμερα και για τις οποίες ενημερώνεσθε ανελλιπώς , κάθε φορά κατά την οποία ανοίγουμε ή κλείνουμε μία θέση.
Μπορείτε να ανατρέξετε πίσω στις ημερομηνίες τις οποίες αναφέρω και κατά τις οποίες δημοσίευσα και τα σχετικά πινακίδια των συναλλαγών (τα αντίγραφα των συναλλαγών αναρτώνται την ίδια ή την επόμενη ημέρα από αυτήν της συναλλαγής και μόλις μας τα αποστείλει η Χρηματιστηριακή μας Εταιρεία). Σε αυτά περιλαμβάνονται αναλυτικά στοιχεία για κάθε πράξη.
Στην τελευταία κολώνα του παραπάνω πίνακα, με εντονώτερα γράμματα παρουσιάζονται τα (%) ποσοστά μικτού κέρδους (+) ή μικτής ζημίας (-) , τα οποία προέκυψαν από την ολοκλήρωση της κάθε μίας συναλλαγής. Οι συναλλαγές οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί (δηλαδή παραμένουν ανοικτές), δεν εμφανίζουν στην τελευταία κολώνα ποσοστό κέρδους ή ζημίας και κατά συνέπεια παραμένουν κενά τα σχετικά κουτάκια, έως ότου κλείσει (ολοκληρωθεί) η συναλλαγή μας.
Καλή επιτυχία στις συναλλαγές σας ( Trade well ) - Λευτέρης Ρ.
Ευχαριστώ θερμά τον εξαιρετικό επαγγελματία του χώρου των επενδύσεων , τον καλό φίλο Χρήστο Δημητρ.......
Οι επενδύσεις τις οποίες πραγματοποιώ, ενέχουν τον κίνδυνο απώλειας του συνολικού κεφαλαίου το οποίο κάθε φορά επενδύεται και σε κάποιες περιπτώσεις ενέχουν τον κίνδυνο απωλειών ποσών ακόμη και μεγαλύτερων και από το κεφάλαιο που αρχικά επενδύσαμε.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται στις παρακάτω αποφάσεις, οι οποίες αφορούν:
1.-στην χρονική στιγμή κατά την οποία θα επενδύσετε (θα ανοίξετε θέση)
2.-στο αν θα επενδύσετε σε άνοδο , σε πτώση ή εάν θα μείνετε εκτός αγοράς
3.-στο τι θα αφορά η επένδυσή σας , (δείκτη, μετοχή, ισοτιμία, εμπόρευμα κλπ)
4.-στην χρονική στιγμή κατά την οποία θα κλείσετε την θέση σας είτε με κέρδος, είτε με ζημία προκειμένου να κλειδώσετε τα κέρδη σας
ή να προστατεύσετε το κεφάλαιό σας
5.-στο ποσοστό και το ποσό του διαθέσιμου κεφαλαίου σας, το οποίο προορίζετε για τέτοιου τύπου επενδύσεις (δηλαδή επενδύσεις οι
οποίες ενέχουν κίνδυνο ζημιών).
{Σας συνιστώ πάντοτε το μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου κεφαλαίου σας, να παραμένει σε επενδύσεις
μηδενικού κινδύνου , δηλαδή σε καταθέσεις και κρατικά ομόλογα υψηλής διαβάθμισης , με μηδενικό κίνδυνο (risk
free) }.
Για να πραγματοποιήσετε τις συναλλαγές αυτές, πρέπει να διαθέτετε την ανάλογη εμπειρία και παράλληλα να απευθυνθείτε σε φορέα και επαγγελματία του χώρου, ο οποίος να διαθέτει τις απαραίτητες άδειες και πιστοποιήσεις από την Ελληνική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για τις ανάλογες πράξεις.
Στόχος μας
Η συνολική απόδοση των επενδύσεών μας να υπερβεί και τις δύο παρακάτω αποδόσεις :
1.- την υψηλότερη θετική απόδοση των μεγάλων διεθνών ή του ελληνικού χρηματιστηρίων.
2.-εφόσον η παραπάνω απόδοση δεν είναι θετική, τότε στόχος μας γίνεται, η υπέρβαση των αποδόσεων των προθεσμιακών καταθέσεων ή των ομολόγων μηδενικού ρίσκου (risk free κρατικών ομολόγων υψηλής διαβάθμισης)
Money management
Στα πλαίσια επίτευξης του ανωτέρω στόχου μας, η χρηματική κατανομή των κεφαλαίων μας τα οποία κάθε φορά επενδύουμε, πραγματοποιείται σε τμήματα-μέρη του συνολικού μας κεφαλαίου-fund (το οποίο προορίζεται για τον σκοπό αυτό). Φροντίζουμε κάθε φορά το ποσοστό του κεφαλαίου που εκθέτουμε σε κίνδυνο να κινείται στα πλαίσια του 5% έως 50% του συνολικού κεφαλαίου που έχουμε διαθέσει για τέτοου τύπου επενδύσεις.
Πραγματική συναλλαγή (Real trading example) στο συμβόλαιο ΕΥΡΩ / ΔΟΛΑΡΙΟΥ ( EURO / USD )
Πραγματική συναλλαγή (Real trading example) στο συμβόλαιο ΕΥΡΩ / ΔΟΛΑΡΙΟΥ ( EURO / USD )
Στις 15.9.2011 κλείσαμε την θέση πτώσης (short), στο συμβόλαιο Σεπτεμβρίου 2011, την οποία διατηρούσαμε ανοικτή από τις 10.6.2011.
Δηλαδή στις 15.9.2011, προκειμένου να κλείσουμε την θέση πτώσης την οποία είχαμε ανοίξει στο 1,4468 , πραγματοποιήσαμε αγορά στο 1,3856 ενός ιδίου συμβολαίου μηνός Σεπτεμβρίου 2011.
Με το κλείσιμο της συγκεκριμένης συναλλαγής σημειώσαμε κέρδη 0,0617 μονάδων , ήτοι 617 pips , ήτοι 617Χ6,25 = 3.856,25 $ κέρδος.
Στις 15.9.2011 κλείσαμε την θέση πτώσης (short), στο συμβόλαιο Σεπτεμβρίου 2011, την οποία διατηρούσαμε ανοικτή από τις 10.6.2011.
Δηλαδή στις 15.9.2011, προκειμένου να κλείσουμε την θέση πτώσης την οποία είχαμε ανοίξει στο 1,4468 , πραγματοποιήσαμε αγορά στο 1,3856 ενός ιδίου συμβολαίου μηνός Σεπτεμβρίου 2011.
Με το κλείσιμο της συγκεκριμένης συναλλαγής σημειώσαμε κέρδη 0,0617 μονάδων , ήτοι 617 pips , ήτοι 617Χ6,25 = 3.856,25 $ κέρδος.
Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011
Δείτε τι γράφαμε στις 22.2.2009 για την τιμή της μετοχής της Εθνικής Τράπεζας. Θυμίζω ότι εκείνη την ημέρα η τιμή της μετοχής βρισκόταν στα 8,32 € και όλοι την πρότειναν για αγορά. Διότι μετά την απίστευτη υποχώρηση από τα 40 + ευρώ στα 8,32 € αποτελούσε «αγοραστική ευκαιρία».
Δείτε τι γράφαμε στις 22.2.2009 για την τιμή της μετοχής της Εθνικής Τράπεζας. Θυμίζω ότι εκείνη την ημέρα η τιμή της μετοχής βρισκόταν στα 8,32 € και όλοι την πρότειναν για αγορά. Διότι μετά την απίστευτη υποχώρηση από τα 40 + ευρώ στα 8,32 € αποτελούσε «αγοραστική ευκαιρία».
Σημειώνω ότι το 1/3 του 8,32 € (της τότε τιμής) είναι τα 2,77€ .
Σήμερα η μετοχή έκλεισε στα 3,16 €
Δείτε το σχόλιο εκείνης της ημέρας κάνοντας κλίκ στην παρακάτω διεύθυνση
http://lefterisr.blogspot.com/2009/02/blog-post_921.html
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κύριε Αράπογλου , (πρόεδρε και διευθύνοντα σύμβουλε του Ομίλου της Εθνικής Τράπεζας),
είτε εσείς, είτε οι σύμβουλοί σας, κάνετε κάποιο λάθος κατά την σύνταξη του άρθρου που ακολουθεί στην επόμενη ανάρτηση , με τίτλο «Υπερβολικές οι ανησυχίες για τις ελληνικές τράπεζες» . Στο άρθρο αυτό, εσείς φέρεσθε να δηλώνετε, στο τέλος του τα εξής :
« Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η αξία της Εθνικής σήμερα ισούται με το άθροισμα της αξίας των τριών μεγαλύτερων διεθνών ανταγωνιστών μας στην περιοχή της ΝΑ Ευρώπης , των αυστριακών Erste και Raiffeisen και της ουγγρικής ΟΤΡ , παρ΄ότι αθροιστικά το ενεργητικό των τριών τραπεζών είναι 3,3 φορές μεγαλύτερο από το ενεργητικό της Εθνικής.»
Όπως αποτυπώνετε το σκεπτικό σας, εξάγονται δύο συμπεράσματα :
1. Η Εθνική (με βάση το κριτήριο του ενεργητικού, το οποίο χρησιμοποιείτε) είναι σωστά αποτιμημένη (και θα παραμείνει εκεί που βρίσκεται σήμερα). Κατά συνέπεια η αξία των τριών συγκρινομένων τραπεζών, θα πρέπει να αυξηθεί κατά 3 περίπου φορές.
2. Η Εθνική (με βάση το κριτήριο του ενεργητικού, το οποίο χρησιμοποιείτε) είναι υπερτιμημένη κατά 3 περίπου φορές και κατά συνέπεια, θα πρέπει στο επόμενο διάστημα να μειωθεί στο 1/3 της σημερινής της αξίας, προκειμένου η αξία της να κινηθεί στα επίπεδα της αξίας των τριών μεγαλύτερων διεθνών ανταγωνιστών σας.
Λευτέρης Ρ.
Υ.Γ.
Σημειώνουμε βέβαια πως το ενεργητικό μιας τράπεζας, δεν αποτελεί την μοναδική μέθοδο αποτίμησης της αξίας μιας τράπεζας (valuation method).
Εάν όμως αυτή η μέθοδος, είναι αυτή η οποία σας οδηγεί στην εξαγωγή της υψηλότερης αποτίμησης της Εθνικής Τράπεζας, τότε οι αναγνώστες του άρθρου σας εξάγουν το συμπέρασμα πως, υπό τις παρούσες συνθήκες :
1. η αξία της Τράπεζας βρίσκεται στα υψηλότερα επίπεδά της και θα διατηρηθεί σε αυτά
2. θα υποχωρήσει προς το 1/3 της σημερινής της αξίας.
Εφόσον δεν πρόκειται περί λάθους σχολιασμού, σας ευχαριστούμε, διότι με διακριτικό τρόπο, μας προειδοποιείτε για τα επερχόμενα.
Αναρτήθηκε από Lefteris R στις Κυριακή, Φεβρουάριος 22, 2009
Σημειώνω ότι το 1/3 του 8,32 € (της τότε τιμής) είναι τα 2,77€ .
Σήμερα η μετοχή έκλεισε στα 3,16 €
Δείτε το σχόλιο εκείνης της ημέρας κάνοντας κλίκ στην παρακάτω διεύθυνση
http://lefterisr.blogspot.com/2009/02/blog-post_921.html
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κύριε Αράπογλου , (πρόεδρε και διευθύνοντα σύμβουλε του Ομίλου της Εθνικής Τράπεζας),
είτε εσείς, είτε οι σύμβουλοί σας, κάνετε κάποιο λάθος κατά την σύνταξη του άρθρου που ακολουθεί στην επόμενη ανάρτηση , με τίτλο «Υπερβολικές οι ανησυχίες για τις ελληνικές τράπεζες» . Στο άρθρο αυτό, εσείς φέρεσθε να δηλώνετε, στο τέλος του τα εξής :
« Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η αξία της Εθνικής σήμερα ισούται με το άθροισμα της αξίας των τριών μεγαλύτερων διεθνών ανταγωνιστών μας στην περιοχή της ΝΑ Ευρώπης , των αυστριακών Erste και Raiffeisen και της ουγγρικής ΟΤΡ , παρ΄ότι αθροιστικά το ενεργητικό των τριών τραπεζών είναι 3,3 φορές μεγαλύτερο από το ενεργητικό της Εθνικής.»
Όπως αποτυπώνετε το σκεπτικό σας, εξάγονται δύο συμπεράσματα :
1. Η Εθνική (με βάση το κριτήριο του ενεργητικού, το οποίο χρησιμοποιείτε) είναι σωστά αποτιμημένη (και θα παραμείνει εκεί που βρίσκεται σήμερα). Κατά συνέπεια η αξία των τριών συγκρινομένων τραπεζών, θα πρέπει να αυξηθεί κατά 3 περίπου φορές.
2. Η Εθνική (με βάση το κριτήριο του ενεργητικού, το οποίο χρησιμοποιείτε) είναι υπερτιμημένη κατά 3 περίπου φορές και κατά συνέπεια, θα πρέπει στο επόμενο διάστημα να μειωθεί στο 1/3 της σημερινής της αξίας, προκειμένου η αξία της να κινηθεί στα επίπεδα της αξίας των τριών μεγαλύτερων διεθνών ανταγωνιστών σας.
Λευτέρης Ρ.
Υ.Γ.
Σημειώνουμε βέβαια πως το ενεργητικό μιας τράπεζας, δεν αποτελεί την μοναδική μέθοδο αποτίμησης της αξίας μιας τράπεζας (valuation method).
Εάν όμως αυτή η μέθοδος, είναι αυτή η οποία σας οδηγεί στην εξαγωγή της υψηλότερης αποτίμησης της Εθνικής Τράπεζας, τότε οι αναγνώστες του άρθρου σας εξάγουν το συμπέρασμα πως, υπό τις παρούσες συνθήκες :
1. η αξία της Τράπεζας βρίσκεται στα υψηλότερα επίπεδά της και θα διατηρηθεί σε αυτά
2. θα υποχωρήσει προς το 1/3 της σημερινής της αξίας.
Εφόσον δεν πρόκειται περί λάθους σχολιασμού, σας ευχαριστούμε, διότι με διακριτικό τρόπο, μας προειδοποιείτε για τα επερχόμενα.
Αναρτήθηκε από Lefteris R στις Κυριακή, Φεβρουάριος 22, 2009
Κυριακή 10 Ιουλίου 2011
Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011
Τρίτη 5 Ιουλίου 2011
Σας θυμίζει άραγε κάτι από την Ελληνική πραγματικότητα? To... hangover των ιρλανδικών τραπεζών.
Τα μικρά πράγματα είναι όμορφα. Αυτή είναι η νέα φιλοσοφία που η νέα ιρλανδική κυβέρνηση έχει υιοθετήσει στην προσπάθειά της να αποκαταστήσει τις προβληματικές τράπεζες της χώρας και τη σταθερότητα στο ίδιο το τραπεζικό σύστημα. Όχι πια περισσότερες τράπεζες από αυτές που χρειάζεται μια χώρα 4 εκατομμυρίων, όχι άλλα μαζικά δάνεια για κερδοσκοπικές real estate δραστηριότητες και όχι επεκτάσεις σε ξένες αγορές.
Η συνταγή για την ανάκαμψη είναι επώδυνη και η χώρα οδηγήθηκε σε αυτήν από εξωτερικές πιέσεις αλλά και λόγω της απελπισμένης ανάγκης να ξαναχτίσει τις πιστωτικές αξιολογήσεις της Ιρλανδίας- οι οποίες έφτασαν κοντά στο να χαρακτηριστούν junk- μέσω της ανάκαμψης των προβληματικών τραπεζών της.
Η αναδιάρθρωση προχωρά με βάση ένα χρονοδιάγραμμα που τέθηκε από τους όρους του προγράμματος ενίσχυσης, το οποίο συμφωνήθηκε με την Τρόικα, καθώς και από τις απαιτήσεις της αγοράς ομολόγων, των επενδυτών αλλά και της δημόσιας ανησυχίας για την βαθιά ύφεση στην οποία η χώρα έχει βυθιστεί.
Υπερβολική ανάπτυξη
Η κρίση ήδη προκάλεσε πρόωρες εκλογές οι οποίες οδήγησαν στην ντροπιαστική απομάκρυνση της Κυβέρνησης του Brian Cowen, του οποίου η εγγύηση επί όλων των καταθέσεων τον Σεπτέμβριο του 2008 θεωρήθηκε ευρέως ως η αιτία της πτώσης και της ταπείνωσης της χώρας. Πρόκειται για την «πιο μαύρη ημέρα στην Ιρλανδία από τότε που ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος», σύμφωνα με τον νέο υπουργό οικονομικών, Michael Noonan.
«Συνολικά, το ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα μεγάλωσε υπερβολικά και πρέπει το μέγεθός του να μειωθεί», ανέφερε μελέτη για το τραπεζικό σύστημα η οποία τέθηκε στη διάθεση του κ. Noonan μόλις αυτός ανέλαβε φέτος το Μάρτιο ως μέλος της νέας κυβέρνησης του Fine Gael.
Εντός τριών εβδομάδων ο κ. Noonan λειτούργησε στην κατεύθυνση αυτή: Ανακοίνωσε ότι ο τραπεζικός κλάδος της χώρας θα αναδιαρθρωθεί και θα αποτελείται από δύο τράπεζες- πυλώνες. Οικοδομημένες πάνω στις υπάρχουσες βάσεις των Bank of Ireland και Allied Irish Bank οι δύο τράπεζες θα παρέχουν πλήρες εύρος βασικών υπηρεσιών. Ξένες τράπεζες είναι καλοδεχούμενες να τις ανταγωνιστούν.
Ο κ. Noonan είχε την εξουσία να προχωρήσει σε τέτοιες δραματικές αλλαγές όχι μέσω δικτατορικών εξουσιών, αλλά απλώς γιατί το ιρλανδικό δημόσιο έχει στην ιδιοκτησία του πλήρως ή κατά πλειοψηφία 5 από τις 6 ιρλανδικές τράπεζες, ενώ στην 6η, την Bank of Ireland κατέχει το 36%. «Στην ουσία οι τράπεζές μας θα πρέπει να γίνουν μικρότερες, να είναι περισσότερο εστιασμένες στις βασικές τους υπηρεσίες, καλύτερα χρηματοδοτούμενες και καλύτερα κεφαλαιοποιημένες».
Ο κ. Noonan θέσπισε ότι όχι μόνο θα υπάρχουν λιγότερες τράπεζες, αλλά και ότι οι δραστηριότητές τους θα είναι πιο περιορισμένες. Οι τραπεζικές εργασίες θα χωρίζονται σε βασικές και μη βασικές. Οι μη βασικές, αυτές δηλαδή που «δεν εξυπηρετούν την ανάπτυξη της Ιρλανδίας» θα διατεθούν εντός συγκεκριμένου διαστήματος μέσω της διαδικασίας απομόχλευσης.
Ανάγκη ενδυνάμωσης
Οι τράπεζες θα χρειαστεί να ενισχύσουν τις κεφαλαιακές τους θέσεις- η BOI κατά 5,2 δισ. ευρώ, η AIB κατά 13,3 δισ. ευρώ και η EBS κατά 1,5 δισ. ευρώ. Τα ποσά αυτά αποφασίστηκαν σε συνέχεια των αυστηρών τεστ κοπώσεως για κεφάλαια και ρευστότητα που διενεργήθηκαν στην κεντρική τράπεζα της Ιρλανδίας από εταιρία του εξωτερικού, την Blackrock Solutions, και ανακοινώθηκαν στις 31 του φετινού Μαρτίου.
Στην BOI θα δοθεί χρόνος ώστε να συγκεντρώσει κεφάλαια από ιδιωτικές πηγές. Το κράτος θα παρέχει στις άλλες τράπεζες τα κεφάλαια- όπως θα κάνει και με την BOI εφόσον χρειαστεί- χρησιμοποιώντας τα κεφάλαια που παρέχει η ΕΕ και το ΔΝΤ. Για να βελτιώσουν τη ρευστότητά τους, οι τράπεζες θα πρέπει ακόμη να μειώσουν το λόγο δανείων προς καταθέσεις στο 122,5% έως το 2013, διαθέτοντας 73 δισ. ευρώ σε μη βασικά στοιχεία ενεργητικού.
Τον Δεκέμβριο του 2010 ο λόγος δανείων προς καταθέσεις των τεσσάρων τραπεζών κυμάνθηκε από το 166% (AIB) έως το 248% (Irish Life & Permanent)- γεγονός που εύγλωττα αποτυπώνει την κατάσταση που αντιμετωπίζουν.
Τα τεστ κόπωσης επιδοκιμάστηκαν από την Τρόικα, η οποία τα χαρακτήρισε «μεγάλο βήμα προς την αποκατάσταση της υγείας του ιρλανδικού τραπεζικού συστήματος». Οι αντιδράσεις των οίκων αξιολόγησης ήταν λιγότερο θετικές.
Η Moody’s ανακοίνωσε υποβάθμιση τονίζοντας το αβέβαιο λειτουργικό περιβάλλον και το ότι θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν πιέσεις βραχυχρόνια σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση. Όπως είπε, η ποιότητα ενεργητικού και τα κέρδη είναι πιθανό να είναι εξαιρετικά αδύναμα και ότι η διαδικασία απομόχλευσης θα μπορούσε να αυξήσει την ποιότητα ενεργητικού και τις πιέσεις στα κέρδη.
Η Fitch έθεσε το rating watch σε αρνητικό, επισημαίνοντας ότι αυτό αντανακλά και τη γνώμη της για την ίδια τη χώρα, ενώ η S&P αποκάλεσε τα τεστ κόπωσης «αξιόπιστο πρώτο βήμα» προς την επανοικοδόμηση της επενδυτικής εμπιστοσύνης, αλλά υπογράμμισε ότι θα χρειαστούν πολλά χρόνια έως ότου το ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα ξανασταθεί στα πόδια του.
Ο Pat Farrell, επικεφαλής της Irish Banking Federation συμφωνεί ότι η Ιρλανδία, τα χρόνια του «κέλτικου τίγρη» είχε ίσως υπερβολικά μεγάλη τραπεζική διείσδυση. Πιστεύει ότι ο σκληρός ανταγωνισμός ανάμεσα στις τράπεζες πιθανόν οδήγησε σε απερίσκεπτο δανεισμό. Επιμένει ότι οι τράπεζες που θα επιβιώσουν θα είναι κάτι παραπάνω από ιδρύματα του τύπου “δάνεια και καταθέσεις”.
«Η ιρλανδική οικονομία εξακολουθεί να είναι μια εξελιγμένη οικονομία με σημαντικό εξαγωγικό κλάδο», σημειώνει ο κ. Farrell. Σε ό,τι αφορά το retail, ο κ. Farrell εκτιμά ότι οι μεσαίου και μεγάλου μεγέθους εταιρίες θα εξακολουθήσουν να χρειάζονται δάνεια, συναλλαγές σε ξένα νομίσματα και χρηματοδότηση εισαγωγών και εξαγωγών. Οι ιρλανδικές επιχειρήσεις θα εξακολουθήσουν να χρειάζονται investment banking, χρηματοδότηση εξαγορών και συγχωνεύσεων και υπηρεσίες κοινοπρακτικών δανείων.
Προσελκύοντας επενδύσεις
Ένα κρίσιμο ερώτημα είναι το κατά πόσον, έπειτα από όλα αυτά τα επώδυνα στάδια, οι τράπεζες θα μπορέσουν να προσελκύσουν ξένες επενδύσεις. Ο Philip Lane, οικονομολόγος στο Trinity College του Δουβλίνου πιστεύει ότι οι επενδυτές ίσως ενδιαφερθούν μετά την εκ μέρους της Κυβέρνησης ολοκλήρωση του πρώτου κύματος αναδιαρθρώσεων. «Το σημαντικό είναι το θέμα του κρατικού χρέους και του αν θα καλυφθεί πλήρως. Κανείς ξένος επενδυτής δεν θα εμπλακεί στην αναδιάρθρωση μια και το τραπεζικό χρέος έχει την εγγύηση του κρατικού», λέει.
Ο Ben May, αναλυτής στην ανεξάρτητη συμβουλευτική εταιρία Capital Economics, είναι εξίσου επιφυλακτικός. Κατά την άποψή του, αν και τα τεστ κόπωσης είναι κάπως ενθαρρυντικά, είναι δύσκολο να ειπωθεί με βεβαιότητα σε τι κατάσταση είναι το τραπεζικό σύστημα γιατί η πραγματική κλίμακα των προβλημάτων του υποτιμάται διαρκώς. «Πιστεύουμε ότι η Ιρλανδία θα περάσει μια μακρά περίοδο στασιμότητας με πιθανό τον κίνδυνο αποπληθωρισμού που μπορεί να ωθήσει υψηλότερα το δημόσιο χρέος. Δεν θεωρούμε ότι μια χρεοκοπία της Ιρλανδίας είναι πιθανή αλλά δεν μπορεί να αποκλείεται στην περίπτωση που χρειαστεί η κυβέρνηση να διοχετεύσει περισσότερα χρήματα στο σύστημα», λέει.
Ενδιαφέρον από ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια;
Ενώ πέρσι υπήρχε περιορισμένο ενδιαφέρον για τις ιρλανδικές τράπεζες από ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια, το 2011 ακόμη και η τάση αυτή ατόνησε, σύμφωνα με την Libby Garvey, στέλεχος της νομικής εταιρίας Matheson Ormsby Prentice. Η ίδια τονίζει ότι οι τράπεζες αντιμετωπίσουν και άλλα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων και των αναλήψεων που πραγματοποιούν στις καταθέσεις τους μεγάλες επιχειρήσεις.
Στοιχεία από την Κεντρική Τράπεζα της χώρας δείχνουν ότι οι καταθέσεις του ιρλανδικού ιδιωτικού τομέα σε ιρλανδικές τράπεζες υποχώρησαν με ετήσιο ρυθμό 7,4% κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2010, κυρίως λόγω εκροών που έγιναν σε άλλους χρηματοοικονομικούς ενδιάμεσους, όπως ασφαλιστικές εταιρίες ή συνταξιοδοτικά κεφάλαια.
Κατά την ίδια περίοδο, οι καταθέσεις από μη κατοίκους του ιδιωτικού τομέα έπεσαν με ρυθμό 22,3%.
Ο κ. Garvey αποδίδει την εξέλιξη αυτή στην ανικανότητα της τράπεζας να συμμορφωθεί με τα guidelines– που αφορούν τους λόγους χρέους προς δάνεια, καθώς οι αξιολογήσεις των τραπεζών διολισθαίνουν. Οι υποβαθμίσεις δημιουργούν άλλα προβλήματα μαζί με τη δυσκολία για συγκέντρωση κεφαλαίων. «Ακόμα και τμήματα ιρλανδικών κρατικών τραπεζών αναγκάζονται να μετακινήσουν κεφάλαια σε μη ιρλανδικές τράπεζες», προσθέτει.
Ο John Cotter, διευθυντής του Κέντρου Οικονομικών Σπουδών του University College του Δουβλίνιου δεν κρύβει τις ανησυχίες του. «Πέντε χρόνια πριν», λέει, «οι τράπεζες ήταν οι πιο ενεργοί οργανισμοί της οικονομίας. Τώρα ακόμη και να ήθελαν να είναι ενεργοί, δεν υπάρχουν άνθρωποι ενδιαφερόμενοι». Ο κ. Cotter επικαλείται το επίπεδο της ανεργίας που είναι στο 15% και το αυξανόμενο ρεύμα μετανάστευσης.
«Η ερώτηση τώρα είναι κατά πόσο οι τράπεζες θα υποαποδίδουν επειδή οι άνθρωποι δεν θέλουν να δανείζονται», προσθέτει.
Κομβικό σημείο για τις τράπεζες είναι το εάν η αγορά του real estate έχει βρεθεί στον πάτο. Η αγορά κατοικίας συνεχίζει την πτώση της όπως και οι αξίες των εμπορικών ιδιοκτησιών. Ο κ. Cotter προειδοποιεί ότι, αν συνεχίσει η πτώση, θα οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση της αξίας των δανειακών χαρτοφυλακίων των τραπεζών.
Δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι τράπεζες θα πρέπει τώρα να προσαρμοστούν στην αλλαγή κατεύθυνσης που φέρνουν νέοι νόμοι, οι οποίοι σκοπεύουν στην καταπολέμηση του «εύκολου» δανεισμού και στα κενά της εταιρικής διακυβέρνησης που επέσπευσαν την κρίση. Ήδη σε εξέλιξη είναι έρευνα για ποινικές, λογιστικές και αστικές ευθύνες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις συμβούλια τραπεζών και στελέχη της διοίκησης έχουν απομακρυνθεί και αντικατασταθεί.
Νέοι κανόνες
Η κεντρική τράπεζα της χώρας έχει δημοσιεύσει έναν αυστηρό νέο κώδικά πρακτικής για τράπεζες και ασφαλιστικές, ενώ το ιρλανδικό χρηματιστήριο υιοθέτησε νέους κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης. Ακόμη, η έκδοση πράξης σχετικής με τη σταθεροποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων, επισπεύστηκε δίνοντας στην κεντρική Τράπεζα την εξουσία να διορίζει διοικητικά στελέχη σε τράπεζες και να τις διοικεί, όπως και την εξουσία ρευστοποίησης πιστωτικών ιδρυμάτων σε ορισμένες περιστάσεις.
Η κεντρική τράπεζα εφαρμόζει επίσης μια σειρά νέων στάνταρντς για την καταλληλότητα και την ακεραιότητα των υπαλλήλων στον χρηματοοικονομικό κλάδο και όλοι οι επικεφαλής Διοικητικών Συμβουλίων θα αξιολογηθούν με βάση αυτά. Παράλληλα, το υπουργείο Οικονομικών δημιουργεί ήδη μια «δεξαμενή» πιθανών τραπεζικών στελεχών με σχετική εμπειρία που πρέπει όμως να πάρουν και το πράσινο φως των κριτηρίων.
Ο κ. Noonan λέει ότι σχεδιάζονται επιπρόσθετες αλλαγές για να αυστηροποιηθεί ο έλεγχος. Το στοίχημα του να γίνουν όλα αυτά σωστά είναι πολύ μεγάλο για την Ιρλανδία και για την Ευρώπη. Για τον κ. Cotter πρόοδος θα υπάρξει αν σε πέντε χρόνια η οικονομική ανάπτυξη επιστρέψει στο 2% ή το 3%, η ανεργία έχει πέσει στο 7-8% και η οικονομία μετακινηθεί μακριά από τον κύκλο σπασίματος της φούσκας προς μια σταθερή διαδικασία ανάπτυξης, και οι περισσότεροι απολαμβάνουν καλή ποιότητα ζωής. «Το πρόβλημα τώρα είναι το κατά πόσον μπορούμε να αλλάξουμε ρότα στο πλοίο που λέγεται Ιρλανδία και να πετύχουμε κάτι τέτοιο».
Η συνταγή για την ανάκαμψη είναι επώδυνη και η χώρα οδηγήθηκε σε αυτήν από εξωτερικές πιέσεις αλλά και λόγω της απελπισμένης ανάγκης να ξαναχτίσει τις πιστωτικές αξιολογήσεις της Ιρλανδίας- οι οποίες έφτασαν κοντά στο να χαρακτηριστούν junk- μέσω της ανάκαμψης των προβληματικών τραπεζών της.
Η αναδιάρθρωση προχωρά με βάση ένα χρονοδιάγραμμα που τέθηκε από τους όρους του προγράμματος ενίσχυσης, το οποίο συμφωνήθηκε με την Τρόικα, καθώς και από τις απαιτήσεις της αγοράς ομολόγων, των επενδυτών αλλά και της δημόσιας ανησυχίας για την βαθιά ύφεση στην οποία η χώρα έχει βυθιστεί.
Υπερβολική ανάπτυξη
Η κρίση ήδη προκάλεσε πρόωρες εκλογές οι οποίες οδήγησαν στην ντροπιαστική απομάκρυνση της Κυβέρνησης του Brian Cowen, του οποίου η εγγύηση επί όλων των καταθέσεων τον Σεπτέμβριο του 2008 θεωρήθηκε ευρέως ως η αιτία της πτώσης και της ταπείνωσης της χώρας. Πρόκειται για την «πιο μαύρη ημέρα στην Ιρλανδία από τότε που ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος», σύμφωνα με τον νέο υπουργό οικονομικών, Michael Noonan.
«Συνολικά, το ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα μεγάλωσε υπερβολικά και πρέπει το μέγεθός του να μειωθεί», ανέφερε μελέτη για το τραπεζικό σύστημα η οποία τέθηκε στη διάθεση του κ. Noonan μόλις αυτός ανέλαβε φέτος το Μάρτιο ως μέλος της νέας κυβέρνησης του Fine Gael.
Εντός τριών εβδομάδων ο κ. Noonan λειτούργησε στην κατεύθυνση αυτή: Ανακοίνωσε ότι ο τραπεζικός κλάδος της χώρας θα αναδιαρθρωθεί και θα αποτελείται από δύο τράπεζες- πυλώνες. Οικοδομημένες πάνω στις υπάρχουσες βάσεις των Bank of Ireland και Allied Irish Bank οι δύο τράπεζες θα παρέχουν πλήρες εύρος βασικών υπηρεσιών. Ξένες τράπεζες είναι καλοδεχούμενες να τις ανταγωνιστούν.
Ο κ. Noonan είχε την εξουσία να προχωρήσει σε τέτοιες δραματικές αλλαγές όχι μέσω δικτατορικών εξουσιών, αλλά απλώς γιατί το ιρλανδικό δημόσιο έχει στην ιδιοκτησία του πλήρως ή κατά πλειοψηφία 5 από τις 6 ιρλανδικές τράπεζες, ενώ στην 6η, την Bank of Ireland κατέχει το 36%. «Στην ουσία οι τράπεζές μας θα πρέπει να γίνουν μικρότερες, να είναι περισσότερο εστιασμένες στις βασικές τους υπηρεσίες, καλύτερα χρηματοδοτούμενες και καλύτερα κεφαλαιοποιημένες».
Ο κ. Noonan θέσπισε ότι όχι μόνο θα υπάρχουν λιγότερες τράπεζες, αλλά και ότι οι δραστηριότητές τους θα είναι πιο περιορισμένες. Οι τραπεζικές εργασίες θα χωρίζονται σε βασικές και μη βασικές. Οι μη βασικές, αυτές δηλαδή που «δεν εξυπηρετούν την ανάπτυξη της Ιρλανδίας» θα διατεθούν εντός συγκεκριμένου διαστήματος μέσω της διαδικασίας απομόχλευσης.
Ανάγκη ενδυνάμωσης
Οι τράπεζες θα χρειαστεί να ενισχύσουν τις κεφαλαιακές τους θέσεις- η BOI κατά 5,2 δισ. ευρώ, η AIB κατά 13,3 δισ. ευρώ και η EBS κατά 1,5 δισ. ευρώ. Τα ποσά αυτά αποφασίστηκαν σε συνέχεια των αυστηρών τεστ κοπώσεως για κεφάλαια και ρευστότητα που διενεργήθηκαν στην κεντρική τράπεζα της Ιρλανδίας από εταιρία του εξωτερικού, την Blackrock Solutions, και ανακοινώθηκαν στις 31 του φετινού Μαρτίου.
Στην BOI θα δοθεί χρόνος ώστε να συγκεντρώσει κεφάλαια από ιδιωτικές πηγές. Το κράτος θα παρέχει στις άλλες τράπεζες τα κεφάλαια- όπως θα κάνει και με την BOI εφόσον χρειαστεί- χρησιμοποιώντας τα κεφάλαια που παρέχει η ΕΕ και το ΔΝΤ. Για να βελτιώσουν τη ρευστότητά τους, οι τράπεζες θα πρέπει ακόμη να μειώσουν το λόγο δανείων προς καταθέσεις στο 122,5% έως το 2013, διαθέτοντας 73 δισ. ευρώ σε μη βασικά στοιχεία ενεργητικού.
Τον Δεκέμβριο του 2010 ο λόγος δανείων προς καταθέσεις των τεσσάρων τραπεζών κυμάνθηκε από το 166% (AIB) έως το 248% (Irish Life & Permanent)- γεγονός που εύγλωττα αποτυπώνει την κατάσταση που αντιμετωπίζουν.
Τα τεστ κόπωσης επιδοκιμάστηκαν από την Τρόικα, η οποία τα χαρακτήρισε «μεγάλο βήμα προς την αποκατάσταση της υγείας του ιρλανδικού τραπεζικού συστήματος». Οι αντιδράσεις των οίκων αξιολόγησης ήταν λιγότερο θετικές.
Η Moody’s ανακοίνωσε υποβάθμιση τονίζοντας το αβέβαιο λειτουργικό περιβάλλον και το ότι θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν πιέσεις βραχυχρόνια σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση. Όπως είπε, η ποιότητα ενεργητικού και τα κέρδη είναι πιθανό να είναι εξαιρετικά αδύναμα και ότι η διαδικασία απομόχλευσης θα μπορούσε να αυξήσει την ποιότητα ενεργητικού και τις πιέσεις στα κέρδη.
Η Fitch έθεσε το rating watch σε αρνητικό, επισημαίνοντας ότι αυτό αντανακλά και τη γνώμη της για την ίδια τη χώρα, ενώ η S&P αποκάλεσε τα τεστ κόπωσης «αξιόπιστο πρώτο βήμα» προς την επανοικοδόμηση της επενδυτικής εμπιστοσύνης, αλλά υπογράμμισε ότι θα χρειαστούν πολλά χρόνια έως ότου το ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα ξανασταθεί στα πόδια του.
Ο Pat Farrell, επικεφαλής της Irish Banking Federation συμφωνεί ότι η Ιρλανδία, τα χρόνια του «κέλτικου τίγρη» είχε ίσως υπερβολικά μεγάλη τραπεζική διείσδυση. Πιστεύει ότι ο σκληρός ανταγωνισμός ανάμεσα στις τράπεζες πιθανόν οδήγησε σε απερίσκεπτο δανεισμό. Επιμένει ότι οι τράπεζες που θα επιβιώσουν θα είναι κάτι παραπάνω από ιδρύματα του τύπου “δάνεια και καταθέσεις”.
«Η ιρλανδική οικονομία εξακολουθεί να είναι μια εξελιγμένη οικονομία με σημαντικό εξαγωγικό κλάδο», σημειώνει ο κ. Farrell. Σε ό,τι αφορά το retail, ο κ. Farrell εκτιμά ότι οι μεσαίου και μεγάλου μεγέθους εταιρίες θα εξακολουθήσουν να χρειάζονται δάνεια, συναλλαγές σε ξένα νομίσματα και χρηματοδότηση εισαγωγών και εξαγωγών. Οι ιρλανδικές επιχειρήσεις θα εξακολουθήσουν να χρειάζονται investment banking, χρηματοδότηση εξαγορών και συγχωνεύσεων και υπηρεσίες κοινοπρακτικών δανείων.
Προσελκύοντας επενδύσεις
Ένα κρίσιμο ερώτημα είναι το κατά πόσον, έπειτα από όλα αυτά τα επώδυνα στάδια, οι τράπεζες θα μπορέσουν να προσελκύσουν ξένες επενδύσεις. Ο Philip Lane, οικονομολόγος στο Trinity College του Δουβλίνου πιστεύει ότι οι επενδυτές ίσως ενδιαφερθούν μετά την εκ μέρους της Κυβέρνησης ολοκλήρωση του πρώτου κύματος αναδιαρθρώσεων. «Το σημαντικό είναι το θέμα του κρατικού χρέους και του αν θα καλυφθεί πλήρως. Κανείς ξένος επενδυτής δεν θα εμπλακεί στην αναδιάρθρωση μια και το τραπεζικό χρέος έχει την εγγύηση του κρατικού», λέει.
Ο Ben May, αναλυτής στην ανεξάρτητη συμβουλευτική εταιρία Capital Economics, είναι εξίσου επιφυλακτικός. Κατά την άποψή του, αν και τα τεστ κόπωσης είναι κάπως ενθαρρυντικά, είναι δύσκολο να ειπωθεί με βεβαιότητα σε τι κατάσταση είναι το τραπεζικό σύστημα γιατί η πραγματική κλίμακα των προβλημάτων του υποτιμάται διαρκώς. «Πιστεύουμε ότι η Ιρλανδία θα περάσει μια μακρά περίοδο στασιμότητας με πιθανό τον κίνδυνο αποπληθωρισμού που μπορεί να ωθήσει υψηλότερα το δημόσιο χρέος. Δεν θεωρούμε ότι μια χρεοκοπία της Ιρλανδίας είναι πιθανή αλλά δεν μπορεί να αποκλείεται στην περίπτωση που χρειαστεί η κυβέρνηση να διοχετεύσει περισσότερα χρήματα στο σύστημα», λέει.
Ενδιαφέρον από ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια;
Ενώ πέρσι υπήρχε περιορισμένο ενδιαφέρον για τις ιρλανδικές τράπεζες από ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια, το 2011 ακόμη και η τάση αυτή ατόνησε, σύμφωνα με την Libby Garvey, στέλεχος της νομικής εταιρίας Matheson Ormsby Prentice. Η ίδια τονίζει ότι οι τράπεζες αντιμετωπίσουν και άλλα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων και των αναλήψεων που πραγματοποιούν στις καταθέσεις τους μεγάλες επιχειρήσεις.
Στοιχεία από την Κεντρική Τράπεζα της χώρας δείχνουν ότι οι καταθέσεις του ιρλανδικού ιδιωτικού τομέα σε ιρλανδικές τράπεζες υποχώρησαν με ετήσιο ρυθμό 7,4% κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2010, κυρίως λόγω εκροών που έγιναν σε άλλους χρηματοοικονομικούς ενδιάμεσους, όπως ασφαλιστικές εταιρίες ή συνταξιοδοτικά κεφάλαια.
Κατά την ίδια περίοδο, οι καταθέσεις από μη κατοίκους του ιδιωτικού τομέα έπεσαν με ρυθμό 22,3%.
Ο κ. Garvey αποδίδει την εξέλιξη αυτή στην ανικανότητα της τράπεζας να συμμορφωθεί με τα guidelines– που αφορούν τους λόγους χρέους προς δάνεια, καθώς οι αξιολογήσεις των τραπεζών διολισθαίνουν. Οι υποβαθμίσεις δημιουργούν άλλα προβλήματα μαζί με τη δυσκολία για συγκέντρωση κεφαλαίων. «Ακόμα και τμήματα ιρλανδικών κρατικών τραπεζών αναγκάζονται να μετακινήσουν κεφάλαια σε μη ιρλανδικές τράπεζες», προσθέτει.
Ο John Cotter, διευθυντής του Κέντρου Οικονομικών Σπουδών του University College του Δουβλίνιου δεν κρύβει τις ανησυχίες του. «Πέντε χρόνια πριν», λέει, «οι τράπεζες ήταν οι πιο ενεργοί οργανισμοί της οικονομίας. Τώρα ακόμη και να ήθελαν να είναι ενεργοί, δεν υπάρχουν άνθρωποι ενδιαφερόμενοι». Ο κ. Cotter επικαλείται το επίπεδο της ανεργίας που είναι στο 15% και το αυξανόμενο ρεύμα μετανάστευσης.
«Η ερώτηση τώρα είναι κατά πόσο οι τράπεζες θα υποαποδίδουν επειδή οι άνθρωποι δεν θέλουν να δανείζονται», προσθέτει.
Κομβικό σημείο για τις τράπεζες είναι το εάν η αγορά του real estate έχει βρεθεί στον πάτο. Η αγορά κατοικίας συνεχίζει την πτώση της όπως και οι αξίες των εμπορικών ιδιοκτησιών. Ο κ. Cotter προειδοποιεί ότι, αν συνεχίσει η πτώση, θα οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση της αξίας των δανειακών χαρτοφυλακίων των τραπεζών.
Δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι τράπεζες θα πρέπει τώρα να προσαρμοστούν στην αλλαγή κατεύθυνσης που φέρνουν νέοι νόμοι, οι οποίοι σκοπεύουν στην καταπολέμηση του «εύκολου» δανεισμού και στα κενά της εταιρικής διακυβέρνησης που επέσπευσαν την κρίση. Ήδη σε εξέλιξη είναι έρευνα για ποινικές, λογιστικές και αστικές ευθύνες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις συμβούλια τραπεζών και στελέχη της διοίκησης έχουν απομακρυνθεί και αντικατασταθεί.
Νέοι κανόνες
Η κεντρική τράπεζα της χώρας έχει δημοσιεύσει έναν αυστηρό νέο κώδικά πρακτικής για τράπεζες και ασφαλιστικές, ενώ το ιρλανδικό χρηματιστήριο υιοθέτησε νέους κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης. Ακόμη, η έκδοση πράξης σχετικής με τη σταθεροποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων, επισπεύστηκε δίνοντας στην κεντρική Τράπεζα την εξουσία να διορίζει διοικητικά στελέχη σε τράπεζες και να τις διοικεί, όπως και την εξουσία ρευστοποίησης πιστωτικών ιδρυμάτων σε ορισμένες περιστάσεις.
Η κεντρική τράπεζα εφαρμόζει επίσης μια σειρά νέων στάνταρντς για την καταλληλότητα και την ακεραιότητα των υπαλλήλων στον χρηματοοικονομικό κλάδο και όλοι οι επικεφαλής Διοικητικών Συμβουλίων θα αξιολογηθούν με βάση αυτά. Παράλληλα, το υπουργείο Οικονομικών δημιουργεί ήδη μια «δεξαμενή» πιθανών τραπεζικών στελεχών με σχετική εμπειρία που πρέπει όμως να πάρουν και το πράσινο φως των κριτηρίων.
Ο κ. Noonan λέει ότι σχεδιάζονται επιπρόσθετες αλλαγές για να αυστηροποιηθεί ο έλεγχος. Το στοίχημα του να γίνουν όλα αυτά σωστά είναι πολύ μεγάλο για την Ιρλανδία και για την Ευρώπη. Για τον κ. Cotter πρόοδος θα υπάρξει αν σε πέντε χρόνια η οικονομική ανάπτυξη επιστρέψει στο 2% ή το 3%, η ανεργία έχει πέσει στο 7-8% και η οικονομία μετακινηθεί μακριά από τον κύκλο σπασίματος της φούσκας προς μια σταθερή διαδικασία ανάπτυξης, και οι περισσότεροι απολαμβάνουν καλή ποιότητα ζωής. «Το πρόβλημα τώρα είναι το κατά πόσον μπορούμε να αλλάξουμε ρότα στο πλοίο που λέγεται Ιρλανδία και να πετύχουμε κάτι τέτοιο».
Σάββατο 2 Ιουλίου 2011
Ιδού πώς μπορεί να σωθεί η Ελλάδα
Ιδού πώς μπορεί να σωθεί η Ελλάδα, ...............και μην το θεωρήσετε έκπληξη εάν αυτό συμβεί.
Του Jeffrey Sachs
διευθυντή του Earth Institute στο Columbia University
Πηγή - Financial Times (FT.com)
Η Ελλάδα απέφυγε άμεσα τη στάση πληρωμών, λαμβάνοντας τη γενναία απόφαση της περαιτέρω λιτότητας. Η Ε.Ε. και το ΔΝΤ μπορούν τώρα να εκταμιεύσουν τη βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση που θα δώσει τη δυνατότητα στην Ελλάδα να εξυπηρετήσει το χρέος της τουλάχιστον μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.
Όμως, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το δεύτερο αυτό πακέτο στήριξης πρέπει να είναι το τελευταίο. Είτε η Ελλάδα και οι εταίροι της στην ευρωζώνη θα βρουν μια μακρόβια λύση, είτε οι διαδηλωτές που έχουν ξεχυθεί στους δρόμους των Αθηνών θα επικρατήσουν την επόμενη φορά που το ελληνικό πολιτικό σύστημα θα φτάσει στο χείλος του οικονομικού γκρεμού.
Οφείλουμε να είμαστε ευγνώμονες στα παλικάρια της Ελλάδας για την ψήφο αυτής της εβδομάδας. Μια στάση πληρωμών θα προκαλούσε δραματικές επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή οικονομία κι ακόμη παραπέρα. Αρκετοί ακαδημαϊκοί συνάδελφοί μου ζητούν χαλαρά από την Ελλάδα να κηρύξει στάση πληρωμών και έτσι να επιβάλει μη εθελοντική αναδιάρθρωση χρεών. Εκτιμώ ότι είναι αφελής συμβουλή. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ένα συντεταγμένο χρεοστάσιο στο σημερινό διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Τραπεζικός πανικός, ντόμινο σε άλλες χώρες, χρεοστάσιο στα CDSs, νομικές διεκδικήσεις από «αρπακτικά» κεφάλαια που αγοράζουν φθηνά ελληνικά ομόλογα και μετά προσφεύγουν και ζητούν πλήρη αποζημίωση καθώς και εν θερμώ πολιτικές καθαιρέσεις στην Ευρώπη, δεν είναι παρά μερικές από τις επιπτώσεις που θα ακολουθούσαν αμέσως τη στάση πληρωμών. Η διαταραχή της νομισματικής ενοποίησης δεν θα εξαιρούνταν.
Ίσως πράγματι εντέλει να γίνει στάση πληρωμών, αλλά δεν πρέπει ποτέ αυτή να είναι πρώτη ή πρώιμη λύση. Δεν το λέω αυτό λόγω της «ιερότητας» των κρατικών ομολόγων, αλλά ορθολογικά. Εγώ προσωπικώς έχω βοηθήσει στις συνομιλίες για μια σειρά αναδιαρθρώσεις κρατικών χρεών, από τη Βολιβία στην Πολωνία, στη Νιγηρία και πάει λέγοντας. Όμως, η Ελλάδα είναι διαφορετική περίπτωση. Είναι μια ανεπτυγμένη οικονομία.
Δεν έχει καταρρεύσει σε υπερπληθωρισμό. Δεν έχει εξέλθει από έξωθεν επιβεβλημένο κομμουνισμό, όπως η Πολωνία πριν από 20 χρόνια. Η Ελλάδα είχε υπερβολικό δανεισμό και υπερβολικές δαπάνες και μετά υπέπεσε σε λογιστικές ατασθαλίες, ενώ βρέθηκε και αντιμέτωπη με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κατάρρευση του 2008. Τώρα η χώρα πρέπει να προσαρμοστεί, αν αυτή η προσαρμογή είναι λογική και αξιοπρεπής, όχι θανατηφόρος για την οικονομία.
Πολλοί, οι οποίοι θεωρούν αναπόφευκτη τη χρεοκοπία, πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεπληρώσει τα βουνά από χρέη. Ίσως αποδειχτεί ότι έχουν δίκιο, αλλά είναι πολύ νωρίς να μιλάμε ή να κινούμαστε με βάση αυτήν την προαίσθηση. Ισχυρίζονται ότι το δημόσιο χρέος που οφείλεται στους ξένους πιστωτές είναι περί το 120% του εθνικού εισοδήματος, οπότε η εξυπηρέτηση του χρέους θα τσακίσει την οικονομία και, αργά ή γρήγορα, θα αποδειχτεί πολιτικά αφόρητη.
Με τα επιτόκια στα ελληνικά ομόλογα να αναμένεται να παραμείνουν πάνω από το 6% στο σύνηθες σενάριο που προωθούν το ΔΝΤ και η Ε.Ε., η εξυπηρέτηση των τόκων προς τους ξένους πιστωτές θα παραμείνει υψηλότερα από το 6% του δημοσίου χρέους τα επόμενα χρόνια. Και αυτό είναι πράγματι αφόρητο μέγεθος, οικονομικά και πολιτικά.
Ευτυχώς, αυτή η δυσοίωνη πρόβλεψη δεν είναι απαραίτητα ορθή. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να πληρώσει ούτε κατά προσέγγιση αυτά τα ποσά, αν γίνει καλύτερος χειρισμός της κρίσης από εδώ και πέρα.
Και ιδού το πώς...
Το ΔΝΤ και Ε.Ε. κάνουν τις εκτιμήσεις τους με βάση την ιδέα ότι η Ελλάδα θα πληρώνει επιτόκιο υψηλότερο από αυτό της αγοράς, που περιλαμβάνει σημαντικό premium λόγω του κινδύνου χρεοστασίου. Το προφανές πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι καλείται να αυτοεκπληρώσει την προφητεία της. Τα υψηλά επιτόκια θα οδηγήσουν σε αφόρητο χρέος και σε πορεία προς τη χρεοκοπία, η οποία με τη σειρά της θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε υψηλότερα επιτόκια.
Η καλύτερη στρατηγική είναι να πέσει κάθετα το ελληνικό επιτόκιο, σε συνδυασμό με ένα εναλλακτικό σενάριο στο οποίο η Ελλάδα θα είναι σε θέση να εξυπηρετήσει το χρέος της, γιατί η εξυπηρέτηση θα είναι συντηρητική, σταδιακή και με τη στήριξη της ανανεωμένης οικονομικής ανάκαμψης.
Ας υποθέσουμε ότι, αντί για δυσθεώρητα επιτόκια, η Ελλάδα μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της με το γερμανικό κόστος δανεισμού, δηλαδή περίπου 3,5% στο 10ετές τον χρόνο. Με ετήσιο πληθωρισμό στην ευρωζώνη 1,5%, το πραγματικό επιτόκιο θα είναι 2% ή και χαμηλότερο.
Η Ελλάδα θα μπορέσει να επανακτήσει ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης περί το 3% και στη συνέχεια η Ελλάδα θα μπορέσει να εξυπηρετήσει το χρέος της και να μειώσει τον συντελεστή επί του ΑΕΠ από το 120% στο 70% μέσα σε 20ετή περίοδο, ενώ παράλληλα θα καταφέρει να διατηρήσει καθαρές μεταβιβάσεις πόρων στους ξένους πιστωτές στο 2% του ΑΕΠ ετησίως.
Αυτά τα χαμηλά επιτόκια θα πρέπει να δημιουργηθούν μέσω πανευρωπαϊκών εγγυήσεων στην εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους. Η Ελλάδα θα μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της με γερμανικούς και γαλλικούς όρους δανεισμού, καθώς αυτές οι χώρες και η υπόλοιπη ευρωζώνη θα στηρίζουν την εξυπηρέτηση. Η Γερμανίδα καγκελάριος κ. Angela Merkel μέχρι στιγμής αντιστέκεται σε αυτήν τη λύση, ενώ ο κ. Axel Weber, πρώην επικεφαλής της Bundesbank, πρόσφατα άφησε να εννοηθεί ότι μπορεί να υπάρξει μια τέτοια προσέγγιση.
Η κ. Merkel φοβάται να φορτωθεί μια διάσωση της Ελλάδας και των τραπεζών της από τους φορολογουμένους. Αυτή η ανησυχία είναι υπερβολική, τουλάχιστον συγκριτικά με τους πολύ μεγαλύτερους φόβους που συνοδεύουν μια άτακτη χρεοκοπία. Οι φορολογούμενοι Γερμανοί θα πληρώσουν πολύ περισσότερα σε μια τέτοια περίπτωση, ενώ δεν θα πληρώσουν τίποτα για τις εγγυήσεις, αν η Ελλάδα καταφέρει να εξυπηρετήσει το χρέος της σε 20ετή περίοδο με κλειδωμένα επιτόκια.
Υπάρχει επίσης μια αποτελεσματική μέθοδος για να αντιμετωπιστεί το βαρύ πολιτικό βάρος μιας ευρωπαϊκής εγγύησης του ελληνικού χρέους. Η Ε.Ε. κινείται προς νέους φόρους στον χρηματοπιστωτικό κλάδο, ίσως στους ισολογισμούς ή στις συναλλαγές. Αυτοί οι φόροι μπορούν να στηρίξουν τις εγγυήσεις της εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους.
Η δημιουργία ενός ταμείου εγγυήσεων στην ΕΚΤ, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση χρεοστασίου, μπορεί να είναι μια επιλογή. Έτσι, θα υπάρξει τριπλό κέρδος: η Ελλάδα θα ξεχρεώσει σε χαμηλά επιτόκια, η ευρωζώνη θα επιβιώσει και ο τραπεζικός κλάδος (δηλαδή οι εύποροι μέτοχοι και οι μεγάλοι επενδυτές, ουσιαστικά) θα κερδίσει από αυτά τα δύο.
Στην καλύτερη περίπτωση, όλοι θα είναι κερδισμένοι. Η Ελλάδα θα διαψεύσει τους απαισιόδοξους, αποπληρώνοντας τα χρέη της σε 20 χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι οι απαισιόδοξοι κάνουν μόνο υποθέσεις. Μια σταδιακή αποπληρωμή με χαμηλά επιτόκια αξίζει να δοκιμαστεί. Στη χειρότερη περίπτωση, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει απέναντι στους Ευρωπαίους εγγυητές της, χωρίς να προκαλέσει τραπεζικό πανικό ή κατάρρευση του ευρώ.
Βέβαια, μια καίρια προϋπόθεση για να αποδώσει το σενάριο είναι η χώρα να ανακτήσει την οικονομική της ανάπτυξη, ενώ παραμένει στο ευρώ. Και υπάρχουν αρκετοί λόγοι για να μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Μάλιστα, η Ελλάδα έχει ορισμένες πολύ ενδιαφέρουσες προοπτικές.
Η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες εξαγωγής ηλιακής και αιολικής ενέργειας στην ενεργειακά πεινασμένη βόρεια Ευρώπη. Η Ελλάδα προσφέρει έναν εξαιρετικό μεταγωγικό σταθμό στο εμπόριο Ευρώπης - Ασίας. Οι νεαροί Έλληνες μηχανικοί λογισμικών διακρίνονται σε τεχνολογίες πληροφορικής. Και, βέβαια, η Ελλάδα παραμένει ένας από τους πιο ένδοξους προορισμούς στον κόσμο για τουρισμό, εξερευνήσεις και αφουγκρασμό της ανθρώπινης φύσης. Με λίγη τύχη, η Ελλάδα στο μέλλον θα αφουγκράζεται το πώς σφήνωσε στα στενά στις αρχές του 21ου αιώνα και τιμήθηκε και αμείφθηκε για τους κόπους της.
Ο αρθρογράφος Jeffrey Sachs είναι διευθυντής του Earth Institute στο Columbia University.
Πηγή - Financial Times (FT.com)
Του Jeffrey Sachs
διευθυντή του Earth Institute στο Columbia University
Πηγή - Financial Times (FT.com)
Η Ελλάδα απέφυγε άμεσα τη στάση πληρωμών, λαμβάνοντας τη γενναία απόφαση της περαιτέρω λιτότητας. Η Ε.Ε. και το ΔΝΤ μπορούν τώρα να εκταμιεύσουν τη βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση που θα δώσει τη δυνατότητα στην Ελλάδα να εξυπηρετήσει το χρέος της τουλάχιστον μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.
Όμως, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το δεύτερο αυτό πακέτο στήριξης πρέπει να είναι το τελευταίο. Είτε η Ελλάδα και οι εταίροι της στην ευρωζώνη θα βρουν μια μακρόβια λύση, είτε οι διαδηλωτές που έχουν ξεχυθεί στους δρόμους των Αθηνών θα επικρατήσουν την επόμενη φορά που το ελληνικό πολιτικό σύστημα θα φτάσει στο χείλος του οικονομικού γκρεμού.
Οφείλουμε να είμαστε ευγνώμονες στα παλικάρια της Ελλάδας για την ψήφο αυτής της εβδομάδας. Μια στάση πληρωμών θα προκαλούσε δραματικές επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή οικονομία κι ακόμη παραπέρα. Αρκετοί ακαδημαϊκοί συνάδελφοί μου ζητούν χαλαρά από την Ελλάδα να κηρύξει στάση πληρωμών και έτσι να επιβάλει μη εθελοντική αναδιάρθρωση χρεών. Εκτιμώ ότι είναι αφελής συμβουλή. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ένα συντεταγμένο χρεοστάσιο στο σημερινό διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Τραπεζικός πανικός, ντόμινο σε άλλες χώρες, χρεοστάσιο στα CDSs, νομικές διεκδικήσεις από «αρπακτικά» κεφάλαια που αγοράζουν φθηνά ελληνικά ομόλογα και μετά προσφεύγουν και ζητούν πλήρη αποζημίωση καθώς και εν θερμώ πολιτικές καθαιρέσεις στην Ευρώπη, δεν είναι παρά μερικές από τις επιπτώσεις που θα ακολουθούσαν αμέσως τη στάση πληρωμών. Η διαταραχή της νομισματικής ενοποίησης δεν θα εξαιρούνταν.
Ίσως πράγματι εντέλει να γίνει στάση πληρωμών, αλλά δεν πρέπει ποτέ αυτή να είναι πρώτη ή πρώιμη λύση. Δεν το λέω αυτό λόγω της «ιερότητας» των κρατικών ομολόγων, αλλά ορθολογικά. Εγώ προσωπικώς έχω βοηθήσει στις συνομιλίες για μια σειρά αναδιαρθρώσεις κρατικών χρεών, από τη Βολιβία στην Πολωνία, στη Νιγηρία και πάει λέγοντας. Όμως, η Ελλάδα είναι διαφορετική περίπτωση. Είναι μια ανεπτυγμένη οικονομία.
Δεν έχει καταρρεύσει σε υπερπληθωρισμό. Δεν έχει εξέλθει από έξωθεν επιβεβλημένο κομμουνισμό, όπως η Πολωνία πριν από 20 χρόνια. Η Ελλάδα είχε υπερβολικό δανεισμό και υπερβολικές δαπάνες και μετά υπέπεσε σε λογιστικές ατασθαλίες, ενώ βρέθηκε και αντιμέτωπη με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κατάρρευση του 2008. Τώρα η χώρα πρέπει να προσαρμοστεί, αν αυτή η προσαρμογή είναι λογική και αξιοπρεπής, όχι θανατηφόρος για την οικονομία.
Πολλοί, οι οποίοι θεωρούν αναπόφευκτη τη χρεοκοπία, πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεπληρώσει τα βουνά από χρέη. Ίσως αποδειχτεί ότι έχουν δίκιο, αλλά είναι πολύ νωρίς να μιλάμε ή να κινούμαστε με βάση αυτήν την προαίσθηση. Ισχυρίζονται ότι το δημόσιο χρέος που οφείλεται στους ξένους πιστωτές είναι περί το 120% του εθνικού εισοδήματος, οπότε η εξυπηρέτηση του χρέους θα τσακίσει την οικονομία και, αργά ή γρήγορα, θα αποδειχτεί πολιτικά αφόρητη.
Με τα επιτόκια στα ελληνικά ομόλογα να αναμένεται να παραμείνουν πάνω από το 6% στο σύνηθες σενάριο που προωθούν το ΔΝΤ και η Ε.Ε., η εξυπηρέτηση των τόκων προς τους ξένους πιστωτές θα παραμείνει υψηλότερα από το 6% του δημοσίου χρέους τα επόμενα χρόνια. Και αυτό είναι πράγματι αφόρητο μέγεθος, οικονομικά και πολιτικά.
Ευτυχώς, αυτή η δυσοίωνη πρόβλεψη δεν είναι απαραίτητα ορθή. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να πληρώσει ούτε κατά προσέγγιση αυτά τα ποσά, αν γίνει καλύτερος χειρισμός της κρίσης από εδώ και πέρα.
Και ιδού το πώς...
Το ΔΝΤ και Ε.Ε. κάνουν τις εκτιμήσεις τους με βάση την ιδέα ότι η Ελλάδα θα πληρώνει επιτόκιο υψηλότερο από αυτό της αγοράς, που περιλαμβάνει σημαντικό premium λόγω του κινδύνου χρεοστασίου. Το προφανές πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι καλείται να αυτοεκπληρώσει την προφητεία της. Τα υψηλά επιτόκια θα οδηγήσουν σε αφόρητο χρέος και σε πορεία προς τη χρεοκοπία, η οποία με τη σειρά της θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε υψηλότερα επιτόκια.
Η καλύτερη στρατηγική είναι να πέσει κάθετα το ελληνικό επιτόκιο, σε συνδυασμό με ένα εναλλακτικό σενάριο στο οποίο η Ελλάδα θα είναι σε θέση να εξυπηρετήσει το χρέος της, γιατί η εξυπηρέτηση θα είναι συντηρητική, σταδιακή και με τη στήριξη της ανανεωμένης οικονομικής ανάκαμψης.
Ας υποθέσουμε ότι, αντί για δυσθεώρητα επιτόκια, η Ελλάδα μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της με το γερμανικό κόστος δανεισμού, δηλαδή περίπου 3,5% στο 10ετές τον χρόνο. Με ετήσιο πληθωρισμό στην ευρωζώνη 1,5%, το πραγματικό επιτόκιο θα είναι 2% ή και χαμηλότερο.
Η Ελλάδα θα μπορέσει να επανακτήσει ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης περί το 3% και στη συνέχεια η Ελλάδα θα μπορέσει να εξυπηρετήσει το χρέος της και να μειώσει τον συντελεστή επί του ΑΕΠ από το 120% στο 70% μέσα σε 20ετή περίοδο, ενώ παράλληλα θα καταφέρει να διατηρήσει καθαρές μεταβιβάσεις πόρων στους ξένους πιστωτές στο 2% του ΑΕΠ ετησίως.
Αυτά τα χαμηλά επιτόκια θα πρέπει να δημιουργηθούν μέσω πανευρωπαϊκών εγγυήσεων στην εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους. Η Ελλάδα θα μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της με γερμανικούς και γαλλικούς όρους δανεισμού, καθώς αυτές οι χώρες και η υπόλοιπη ευρωζώνη θα στηρίζουν την εξυπηρέτηση. Η Γερμανίδα καγκελάριος κ. Angela Merkel μέχρι στιγμής αντιστέκεται σε αυτήν τη λύση, ενώ ο κ. Axel Weber, πρώην επικεφαλής της Bundesbank, πρόσφατα άφησε να εννοηθεί ότι μπορεί να υπάρξει μια τέτοια προσέγγιση.
Η κ. Merkel φοβάται να φορτωθεί μια διάσωση της Ελλάδας και των τραπεζών της από τους φορολογουμένους. Αυτή η ανησυχία είναι υπερβολική, τουλάχιστον συγκριτικά με τους πολύ μεγαλύτερους φόβους που συνοδεύουν μια άτακτη χρεοκοπία. Οι φορολογούμενοι Γερμανοί θα πληρώσουν πολύ περισσότερα σε μια τέτοια περίπτωση, ενώ δεν θα πληρώσουν τίποτα για τις εγγυήσεις, αν η Ελλάδα καταφέρει να εξυπηρετήσει το χρέος της σε 20ετή περίοδο με κλειδωμένα επιτόκια.
Υπάρχει επίσης μια αποτελεσματική μέθοδος για να αντιμετωπιστεί το βαρύ πολιτικό βάρος μιας ευρωπαϊκής εγγύησης του ελληνικού χρέους. Η Ε.Ε. κινείται προς νέους φόρους στον χρηματοπιστωτικό κλάδο, ίσως στους ισολογισμούς ή στις συναλλαγές. Αυτοί οι φόροι μπορούν να στηρίξουν τις εγγυήσεις της εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους.
Η δημιουργία ενός ταμείου εγγυήσεων στην ΕΚΤ, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση χρεοστασίου, μπορεί να είναι μια επιλογή. Έτσι, θα υπάρξει τριπλό κέρδος: η Ελλάδα θα ξεχρεώσει σε χαμηλά επιτόκια, η ευρωζώνη θα επιβιώσει και ο τραπεζικός κλάδος (δηλαδή οι εύποροι μέτοχοι και οι μεγάλοι επενδυτές, ουσιαστικά) θα κερδίσει από αυτά τα δύο.
Στην καλύτερη περίπτωση, όλοι θα είναι κερδισμένοι. Η Ελλάδα θα διαψεύσει τους απαισιόδοξους, αποπληρώνοντας τα χρέη της σε 20 χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι οι απαισιόδοξοι κάνουν μόνο υποθέσεις. Μια σταδιακή αποπληρωμή με χαμηλά επιτόκια αξίζει να δοκιμαστεί. Στη χειρότερη περίπτωση, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει απέναντι στους Ευρωπαίους εγγυητές της, χωρίς να προκαλέσει τραπεζικό πανικό ή κατάρρευση του ευρώ.
Βέβαια, μια καίρια προϋπόθεση για να αποδώσει το σενάριο είναι η χώρα να ανακτήσει την οικονομική της ανάπτυξη, ενώ παραμένει στο ευρώ. Και υπάρχουν αρκετοί λόγοι για να μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Μάλιστα, η Ελλάδα έχει ορισμένες πολύ ενδιαφέρουσες προοπτικές.
Η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες εξαγωγής ηλιακής και αιολικής ενέργειας στην ενεργειακά πεινασμένη βόρεια Ευρώπη. Η Ελλάδα προσφέρει έναν εξαιρετικό μεταγωγικό σταθμό στο εμπόριο Ευρώπης - Ασίας. Οι νεαροί Έλληνες μηχανικοί λογισμικών διακρίνονται σε τεχνολογίες πληροφορικής. Και, βέβαια, η Ελλάδα παραμένει ένας από τους πιο ένδοξους προορισμούς στον κόσμο για τουρισμό, εξερευνήσεις και αφουγκρασμό της ανθρώπινης φύσης. Με λίγη τύχη, η Ελλάδα στο μέλλον θα αφουγκράζεται το πώς σφήνωσε στα στενά στις αρχές του 21ου αιώνα και τιμήθηκε και αμείφθηκε για τους κόπους της.
Ο αρθρογράφος Jeffrey Sachs είναι διευθυντής του Earth Institute στο Columbia University.
Πηγή - Financial Times (FT.com)
Κυριακή 26 Ιουνίου 2011
Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011
Δευτέρα 13 Ιουνίου 2011
Παρασκευή 10 Ιουνίου 2011
Πραγματική συναλλαγή (Real trading example) στο συμβόλαιο ΕΥΡΩ / ΔΟΛΑΡΙΟΥ ( EURO / USD )
Πραγματική συναλλαγή (Real trading example) στο συμβόλαιο ΕΥΡΩ / ΔΟΛΑΡΙΟΥ ( EURO / USD )
Σήμερα Παρασκευή 10.6.2011 κάναμε roll over (μετακυλίσαμε) την θέση μας στο συμβόλαιο του Ιουνίου 2011. Δηλαδή κάναμε κλείσιμο της θέσης πτώσης δηλ. της θέσης short του Ιουνίου (πραγματοποιώντας αγορά στο 1,4509 ενός ιδίου συμβολαίου μηνός Ιουνίου 2011) και ταυτόχρονα ανοίξαμε νέα θέση πτώσης στο 1,4468 στο συμβόλαιο μηνός Σεπτεμβρίου 2011.
Σήμερα Παρασκευή 10.6.2011 κάναμε roll over (μετακυλίσαμε) την θέση μας στο συμβόλαιο του Ιουνίου 2011. Δηλαδή κάναμε κλείσιμο της θέσης πτώσης δηλ. της θέσης short του Ιουνίου (πραγματοποιώντας αγορά στο 1,4509 ενός ιδίου συμβολαίου μηνός Ιουνίου 2011) και ταυτόχρονα ανοίξαμε νέα θέση πτώσης στο 1,4468 στο συμβόλαιο μηνός Σεπτεμβρίου 2011.
Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011
όχι μόνο δεν «διαλύθηκαν» εξαιτίας της κρίσης, αλλά κατόρθωσαν να θριαμβεύσουν
όχι μόνο δεν «διαλύθηκαν» εξαιτίας της κρίσης, αλλά κατόρθωσαν να θριαμβεύσουν
Αυξήθηκαν στα 1,8 τρισ. δολ. τα υπό διαχείριση κεφάλαια των hedge funds.
Η κατάρρευση των αγορών το 2008 είχε ως αποτέλεσμα την ύπαρξη αρκετών «θυμάτων» στη βιομηχανία των hedge funds. Οι αποδόσεις τους ήταν από μηδενικές έως αρνητικές, ενώ πολλοί ήταν οι επενδυτές που αποφάσισαν να αποχωρήσουν και απέσυραν τα κεφάλαιά τους. Αυτό, όμως, έχει αρχίσει να αλλάζει. Σύμφωνα με την εταιρία ερευνών για τον κλάδο, BarclayHedge, σήμερα τα υπό διαχείριση κεφάλαια των hedge funds έχουν φθάσει στο επίπεδο των 1,8 τρισ. δολαρίων. Σαφώς χαμηλότερα από τα 2,1 τρισ. που ήταν το 2007, αλλά σε καλύτερη κατάσταση από τα 1,5 τρισ. που είχαν υποχωρήσει το 2008.
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 7.285 hedge funds (έως τις 31 Μαρτίου 2011), όπως αναφέρει η εταιρία Hedge Fund Research. Περίπου τρία νέα hedge funds «εμφανίζονταν» σε καθημερινή βάση κατά τη διάρκεια του 2010 (συνολικά δημιουργήθηκαν 935 νέα επενδυτικά κεφάλαια), ενώ το 2009 δημιουργήθηκαν 784 νέα hedge funds. Βέβαια το 2010 υπήρξαν και αποχωρήσεις καθώς 743 hedge funds διέκοψαν τη λειτουργία τους, ενώ το 2009 αυτοί που αποχώρησαν έφθασαν τους 1.023.
Ταυτόχρονα υπάρχουν αρκετοί διαχειριστές, όπως ο Bill Ackman, επικεφαλής της Pershing Square Capital Management, που όχι μόνο δεν «διαλύθηκαν» εξαιτίας της κρίσης, αλλά κατόρθωσαν να θριαμβεύσουν. Τα κεφάλαια που διαχειρίζεται φθάνουν σήμερα στα 10,3 δισ. δολάρια, από 6,7 δισ. δολάρια που ήταν τον Αύγουστο του 2008. Η αύξηση των κεφαλαίων οφείλεται στην πολύ καλή πορεία των hedge funds που διαχειρίζεται, με τη μέση ετήσια απόδοσή τους στην τριετία 2008-10 να φθάνει στο 16,64%. «Εχουμε ανακαλύψει μία έξυπνη τακτική: ακτιβισμός σε μετοχές υψηλής κεφαλαιοποίησης. Σε αυτήν την τακτική μας δεν υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός από άλλα κεφάλαια», δηλώνει ο κ. Ackman.
Πάντως ένα τυπικό hedge fund στην τριετία 2008-10 είχε μέση ετήσια απόδοση της τάξης του 2,45%. Η κατάταξη της απόδοσης των hedge funds διαθέτει όλων των ειδών (βάσει φυσικά του ποια είναι η επενδυτική τους τακτική) hedge funds. Την κορυφαία θέση κατέκτησε το Providence MBS Offshore, με μέση ετήσια απόδοση στην 3ετία 51,46% και βασική επενδυτική στρατηγική την τοποθέτηση σε τιτλοποιημένα στεγαστικά δάνεια. Στη δεύτερη θέση ένα ακόμη hedge fund που επενδύει στην αγορά στεγαστικών δανείων, το SPM Structured Servicing, με μέση ετήσια απόδοση στην 3ετία 48,16%, ενώ την τρίτη θέση κατακτά το Medallion, ένα hedge funds με «ποσοτική» τακτική επένδυσης και μέση ετήσια απόδοση στην 3ετία στο 48,16%. Σημειώνεται ότι το Medallion «ανήκει» στην εταιρία Renaissance Technologies, την οποία έχει ιδρύσει ο μαθηματικός James Simons.
Αρκετά γνωστά hedge funds δεν έχουν ακόμη κατορθώσει να συνέλθουν πλήρως από την κατάρρευση του 2008, όταν ο δείκτης S&P 500 είχε ετήσια πτώση 37% και οι πιστωτικές αγορές πάγωσαν. Για τον λόγο αυτό στην κατάταξη δεν υπάρχουν ορισμένα «μεγάλα ονόματα» του κλάδου, όπως τα Citadel, Drake και Och-Ziff.
Εξετάζοντας κάποιος την τακτική του ακολούθησε ο κ. Ackman κατανοεί πλήρως γιατί όχι μόνο επιβίωσε αλλά θριάμβευσε. Oπως εξηγεί, αποφάσισε, μετά από απώλειες ύψους 12% το 2008, να μην εμποδίσει κανέναν επενδυτή να αποχωρήσει από τα κεφάλαιά του. Φυσικά το γεγονός ότι είχε δύο επιλογές –τις εταιρίες Longs Drugs και McDonald's- που ακολούθησαν πολύ καλή πορεία ακόμη και στη «δραματική κατάσταση» του 2008 κυριολεκτικά έσωσε τον κ. Ackman.
Στη βιομηχανία των hedge funds υπάρχουν αρκετοί οι οποίοι εμφανίζονται και εξαφανίζονται πολύ σύντονα ως διάττοντες αστέρες. Oμως η κρίση είχε θύματα και μεταξύ των μεγάλων ονομάτων του κλάδου. Η εταιρία ProntPoint Partners, μετά από εμπλοκή της σε σκάνδαλο με insider trading, ανακοίνωσε ότι θα διακόψει τη λειτουργία των περισσότερων κεφαλαίων της. Αλλα θύματα –και αυτά εξαιτίας σκανδάλων– ήταν οι Level Global Investors και Galleon Asset Management. Το Duquesne Asset Management (ιδιοκτησίας του Stanley Druckenmiller) διέκοψε τη λειτουργία του τον Αύγουστο του 2010, ενώ την ίδια πορεία είχε και το Paolo Pellegrini – ένα hedge fund που ανήκει στην εταιρία PSQR.
Η έντονη μεταβλητότητα στις αποδόσεις αλλά κυρίως τα σκάνδαλα –με κορυφαίο εξ αυτών την καταδίκη του ιδρυτή της Galleon, Raj Rajaratnam– έκαναν τους επενδυτές να ανησυχούν για την πορεία των hedge funds. Οι ιδιώτες επενδυτές, οι οποίοι θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον ένα εκατ. δολάρια «έτοιμα» για επένδυση, αυτή τη στιγμή έχουν μόνο το 52% των τοποθετήσεων σε hedge funds, δηλαδή σημαντικά χαμηλότερα από το 61% που ίσχυε το 2007. Το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει σε θεσμικούς επενδυτές.
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η κατάταξη Top 100 Hedge Funds (στον συνοδευτικό πίνακα του κειμένου εμφανίζονται τα 30 κορυφαία κεφάλαια) δεν αποτελεί προτροπή προς επένδυση, απλά καταγράφονται τα hedge funds με την καλύτερη πορεία. Προκειμένου να αποφευχθούν οι διάττοντες αστέρες που εμφάνισαν καλή πορεία μόνο για ένα έτος, στον πίνακα κατατάσσονται τα hedge funds βάσει της μέσης ετήσιας απόδοσής τους στην τελευταία 3ετία. Ταυτόχρονα τα ελάχιστα κεφάλαια που διαχειρίζεται καθένα εξ αυτών δεν είναι λιγότερα από 300 εκατ. δολάρια, προκειμένου να προσφέρει σιγουριά στους επενδυτές. Ο πίνακας έχει προκύψει από στοιχεία τα οποία διατηρούν δύο εταιρίες που «παρακολουθούν» για την πορεία του κλάδου, η BarclayHedge και η Morningstar, ενώ κατόπιν ο ανεξάρτητος δημοσιογράφος-ερευνητής για τον κλάδο Eric Uhlfelder εξέτασε καθένα εξ αυτών προκειμένου να οδηγηθεί στην εξαγωγή συμπερασμάτων για το ποια είναι τα καλύτερα (για την συγκεκριμένη χρονική περίοδο) με βάσει βέβαια τα παραπάνω στοιχεία. Φυσικά χρησιμοποιήθηκαν και στοιχεία του πρακτορείου Bloomberg.
Ο κ. Ackman υπήρξε ο διαχειριστής που τέθηκε ….… υπό παρακολούθηση, λόγω της εξαιρετικής πορείας των κεφαλαίων που διαθέτει (βρίσκεται στην 41η θέση της κατάταξης).
Η διαφορά του από τους άλλους διαχειριστές είναι ότι στις εταιρίες που επενδύει φροντίζει να έχει θέση στο διοικητικό συμβούλιο, να εκφράζει τις απόψεις του και να τις προωθεί με τον καλύτερο τρόπο. Μία κλασική περίπτωση είναι η McDonald's, μία εταιρία που τη διετία 2005-2006 δέχονταν πολλές πιέσεις και είχε άσχημη πορεία. Τελικά –και με τη βοήθεια του κ. Ackman– η διοίκησή της αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα και να δώσει τη διαχείριση καταστημάτων μέσω franchise. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο την αύξηση των εσόδων αλλά και την πολύ καλή πορεία της μετοχής, γεγονός που προσέφερε καλές αποδόσεις τόσο στον κ. Ackman όσο και στους υπόλοιπους μετόχους του ομίλου.
«Πιστεύω στη δύναμη της λογικής και της ορθής σκέψης», δηλώνει ο κ. Ackman. Καλό θα ήταν όσοι επενδύουν σε hedge funds να ακολουθούν την ίδια τακτική.
Αυξήθηκαν στα 1,8 τρισ. δολ. τα υπό διαχείριση κεφάλαια των hedge funds.
Η κατάρρευση των αγορών το 2008 είχε ως αποτέλεσμα την ύπαρξη αρκετών «θυμάτων» στη βιομηχανία των hedge funds. Οι αποδόσεις τους ήταν από μηδενικές έως αρνητικές, ενώ πολλοί ήταν οι επενδυτές που αποφάσισαν να αποχωρήσουν και απέσυραν τα κεφάλαιά τους. Αυτό, όμως, έχει αρχίσει να αλλάζει. Σύμφωνα με την εταιρία ερευνών για τον κλάδο, BarclayHedge, σήμερα τα υπό διαχείριση κεφάλαια των hedge funds έχουν φθάσει στο επίπεδο των 1,8 τρισ. δολαρίων. Σαφώς χαμηλότερα από τα 2,1 τρισ. που ήταν το 2007, αλλά σε καλύτερη κατάσταση από τα 1,5 τρισ. που είχαν υποχωρήσει το 2008.
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 7.285 hedge funds (έως τις 31 Μαρτίου 2011), όπως αναφέρει η εταιρία Hedge Fund Research. Περίπου τρία νέα hedge funds «εμφανίζονταν» σε καθημερινή βάση κατά τη διάρκεια του 2010 (συνολικά δημιουργήθηκαν 935 νέα επενδυτικά κεφάλαια), ενώ το 2009 δημιουργήθηκαν 784 νέα hedge funds. Βέβαια το 2010 υπήρξαν και αποχωρήσεις καθώς 743 hedge funds διέκοψαν τη λειτουργία τους, ενώ το 2009 αυτοί που αποχώρησαν έφθασαν τους 1.023.
Ταυτόχρονα υπάρχουν αρκετοί διαχειριστές, όπως ο Bill Ackman, επικεφαλής της Pershing Square Capital Management, που όχι μόνο δεν «διαλύθηκαν» εξαιτίας της κρίσης, αλλά κατόρθωσαν να θριαμβεύσουν. Τα κεφάλαια που διαχειρίζεται φθάνουν σήμερα στα 10,3 δισ. δολάρια, από 6,7 δισ. δολάρια που ήταν τον Αύγουστο του 2008. Η αύξηση των κεφαλαίων οφείλεται στην πολύ καλή πορεία των hedge funds που διαχειρίζεται, με τη μέση ετήσια απόδοσή τους στην τριετία 2008-10 να φθάνει στο 16,64%. «Εχουμε ανακαλύψει μία έξυπνη τακτική: ακτιβισμός σε μετοχές υψηλής κεφαλαιοποίησης. Σε αυτήν την τακτική μας δεν υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός από άλλα κεφάλαια», δηλώνει ο κ. Ackman.
Πάντως ένα τυπικό hedge fund στην τριετία 2008-10 είχε μέση ετήσια απόδοση της τάξης του 2,45%. Η κατάταξη της απόδοσης των hedge funds διαθέτει όλων των ειδών (βάσει φυσικά του ποια είναι η επενδυτική τους τακτική) hedge funds. Την κορυφαία θέση κατέκτησε το Providence MBS Offshore, με μέση ετήσια απόδοση στην 3ετία 51,46% και βασική επενδυτική στρατηγική την τοποθέτηση σε τιτλοποιημένα στεγαστικά δάνεια. Στη δεύτερη θέση ένα ακόμη hedge fund που επενδύει στην αγορά στεγαστικών δανείων, το SPM Structured Servicing, με μέση ετήσια απόδοση στην 3ετία 48,16%, ενώ την τρίτη θέση κατακτά το Medallion, ένα hedge funds με «ποσοτική» τακτική επένδυσης και μέση ετήσια απόδοση στην 3ετία στο 48,16%. Σημειώνεται ότι το Medallion «ανήκει» στην εταιρία Renaissance Technologies, την οποία έχει ιδρύσει ο μαθηματικός James Simons.
Αρκετά γνωστά hedge funds δεν έχουν ακόμη κατορθώσει να συνέλθουν πλήρως από την κατάρρευση του 2008, όταν ο δείκτης S&P 500 είχε ετήσια πτώση 37% και οι πιστωτικές αγορές πάγωσαν. Για τον λόγο αυτό στην κατάταξη δεν υπάρχουν ορισμένα «μεγάλα ονόματα» του κλάδου, όπως τα Citadel, Drake και Och-Ziff.
Εξετάζοντας κάποιος την τακτική του ακολούθησε ο κ. Ackman κατανοεί πλήρως γιατί όχι μόνο επιβίωσε αλλά θριάμβευσε. Oπως εξηγεί, αποφάσισε, μετά από απώλειες ύψους 12% το 2008, να μην εμποδίσει κανέναν επενδυτή να αποχωρήσει από τα κεφάλαιά του. Φυσικά το γεγονός ότι είχε δύο επιλογές –τις εταιρίες Longs Drugs και McDonald's- που ακολούθησαν πολύ καλή πορεία ακόμη και στη «δραματική κατάσταση» του 2008 κυριολεκτικά έσωσε τον κ. Ackman.
Στη βιομηχανία των hedge funds υπάρχουν αρκετοί οι οποίοι εμφανίζονται και εξαφανίζονται πολύ σύντονα ως διάττοντες αστέρες. Oμως η κρίση είχε θύματα και μεταξύ των μεγάλων ονομάτων του κλάδου. Η εταιρία ProntPoint Partners, μετά από εμπλοκή της σε σκάνδαλο με insider trading, ανακοίνωσε ότι θα διακόψει τη λειτουργία των περισσότερων κεφαλαίων της. Αλλα θύματα –και αυτά εξαιτίας σκανδάλων– ήταν οι Level Global Investors και Galleon Asset Management. Το Duquesne Asset Management (ιδιοκτησίας του Stanley Druckenmiller) διέκοψε τη λειτουργία του τον Αύγουστο του 2010, ενώ την ίδια πορεία είχε και το Paolo Pellegrini – ένα hedge fund που ανήκει στην εταιρία PSQR.
Η έντονη μεταβλητότητα στις αποδόσεις αλλά κυρίως τα σκάνδαλα –με κορυφαίο εξ αυτών την καταδίκη του ιδρυτή της Galleon, Raj Rajaratnam– έκαναν τους επενδυτές να ανησυχούν για την πορεία των hedge funds. Οι ιδιώτες επενδυτές, οι οποίοι θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον ένα εκατ. δολάρια «έτοιμα» για επένδυση, αυτή τη στιγμή έχουν μόνο το 52% των τοποθετήσεων σε hedge funds, δηλαδή σημαντικά χαμηλότερα από το 61% που ίσχυε το 2007. Το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει σε θεσμικούς επενδυτές.
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η κατάταξη Top 100 Hedge Funds (στον συνοδευτικό πίνακα του κειμένου εμφανίζονται τα 30 κορυφαία κεφάλαια) δεν αποτελεί προτροπή προς επένδυση, απλά καταγράφονται τα hedge funds με την καλύτερη πορεία. Προκειμένου να αποφευχθούν οι διάττοντες αστέρες που εμφάνισαν καλή πορεία μόνο για ένα έτος, στον πίνακα κατατάσσονται τα hedge funds βάσει της μέσης ετήσιας απόδοσής τους στην τελευταία 3ετία. Ταυτόχρονα τα ελάχιστα κεφάλαια που διαχειρίζεται καθένα εξ αυτών δεν είναι λιγότερα από 300 εκατ. δολάρια, προκειμένου να προσφέρει σιγουριά στους επενδυτές. Ο πίνακας έχει προκύψει από στοιχεία τα οποία διατηρούν δύο εταιρίες που «παρακολουθούν» για την πορεία του κλάδου, η BarclayHedge και η Morningstar, ενώ κατόπιν ο ανεξάρτητος δημοσιογράφος-ερευνητής για τον κλάδο Eric Uhlfelder εξέτασε καθένα εξ αυτών προκειμένου να οδηγηθεί στην εξαγωγή συμπερασμάτων για το ποια είναι τα καλύτερα (για την συγκεκριμένη χρονική περίοδο) με βάσει βέβαια τα παραπάνω στοιχεία. Φυσικά χρησιμοποιήθηκαν και στοιχεία του πρακτορείου Bloomberg.
Ο κ. Ackman υπήρξε ο διαχειριστής που τέθηκε ….… υπό παρακολούθηση, λόγω της εξαιρετικής πορείας των κεφαλαίων που διαθέτει (βρίσκεται στην 41η θέση της κατάταξης).
Η διαφορά του από τους άλλους διαχειριστές είναι ότι στις εταιρίες που επενδύει φροντίζει να έχει θέση στο διοικητικό συμβούλιο, να εκφράζει τις απόψεις του και να τις προωθεί με τον καλύτερο τρόπο. Μία κλασική περίπτωση είναι η McDonald's, μία εταιρία που τη διετία 2005-2006 δέχονταν πολλές πιέσεις και είχε άσχημη πορεία. Τελικά –και με τη βοήθεια του κ. Ackman– η διοίκησή της αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα και να δώσει τη διαχείριση καταστημάτων μέσω franchise. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο την αύξηση των εσόδων αλλά και την πολύ καλή πορεία της μετοχής, γεγονός που προσέφερε καλές αποδόσεις τόσο στον κ. Ackman όσο και στους υπόλοιπους μετόχους του ομίλου.
«Πιστεύω στη δύναμη της λογικής και της ορθής σκέψης», δηλώνει ο κ. Ackman. Καλό θα ήταν όσοι επενδύουν σε hedge funds να ακολουθούν την ίδια τακτική.
Το δολάριο, το γουάν και οι ανισορροπίες .
Το δολάριο, το γουάν και οι ανισορροπίες .
Υπάρχουν δύο αντιδιαμετρικά αντίθετες ερμηνευτικές μέθοδοι για να εξηγήσουν τις παγκόσμιες ανισορροπίες ανάμεσα στις ΗΠΑ, τη χώρα με το μεγαλύτερο έλλειμμα εμπορικού ισοζυγίου, και την Κίνα, η οποία έχει το μεγαλύτερο εμπορικό πλεόνασμα.
Η πρώτη κατηγορεί την Κίνα ως τη βασική πηγή των ανισορροπιών, ενώ η άλλη αναζητά πιο θεσμικούς λόγους εντός του ίδιου του διεθνούς νομισματικού συστήματος. H δεύτερη αυτή θέση υποστηρίζει πως η οικονομία διεθνώς στηρίζεται στο αμερικανικό δολάριο, γεγονός που αυξάνει τις παγκόσμιες ανισορροπίες. Στην πράξη, αυτές οι απόψεις είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Από τη μια, το αμερικανικό νόμισμα ανέκαθεν θεωρούνταν το δημόσιο μέσο που προσέφερε δωρεάν κούρσα σε άλλες ισοτιμίες.
Το πλεονέκτημα του seigniorage
Πέρα από αυτήν καθεαυτήν την αξία που αποκομίζουν οι ΗΠΑ από την ευρεία χρήση του δολαρίου, μια τέτοια θέση στο διεθνές νομισματικό σύστημα δίνει και ένα προφανές οικονομικό πλεονέκτημα, γνωστό ως νομισματοκοπικό έσοδο ή, απλούστερα, seigniorage. Ως αντάλλαγμα για τη διοχέτευση ρευστότητας στο παγκόσμιο εμπόριο και στις επενδύσεις η αμερικανική κυβέρνηση έχει λάβει αγαθά και υπηρεσίες από άλλες χώρες. Το πλεονέκτημα του seigniorage μπορεί να γίνει ορατό αν συντρέχουν δύο προϋποθέσεις: πρώτον, αν το νόμισμα είναι διεθνές και, δεύτερον, αν ο εκδότης του έχει κορυφαία θέση στην εισαγωγική δραστηριότητα.
Τις τελευταίες έξι και πλέον δεκαετίες από την εμφάνιση του διεθνούς συστήματος Bretton Woods, είδαμε τις ΗΠΑ να παίζουν βασικό ρόλο καταλύτη στο μεταπολεμικό διεθνές εμπόριο και την οικονομία - γνώρισαν τότε τη μεγαλύτερη ανάπτυξη της Ιστορίας τους.
Καθώς περνούσε ο καιρός, ωστόσο, το αμερικανικό δολάριο διοχέτευε διαρκώς υπερβάλλουσα ρευστότητα στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Αποτέλεσμα αυτού ήταν στο τέλος οι ΗΠΑ να συγκεντρώσουν τεράστιο εμπορικό έλλειμμα έναντι διαφόρων χωρών, από τις οποίες η Κίνα και η Ιαπωνία έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο.
Οι ΗΠΑ εκπλήρωσαν τις δύο προαναφερθείσες προϋποθέσεις για το seigniorage, παρά τον εγγενή κίνδυνο αντίθεσης ανάμεσα στους εθνικούς και στους διεθνείς οικονομικούς στόχους - το αποκαλούμενο και Δίλημμα του Triffin. Ο καθηγητής Triffin, στο τέλος της δεκαετίας του 1950, υποστήριξε ότι η κυριαρχία του δολαρίου και η αυξημένη ζήτηση για ρευστότητα θα οδηγήσουν σε αύξηση του εμπορικού ελλείμματος των ΗΠΑ.
Το 2009, ο διοικητής της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας έθεσε το ερώτημα κατά πόσον ο κόσμος θα ήταν ωφελημένος από ένα παγκόσμιο υπερεθνικό νόμισμα ώστε να απαλλαγεί από το Δίλημμα του Triffin. Ωστόσο, δεν είναι βέβαιο ότι αυτό το τεχνητά δημιουργημένο υπερνόμισμα θα γίνει ποτέ πράξη, οπότε το ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει ο κόσμος θα είναι: αν ο δημιουργός μιας παγκόσμιας ισοτιμίας δεν μπορεί να εξαφανίσει το Δίλημμα του Triffin, μήπως μπορεί το βάρος να μοιραστεί σε άλλες αναδυόμενες ισοτιμίες όπως το κινεζικό ρεμνίμπι, το βραζιλιάνικο ρεάλ και η ινδική ρουπία ώστε η παγκόσμια οικονομία να γίνει πιο ισορροπημένη;
Μια τέτοια "δεύτερη καλύτερη επιλογή" θα πρέπει να βασίζεται κυρίως στις οικονομικές και δημογραφικές σταθμίσεις των βασικών μελών του διεθνούς νομισματικού συστήματος. Για παράδειγμα, το μερίδιο των ΗΠΑ στην παγκόσμια οικονομία είναι στο 23%, αλλά το αμερικανικό δολάριο χρησιμοποιείται στο 70% των διεθνών εμπορικών συναλλαγών και αποτελεί το 67% των παγκόσμιων ισοτιμιακών αποθεμάτων. Το ευρώ αποτελεί το 26% των ισοτιμιακών αποθεμάτων, ενώ η δύναμη ψήφου της Ε.Ε. στο ΔΝΤ είναι μεγαλύτερη από εκείνη των ΗΠΑ.
Η Κίνα τώρα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία και ο κορυφαίος εξαγωγέας, αλλά η δύναμη ψήφου της στο ΔΝΤ μόλις και ξεπερνά το 4%. Είναι προφανές: τo διεθνές νομισματικό σύστημα χρειάζεται αναδιοργάνωση.
Ισορροπία
Στην άλλη πλευρά του νομίσματος, η Κίνα χρειάζεται επίσης να αναδιοργανώσει την οικονομία της και να μετακινηθεί από την αμιγώς εξαγωγική στρατηγική σε περισσότερο καταναλωτικά μοντέλα, παρά την τεράστια συγκέντρωση ξένου συναλλάγματος που διαθέτει, το οποίο αποτελείται κυρίως από δολάρια. Προκειμένου να διαχειρίζεται καλύτερα τα συναλλαγματικά της διαθέσιμα, θα πρέπει να εισαγάγει περισσότερο και να βρει ελκυστικότερους τρόπους για εκτός συνόρων επενδύσεις, από την αγορά τίτλων αμερικανικού δημοσίου.
Αυτές οι μέθοδοι είναι οπωσδήποτε αποτελεσματικές για να θεραπευτούν οι ανισορροπίες που έχουν συγκεντρωθεί με τα χρόνια, αλλά αυτό δεν διευθετεί τις μελλοντικές ροές. Το εθνικό νόμισμα της Κίνας αργά ή γρήγορα θα πρέπει να διαδραματίσει διεθνή ρόλο τόσο στους παγκόσμιους εμπορικούς διακανονισμούς όσο και στα αποθέματα των κεντρικών τραπεζών, ακολουθώντας την οικονομία της χώρας που παγκοσμιοποιείται.
Αυτό μοιάζει με λύση στο Δίλημμα του Triffin: αν δεν μπορεί να εξαλειφθεί εντελώς, μπορεί τουλάχιστον να μοιραστεί σε τόσα μέρη ώστε να αποκατασταθούν οι ανισορροπίες. Φέτος τον Μάρτιο, οι κεντρικοί τραπεζίτες του G20, κορυφαίοι αναλυτές και προσωπικότητες από την οικονομία συγκεντρώθηκαν στην Κίνα για να αναζητήσουν λύση στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Ο πρώην γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, κ. Michel Camdessus, σχημάτισε μια ελίτ από 18 κορυφαίους οικονομολόγους, για να αντιμετωπίσει το Δίλημμα. Ο νομπελίστας Καναδός καθηγητής οικονομικών, κ. Robert Mundell, πρότεινε να φτιαχτεί μια παγκόσμια κεντρική τράπεζα με ένα σύστημα σταθερών ισοτιμιών.
Ωστόσο, έως τώρα δεν διαφαίνεται ομοφωνία επί των αλλαγών που πρέπει να γίνουν στο διεθνές νομισματικό σύστημα. Ζούμε και θα ζούμε ακόμη για πολύ σε μια κυριαρχούμενη από το δολάριο παγκόσμια οικονομία, που προκαλεί ανισορροπίες στο εμπόριο.
Του Niu Tiehang ερευνητή στο κινεζικό Center for International Economic Exchanges στο Πεκίνο.
Υπάρχουν δύο αντιδιαμετρικά αντίθετες ερμηνευτικές μέθοδοι για να εξηγήσουν τις παγκόσμιες ανισορροπίες ανάμεσα στις ΗΠΑ, τη χώρα με το μεγαλύτερο έλλειμμα εμπορικού ισοζυγίου, και την Κίνα, η οποία έχει το μεγαλύτερο εμπορικό πλεόνασμα.
Η πρώτη κατηγορεί την Κίνα ως τη βασική πηγή των ανισορροπιών, ενώ η άλλη αναζητά πιο θεσμικούς λόγους εντός του ίδιου του διεθνούς νομισματικού συστήματος. H δεύτερη αυτή θέση υποστηρίζει πως η οικονομία διεθνώς στηρίζεται στο αμερικανικό δολάριο, γεγονός που αυξάνει τις παγκόσμιες ανισορροπίες. Στην πράξη, αυτές οι απόψεις είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Από τη μια, το αμερικανικό νόμισμα ανέκαθεν θεωρούνταν το δημόσιο μέσο που προσέφερε δωρεάν κούρσα σε άλλες ισοτιμίες.
Το πλεονέκτημα του seigniorage
Πέρα από αυτήν καθεαυτήν την αξία που αποκομίζουν οι ΗΠΑ από την ευρεία χρήση του δολαρίου, μια τέτοια θέση στο διεθνές νομισματικό σύστημα δίνει και ένα προφανές οικονομικό πλεονέκτημα, γνωστό ως νομισματοκοπικό έσοδο ή, απλούστερα, seigniorage. Ως αντάλλαγμα για τη διοχέτευση ρευστότητας στο παγκόσμιο εμπόριο και στις επενδύσεις η αμερικανική κυβέρνηση έχει λάβει αγαθά και υπηρεσίες από άλλες χώρες. Το πλεονέκτημα του seigniorage μπορεί να γίνει ορατό αν συντρέχουν δύο προϋποθέσεις: πρώτον, αν το νόμισμα είναι διεθνές και, δεύτερον, αν ο εκδότης του έχει κορυφαία θέση στην εισαγωγική δραστηριότητα.
Τις τελευταίες έξι και πλέον δεκαετίες από την εμφάνιση του διεθνούς συστήματος Bretton Woods, είδαμε τις ΗΠΑ να παίζουν βασικό ρόλο καταλύτη στο μεταπολεμικό διεθνές εμπόριο και την οικονομία - γνώρισαν τότε τη μεγαλύτερη ανάπτυξη της Ιστορίας τους.
Καθώς περνούσε ο καιρός, ωστόσο, το αμερικανικό δολάριο διοχέτευε διαρκώς υπερβάλλουσα ρευστότητα στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Αποτέλεσμα αυτού ήταν στο τέλος οι ΗΠΑ να συγκεντρώσουν τεράστιο εμπορικό έλλειμμα έναντι διαφόρων χωρών, από τις οποίες η Κίνα και η Ιαπωνία έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο.
Οι ΗΠΑ εκπλήρωσαν τις δύο προαναφερθείσες προϋποθέσεις για το seigniorage, παρά τον εγγενή κίνδυνο αντίθεσης ανάμεσα στους εθνικούς και στους διεθνείς οικονομικούς στόχους - το αποκαλούμενο και Δίλημμα του Triffin. Ο καθηγητής Triffin, στο τέλος της δεκαετίας του 1950, υποστήριξε ότι η κυριαρχία του δολαρίου και η αυξημένη ζήτηση για ρευστότητα θα οδηγήσουν σε αύξηση του εμπορικού ελλείμματος των ΗΠΑ.
Το 2009, ο διοικητής της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας έθεσε το ερώτημα κατά πόσον ο κόσμος θα ήταν ωφελημένος από ένα παγκόσμιο υπερεθνικό νόμισμα ώστε να απαλλαγεί από το Δίλημμα του Triffin. Ωστόσο, δεν είναι βέβαιο ότι αυτό το τεχνητά δημιουργημένο υπερνόμισμα θα γίνει ποτέ πράξη, οπότε το ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει ο κόσμος θα είναι: αν ο δημιουργός μιας παγκόσμιας ισοτιμίας δεν μπορεί να εξαφανίσει το Δίλημμα του Triffin, μήπως μπορεί το βάρος να μοιραστεί σε άλλες αναδυόμενες ισοτιμίες όπως το κινεζικό ρεμνίμπι, το βραζιλιάνικο ρεάλ και η ινδική ρουπία ώστε η παγκόσμια οικονομία να γίνει πιο ισορροπημένη;
Μια τέτοια "δεύτερη καλύτερη επιλογή" θα πρέπει να βασίζεται κυρίως στις οικονομικές και δημογραφικές σταθμίσεις των βασικών μελών του διεθνούς νομισματικού συστήματος. Για παράδειγμα, το μερίδιο των ΗΠΑ στην παγκόσμια οικονομία είναι στο 23%, αλλά το αμερικανικό δολάριο χρησιμοποιείται στο 70% των διεθνών εμπορικών συναλλαγών και αποτελεί το 67% των παγκόσμιων ισοτιμιακών αποθεμάτων. Το ευρώ αποτελεί το 26% των ισοτιμιακών αποθεμάτων, ενώ η δύναμη ψήφου της Ε.Ε. στο ΔΝΤ είναι μεγαλύτερη από εκείνη των ΗΠΑ.
Η Κίνα τώρα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία και ο κορυφαίος εξαγωγέας, αλλά η δύναμη ψήφου της στο ΔΝΤ μόλις και ξεπερνά το 4%. Είναι προφανές: τo διεθνές νομισματικό σύστημα χρειάζεται αναδιοργάνωση.
Ισορροπία
Στην άλλη πλευρά του νομίσματος, η Κίνα χρειάζεται επίσης να αναδιοργανώσει την οικονομία της και να μετακινηθεί από την αμιγώς εξαγωγική στρατηγική σε περισσότερο καταναλωτικά μοντέλα, παρά την τεράστια συγκέντρωση ξένου συναλλάγματος που διαθέτει, το οποίο αποτελείται κυρίως από δολάρια. Προκειμένου να διαχειρίζεται καλύτερα τα συναλλαγματικά της διαθέσιμα, θα πρέπει να εισαγάγει περισσότερο και να βρει ελκυστικότερους τρόπους για εκτός συνόρων επενδύσεις, από την αγορά τίτλων αμερικανικού δημοσίου.
Αυτές οι μέθοδοι είναι οπωσδήποτε αποτελεσματικές για να θεραπευτούν οι ανισορροπίες που έχουν συγκεντρωθεί με τα χρόνια, αλλά αυτό δεν διευθετεί τις μελλοντικές ροές. Το εθνικό νόμισμα της Κίνας αργά ή γρήγορα θα πρέπει να διαδραματίσει διεθνή ρόλο τόσο στους παγκόσμιους εμπορικούς διακανονισμούς όσο και στα αποθέματα των κεντρικών τραπεζών, ακολουθώντας την οικονομία της χώρας που παγκοσμιοποιείται.
Αυτό μοιάζει με λύση στο Δίλημμα του Triffin: αν δεν μπορεί να εξαλειφθεί εντελώς, μπορεί τουλάχιστον να μοιραστεί σε τόσα μέρη ώστε να αποκατασταθούν οι ανισορροπίες. Φέτος τον Μάρτιο, οι κεντρικοί τραπεζίτες του G20, κορυφαίοι αναλυτές και προσωπικότητες από την οικονομία συγκεντρώθηκαν στην Κίνα για να αναζητήσουν λύση στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Ο πρώην γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, κ. Michel Camdessus, σχημάτισε μια ελίτ από 18 κορυφαίους οικονομολόγους, για να αντιμετωπίσει το Δίλημμα. Ο νομπελίστας Καναδός καθηγητής οικονομικών, κ. Robert Mundell, πρότεινε να φτιαχτεί μια παγκόσμια κεντρική τράπεζα με ένα σύστημα σταθερών ισοτιμιών.
Ωστόσο, έως τώρα δεν διαφαίνεται ομοφωνία επί των αλλαγών που πρέπει να γίνουν στο διεθνές νομισματικό σύστημα. Ζούμε και θα ζούμε ακόμη για πολύ σε μια κυριαρχούμενη από το δολάριο παγκόσμια οικονομία, που προκαλεί ανισορροπίες στο εμπόριο.
Του Niu Tiehang ερευνητή στο κινεζικό Center for International Economic Exchanges στο Πεκίνο.
Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)