Stelios - προτεινόμενες μετοχές ΗΠΑ για αγορά (επένδυση).

Ακολουθούν τα γραφήματα για κάθε μία προτεινόμενη μετοχή και αφορούν
1.- την τελευταία  10 ετία
2.- την  τελευταία  3 ετία

Majesco Entertainment Company (COOL) is a provider of video game products primarily for the family oriented, mass-market consumer. The Company sells its products primarily to large retail chains, specialty retail stores, video game rental outlets and distributors. The Company publishes video games for interactive entertainment hardware platforms, including Nintendo’s DS, DSi and Wii, Sony’s PlayStation 3, or PS3, and PlayStation Portable (PSP), Microsoft’s Xbox 360 and the personal computer (PC). The Company also publishes games for numerous digital platforms, including mobile platforms, such as iPhone, iPad and iPod Touch, as well as online platforms.

Astea International Inc. (ATEA) develops, markets and supports service management software solutions, which are licensed to companies that sell and service equipment, and/or sell and deliver professional services. Astea solutions are used in industries, such as information technology, medical devices and diagnostic systems, industrial controls and instrumentation, retail systems, office automation, imaging systems, facilities management, telecommunications and other industries with equipment sales and service requirements. Astea provides customers with a range of professional consulting, training and customer support services to implement its products and integrate them with other corporate systems, such as back-office financial and enterprise resource planning (ERP) applications.

Achillion Pharmaceuticals, Inc. (ACHN) is a biopharmaceutical company focused on the discovery, development and commercialization of treatments for infectious diseases. Within the anti-infective market, the Company focuses on the development of antivirals for the treatment of chronic hepatitis C and the development of antibacterials for the treatment of resistant bacterial infections. As of December 31, 2009, Achillion focused on developing three Hepatitis C virus (HCV) drug candidates: ACH-1625, a protease inhibitor for the treatment of chronic hepatitis C in phase Ib clinical testing; ACH-1095, a NS4A antagonist also for the treatment of chronic hepatitis C, in late stage preclinical testing, and ACH-2684, a high-potency protease inhibitor in preclinical testing. In addition, it has established other product candidates, which include ACH-702 for the treatment of serious bacterial infections and elvucitabine for the treatment of human immunodeficiency virus (HIV) infection.

Silicon Graphics International Corp., (SGI),   formerly Rackable Systems Inc., is a provider of clustered computing and storage, high-performance compute and storage, and data center technologies integrated with a choice of software, customer support services and professional services. It develops, markets and sells a range of low cost, mid-range and high-end computing servers and data storage, as well as differentiating software. It sells data center infrastructure products purpose-built for large-scale data center deployments. The Company groups its products into six categories: Scale Up Servers, Scale Out Servers, Workgroup Servers, Data Storage Systems, Software and Data Center Infrastructure. On May 8, 2009, the Company completed the acquisition of all of the assets of Silicon Graphics, Inc. On February 23, 2010, the Company completed the acquisition of substantially all the assets of Copan Systems, Inc..

SandRidge Energy, Inc (SD)      is a natural gas and oil company. The Company is engaged in the exploration, development and production activities related to the exploitation of its holdings in West Texas. Its areas of focus are the West Texas Overthrust (the WTO) and the Permian Basin. The WTO is a natural gas-prone geological region in Pecos County and Terrell County, Texas and has 562,626 net acres under lease. The WTO includes the Pinon gas field. In the Permian Basin, SandRidge controls approximately 138,691 net acres in West Texas and New Mexico, including approximately 90,000 net acres acquired in December 2009. In December 2009, the Company purchased natural gas and oil properties located in the Permian Basin from Forest Oil Corporation (Forest) and one of its subsidiaries. The Company operates in three segments: exploration and production, drilling and oil field services, and midstream gas services..

Georgia Gulf Corporation (GGC)      is a manufacturer and international marketer of two integrated chemical product lines, chlorovinyls and aromatics. The Company’s primary chlorovinyls products are chlorine, caustic soda, vinyl chloride monomer (VCM), vinyl resins and vinyl compounds, and its aromatics products are cumene, phenol and acetone. The Company operates through four segments: chlorovinyls; window and door profiles and mouldings products; outdoor building products and aromatics. The chlorovinyls segment is a integrated chain of products, which includes chlorine, caustic soda, ethylene dichloride (EDC), VCM and vinyl resins and compounds. The Company’s vinyl-based building and home improvement products are primarily marketed under the Royal Group brand names, and are managed within two segments, window and door profiles and mouldings. In February 2011, the Company acquired Exterior Portfolio.

DUSA Pharmaceuticals, Inc. (DUSA)     is a vertically integrated dermatology company that is developing and marketing Levulan photodynamic therapy (Levulan PDT), and other products for common skin conditions. Its marketed products include Levulan Kerastick 20% Topical Solution with PDT, the BLU-U brand light source, and ClindaReach. The Levulan Kerastick 20% Topical Solution with PDT and the BLU-U were launched for the treatment of non-hyperkeratotic actinic keratoses (AKs), of the face or scalp under former dermatology collaboration. AKs are precancerous skin lesions caused by chronic sun exposure that can develop over time into a form of skin cancer called squamous cell carcinoma.

Χρυσός --- Gold April 2011 (GCJ11)

Πετρέλαιο - Crude Oil WTI May 2011 (CLK11)

E-Mini S&P 500 June 2011 (ESM11)

Stelios - Μετοχές ΗΠΑ - Ποια ήταν η πορεία των 10 μετοχών στις οποίες αναφερθήκαμε στις 6 Ιανουαρίου 2011 έως σήμερα?

Την Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011 αναφερθήκαμε σε 10 μετοχές, οι οποίες διαπραγματεύονται σε χρηματιστήρια των Ηνωμένων Πολιτειών (κάντε κλίκ στο)
http://lefterisr.blogspot.com/2011/01/stelios-nyse-amex-nasdaq.html


Από τότε έως σήμερα οι μετοχές αυτές παρουσίασαν τις παρακάτω μεταβολές

McDermott International, Inc. (MDR) από τα 19,93 $ στις 6 Ιανουαρίου 2011 , έφθασε στα 24,86 $ παρουσιάζοντας μεταβολή
  + 24,74%

Bank of America Corporation (BAC) από τα 14,44 $ στις 6 Ιανουαρίου 2011 , έφθασε στα 13,48 $ παρουσιάζοντας μεταβολή  - 6,65%

HMS Holdings Corp. (HMSY)  από τα 63,65 $ στις 6 Ιανουαρίου 2011 , έφθασε στα 81,21 $ παρουσιάζοντας μεταβολή  + 27,59%

MIPS Technologies, Inc. (MIPS)  από τα 17,34 $ στις 6 Ιανουαρίου 2011 , έφθασε στα 10,86 $ παρουσιάζοντας μεταβολή  - 37,37%

Entropic Communications, Inc. (ENTR) από τα 13,24 $ στις 6 Ιανουαρίου 2011 , έφθασε στα 8,04 $ παρουσιάζοντας μεταβολή
 - 39,27%

Westell Technologies, Inc. (WSTL) από τα 3,72 $ στις 6 Ιανουαρίου 2011 , έφθασε στα 3,44 $ παρουσιάζοντας μεταβολή   - 7,53%

Powerwave Technologies, Inc. (PWAV) από τα 3,35 $ στις 6 Ιανουαρίου 2011 , έφθασε στα 4,66 $ παρουσιάζοντας μεταβολή
 + 39,10%

Hypercom Corporation (HYC) από τα 9,11 $ στις 6 Ιανουαρίου 2011 , έφθασε στα 11,48 $ παρουσιάζοντας μεταβολή   + 26,02%

.
Titan International Inc (TWI) από τα 19,52 $ στις 6 Ιανουαρίου 2011 , έφθασε στα 25,50 $ παρουσιάζοντας μεταβολή    + 30,64%

.
China Shen Zhou Mining & Resources Inc (SHZ) από τα 9,50 $ στις 6 Ιανουαρίου 2011 , έφθασε στα 4,82 $ παρουσιάζοντας μεταβολή     - 49,26%

Χρυσός --- Gold April 2011 (GCJ11)

Ευρώ – δολάριο ----- Euro FX June 2011 (E6M11)

Πετρέλαιο - Crude Oil WTI May 2011 (CLK11)

Ευρώ – δολάριο ----- Euro FX June 2011 (E6M11)

Πετρέλαιο - Crude Oil WTI May 2011 (CLK11)

Does Great Wealth Bring Fulfillment?

The lesson that Mammon is a false or inadequate god goes back a long way. But here is a new study on the topic.

The study is titled “The Joys and Dilemmas of Wealth,” but given that the joys tend to be self-evident, it focuses primarily on the dilemmas. The respondents turn out to be a generally dissatisfied lot, whose money has contributed to deep anxieties involving love, work, and family. Indeed, they are frequently dissatisfied even with their sizable fortunes. Most of them still do not consider themselves financially secure; for that, they say, they would require on average one-quarter more wealth than they currently possess. (Remember: this is a population with assets in the tens of millions of dollars and above.) One respondent, the heir to an enormous fortune, says that what matters most to him is his Christianity, and that his greatest aspiration is “to love the Lord, my family, and my friends.” He also reports that he wouldn’t feel financially secure until he had $1 billion in the bank.

The human mind, apparently, didn’t evolve to deal with excess money, and will desire more long after wealth has become a burden rather than a comfort. A vast body of psychological evidence shows that the pleasures of consumption wear off through time and depend heavily on one’s frame of reference. Most of us, for instance, occasionally spoil ourselves with outbursts of deliberate and perhaps excessive consumption: a fancy spa treatment, dinner at an expensive restaurant, a shopping spree. In the case of the very wealthy, such forms of consumption can become so commonplace as to lose all psychological benefit: constant luxury is, in a sense, no luxury at all.

Analysts found that the rich—especially the inheritors of vast fortunes—have unique sets of worries, and face the added difficulty of knowing that many despise or envy them. And often the word rich becomes a pejorative: “Sometimes I think that the only people in this country who worry more about money than the poor are the very wealthy; they worry about losing it, they worry about how it’s invested, they worry about the effect it’s going to have. And as the zeroes increase, the dilemmas get bigger.”

If anything, the rich stare into the abyss a bit more starkly than the rest of us. We can always indulge in the thought that a little more money would make our lives happier—and in many cases it’s true. But the truly wealthy know that appetites for material indulgence are rarely sated. No yacht is so super, nor any wine so expensive, that it can soothe the soul or guarantee one’s children won’t grow up to be creeps. When the rich man takes his last sip of Château d’Yquem 1959, he tips back the wineglass to find at its bottom an unforeseen melancholy.

Ευχαριστώ τον φίλο ΣΣ.
Υ.Γ. Παρακαλείται την επόμενη φορά που θα κοιτάει τις κάμερες , να χαμογελά, διότι είναι μεταδοτικό όπως έλεγε και κάποιος άλλος παλαιότερα.

Πραγματική συναλλαγή (Real trading example) στο συμβόλαιο ΕΥΡΩ / ΔΟΛΑΡΙΟΥ ( EURO / USD )

Σήμερα Δευτέρα 14.3.2011 κάναμε roll over (μετακυλίσαμε) την θέση μας στο συμβόλαιο του Μαρτίου 2011. Δηλαδή κάναμε κλείσιμο της θέσης πτώσης δηλ. της θέσης short του Μαρτίου  (πραγματοποιόντας αγορά στο 1,3939 ενός ιδίου συμβολαίου   μηνός Μαρτίου 2011)  και ταυτόχρονα  ανοίξαμε νέα θέση πτώσης στο 1,3918 στο συμβόλαιο μηνός Ιουνίου  2011.

Πρώτος στη λίστα των πλουσιοτέρων του «Forbes» ο Μεξικανός ( Carlos Slim Helu ) Κάρλος Σλιμ. Εγινε κροίσος αγοράζοντας στην κρίση.

Κάθε Δευτέρα ο μεξικανός μεγιστάνας των τηλεπικοινωνιών Κάρλος Σλιμ απολαμβάνει στη σχετικά απλή κατοικία του σπιτικό φαγητό. Συνήθως είναι το μεξικάνικο κεσαντίγιας, καθώς ο 72χρονος επιχειρηματίας και κάτοχος μιας αμύθητης περιουσίας που εκτιμάται σε 74 δισ. δολάρια παραμένει πιστός στις συνήθειες της χώρας του και στις ταπεινές ρίζες του. Φέτος βρέθηκε για δεύτερη συνεχή χρονιά στην πρώτη θέση της κατάταξης του «Forbes» με τους πλουσιότερους ανθρώπους στον πλανήτη, διευρύνοντας μάλιστα την απόσταση που τον χωρίζει από τον δεύτερο, τον Αμερικανό Μπιλ Γκέιτς, τον οποίο ξεπέρασε για πρώτη φορά πέρσι. Ηταν η πρώτη φορά που ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο προήλθε από αναδυόμενη χώρα.

Ο Σλιμ, ο οποίος είναι αυτοδημιούργητος γιος λιβανέζου πρόσφυγα, κατάφερε τον τελευταίο χρόνο να αυξήσει την αξία της περιουσίας του κατά 20,5 δισ. δολάρια. Ναυαρχίδα του, η εταιρεία Αmerica Μovil, η οποία είναι η μεγαλύτερη εταιρεία κινητής τηλεφωνίας στην Αμερική με 225 εκατ. συνδρομητές, στην οποία ανήκει η μεγαλύτερη επιχείρηση σταθερής τηλεφωνίας στο Μεξικό, η Τelefonos de Μexico SΑΒ, καθώς και το μεγαλύτερο τηλεοπτικό κανάλι και ο τηλεπικοινωνιακός οργανισμός διεθνών κλήσεων, αλλά και εταιρείες τηλεπικοινωνιών στην Κολομβία, το Περού και άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Εχει σπουδές σε BA/BS, Universidad Nacional Autonoma de Mexico, είναι πατέρας 6 παιδιών.

Πάνω από 200 εταιρείες
Οι επιχειρηματικές του δραστηριότητες εκτείνονται από το λιανικό εμπόριο, με την αλυσίδα πολυκαταστημάτων Sanborns, μέχρι τις τράπεζες και τις κατασκευές, τα εστιατόρια και την ακίνητη περιουσία. Στο χαρτοφυλάκιο των συμμετοχών του περιλαμβάνονται μεγάλες αμερικανικές επιχειρήσεις, όπως είναι η εφημερίδα «Νew Υork Τimes»,

 το φημισμένο πολυκατάστημα Saks, αλλά και η Βronco Drilling. Η σημαντική άνοδος της περιουσίας του το 2010 οφείλεται, μεταξύ άλλων, στο άλμα κατά 42% της τράπεζάς του Grupo Financiero Ιnbursa, η οποία επέκτεινε το δίκτυό της, αλλά και στον διπλασιασμό του ομίλου του Grupo Carso, ο οποίος διεύρυνε τις μονάδες εξόρυξης και εκμετάλλευσης ακίνητης περιουσίας. Συνολικά, η οικογενειακή αυτοκρατορία του περιλαμβάνει πάνω από 200 εταιρείες, ενώ η επιρροή του ξεπερνά τα μεξικανικά σύνορα και απλώνεται σε όλη τη Λατινική Αμερική μέχρι τις ΗΠΑ. Ο ίδιος πάντως δεν χρησιμοποιεί ηλεκτρονικό υπολογιστή και απαιτεί από τους ανθρώπους του να γράφουν ό,τι χρειάζεται να γνωρίζει σε ένα φύλλο χαρτί.

Επενδυτής από τα 11
Γεννημένος το 1940, ο χήρος σήμερα δισεκατομμυριούχος- η γυναίκα του πέθανε πριν από δώδεκα χρόνια- διατηρεί τον θαυμασμό του για τον πατέρα του, Χούλιαν, ο οποίος έφτασε στο Μεξικό από τον Λίβανο στην ηλικία των 14 ετών και έβαλε τα θεμέλια της οικογενειακής περιουσίας ξεκινώντας από τον χώρο των ακινήτων τη δεκαετία του ΄70, την εποχή της μεξικανικής επανάστασης. Ο ίδιος ο Κάρλος άρχισε τις επενδύσεις του στην ηλικία των 11 αγοράζοντας αποταμιευτικά ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου. Στα 15 είχε εξαγοράσει μικρό μερίδιο στην Βanco Νacional de Μexico, η οποία ήταν τότε η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας. Οι επιχειρηματικές του φιλοδοξίες ενισχύθηκαν όταν διάβασε ένα άρθρο για τον μεγιστάνα του πετρελαίου Ζαν Πολ Γκετί στο περιοδικό «Ρlayboy».

Αφού σπούδασε πολιτικός μηχανικός, άρχισε να εργάζεται πολλές ώρες την ημέρα για να στήσει τη δική του χρηματιστηριακή εταιρεία και στην ηλικία των 26, το 1966, η περιουσία του είχε φτάσει τα 40 εκατ. δολάρια. Η σημαντική στιγμή στη δημιουργία της περιουσίας του, όπως και στην περίπτωση του πατέρα του, εκδηλώθηκε σε περίοδο εθνικής κρίσης. Εκμεταλλεύτηκε τις μαζικές πωλήσεις που έκαναν εγχώριοι και ξένοι επενδυτές κατά την περίοδο της μεγάλης ύφεσης στο Μεξικό το 1982 για να χτίσει τη δική του αυτοκρατορία.

Κατά την περίοδο αυτή δημιούργησε την Grupo Carso, ιδιοκτήτρια σήμερα των αλυσίδων Sanborns και Sears καθώς και μεταποιητικών επιχειρήσεων αλλά και της Τ1ΜSΝ, εταιρείας αντίστοιχης της Μicrosoft ΜSΝ. Οκτώ χρόνια μετά την ύφεση εξαγόρασε τον κρατικό οργανισμό τηλεπικοινωνιών, Τelmex, υπερισχύοντας έναντι 35 άλλων διεκδικητών.

Ομως, παραμένει άνθρωπος χαμηλών τόνων. Φοράει ένα ρολόι με πλαστικό λουράκι ενώ όταν δεν εργάζεται, χαίρεται να βρίσκεται τα βράδια στο σπίτι του ανάμεσα στα παιδιά και τα εγγόνια του.

Πάντως, ο δισεκατομμυριούχος Μεξικανός έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν σκοπεύει να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Στρατηγική για trading στον δείκτη S&P 500 (ΗΠΑ).

Στρατηγική για trading στον δείκτη S&P 500 (ΗΠΑ).

Τον δείκτη συνθέτουν οι μετοχές των 500 μεγαλύτερων εταιρειών των ΗΠΑ.

Κόκκινες μπάρες = οι εβδομάδες με αρνητική απόδοση (πτωτικές εβδομάδες)
Πράσινες μπάρες = οι εβδομάδες με θετική απόδοση (ανοδικές εβδομάδες)

Μπλέ γραμμή = RSI = Relative Strength Index = επί το Ελληνικότερον δείκτης
σχετικής ενδυνάμωσης των 9
εβδομάδων.

Κίτρινη γραμμή = Κινητός μέσος όρος των 6 παρατηρήσεων του RSI.

Η εβδομάδα που έκλεισε υπήρξε πτωτική (κόκινη) εβδομάδα για τον S&P 500. Οι ενδείξεις και αυτήν την εβδομάδα παραμένουν πτωτικές, όπως θα διαβάσετε παρακάτω (ερμηνεία και στρατηγική), και θα παραμείνουν πτωτικές και για την εβδομάδα που ξεκινά αύριο Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011, καθώς και για όσες εβδομάδες ο RSI (μπλέ γραμμή) παραμείνει κάτω από τον κινητό του μέσο όρο των 6 εβδομάδων (κίτρινη γραμμή).

Ερμηνεία και στρατηγική. (Μόνον για τους συνετούς και υπομoνετικούς traders).

Την εβδομάδα κατά την οποία η μπλέ γραμμή θα περάσει πάνω από την κίτρινη, παίρνουμε long θέσεις - δηλαδή θέσεις αγοράς - θέσεις για άνοδο (και τις διατηρούμε για όσο διάστημα η μπλέ γραμμή διατηρείται πάνω από την κίτρινη).

Την εβδομάδα κατά την οποία η μπλέ γραμμή θα περάσει κάτω από την κίτρινη, παίρνουμε short θέσεις - δηλαδή θέσεις πώλησης - θέσεις για πτώση (και τις διατηρούμε για όσο διάστημα η μπλέ γραμμή διατηρείται κάτω από την κίτρινη). Αυτό συνέβη, όπως διαπιστώνετε στο παραπάνω γράφημα, πρίν από 3 εβομάδες.
Και ακόμη και σήμερα βρισκόμαστε σε αυτό το στάδιο (το στάδιο διατήρησης των πτωτικών θέσεων).

(Ευχές για επιτυχημένες συναλλαγές - Trade well - Λευτέρης Ρ.)

Πετρέλαιο - Crude Oil WTI May 2011 (CLK11)

Ευρώ – δολάριο ----- Euro FX March 2011 (E6H11)

Πετρέλαιο - Crude Oil WTI May 2011 (CLK11)

Ευρώ – δολάριο ----- Euro FX March 2011 (E6H11)

Γιατί θα επιβιώσει η ευρωζώνη

Γιατί θα επιβιώσει η ευρωζώνη

Martin Wolf - Financial Times

Στις 16 Δεκεμβρίου 2010, οι Ευρωπαίοι ηγέτες διακήρυξαν ότι "είναι έτοιμοι να κάνουν ό,τι απαιτείται" για να προστατεύσουν την ευρωζώνη. Τα λόγια, όμως, είναι εύκολα. Και οι σκεπτικιστές ενδεχομένως να αναρωτιούνται αν πρέπει να τους πάρουν στα σοβαρά. Σε αυτήν την περίπτωση μάλλον θα πρέπει να το κάνουν. Το πιθανότερο είναι πως η ευρωζώνη θα επιβιώσει, αν και όχι χωρίς κάποια αναταραχή.

Γι' αυτό παραθέτω τρία επιχειρήματα: πρώτον, η ευρωζώνη στηρίζεται από ισχυρή πολιτική δέσμευση, δεύτερον, τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των χωρών-μελών κινούνται προς αυτόν τον στόχο και, τρίτον, τα μέλη έχουν τη δυνατότητα να προχωρήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Με λίγα λόγια, η ευρωζώνη έχει και τη θέληση και τη δυνατότητα να διατηρήσει ζωντανό το νόμισμά της.

Μία ενδιαφέρουσα νέα έρευνα, με τίτλο "Η Ευρώπη θα λειτουργήσει", από τη Nomura Global Economics, υπό την εποπτεία των κ. John Llewellyn και Peter Westaway, επιχειρηματολογεί επέρ αυτής της άποψης. Υπενθυμίζει ότι η ευρωζώνη είναι το αποτέλεσμα διαδικασίας για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, η οποία ξεκίνησε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ακόμα και για τους σημερινούς ηγέτες, το ευρώ παραμένει θεμελιώδες έργο, παρότι οι μνήμες από τον πόλεμο μπορεί να σβήνουν. Επιπλέον, ο συλλογισμός ότι η οικονομική ενοποίηση θα δημιουργήσει ισχυρά συμφέροντα για τη διατήρησή της έχει αποδειχτεί σωστός. Επίσης, οι επιπτώσεις από έστω και μερική διάσπαση της ευρωζώνης είναι άγνωστες και προκαλούν φόβο. Μόνο σε ακραίες συνθήκες θα εξέταζαν αυτό το ενδεχόμενο οι Ευρωπαίοι ηγέτες.
Κατά συνέπεια, αν και αρκετοί Γερμανοί έχουν εκνευριστεί από την άτσαλη συμπεριφορά ορισμένων εταίρων τους, η ελίτ της χώρας εξακολουθεί να αναγνωρίζει αφενός τους κινδύνους της απομόνωσης και αφετέρου τα πλεονεκτήματα της σταθερότητας που έχει φέρει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα για τη Γερμανία ως προς τις σχέσεις με τα ευρωπαϊκά γειτονικά κράτη.
Παρομοίως, οι ηγέτες των χωρών που αντιμετωπίζουν τώρα προβλήματα φοβούνται τις επιπτώσεις που συνεπάγεται πιθανή έξοδός τους από την ευρωζώνη. Η Γερμανία θα αποφάσιζε έξοδο μόνο εάν έκρινε ότι η ζώνη του ευρώ δεν είναι συμβατή με τη νομισματική σταθερότητα. Οι περιφερειακές χώρες θα αποφάσιζαν την έξοδο εάν κατέληγαν ότι η ευρωζώνη δεν είναι συμβατή με την ευημερία. Καμία από τις δύο πλευρές, όμως, δεν βρίσκεται σε τέτοια απόφαση, προς το παρόν. Οι αναδιαρθρώσεις κρατικών χρεών είναι εξαιρετικά πιθανές, αλλά όχι και το ενδεχόμενο διάσπασης της ευρωζώνης.

Παραδόξως, η τραγωδία της ευρωζώνης είναι ότι λειτούργησε πολύ καλά. Η σύγκλιση των αντιλαμβανόμενων κινδύνων πυροδότησε επιτάχυνση στη σύγκλιση των εισοδημάτων. Υπό το κλίμα της ευφορίας εκείνης της εποχής, οι απρόσεκτοι πιστωτές έδωσαν στους δανειζομένους ουσιαστικά το σκοινί με το οποίο θα μπορούσαν στη συνέχεια να κρεμαστούν όσον αφορά είτε στις ανεύθυνες κυβερνήσεις (όπως είναι η περίπτωση της Ελλάδας) είτε στον απρόσεκτο ιδιωτικό τομέα (όπως στην Ιρλανδία και στην Ισπανία). Το αποτέλεσμα είναι τα δυσθεώρητα χρέη.
Τελικά, επανήλθε η λογική ακόμη και για τους πλέον κοντόφθαλμους πιστωτές. Όταν όμως οι ιδιώτες πιστωτές σφίγγουν τα λουριά, τότε το ιδιωτικό χρέος μετατρέπεται σε δημόσιο γιατί οι κυβερνήσεις προσπαθούν να διασώσουν το χρηματοοικονομικό σύστημα και να διατηρήσουν τις δραστηριότητες στις καταρρέουσες οικονομίες τους. Ακόμα και χώρες με υγιή δημοσιονομική εικόνα, όπως η Ιρλανδία και η Ισπανία, βρέθηκαν να αντιμετωπίζουν τέτοιες δυσκολίες. Το ιρλανδικό δημόσιο χρέος προβλέπεται ότι θα εκτιναχτεί από το 25% στο 125% του ΑΕΠ την περίοδο 2007 - 2013 και το ένα τρίτο αυτής της ανόδου αποδίδεται στη στήριξη των τραπεζών.
Τα καλά νέα είναι πως οι αγορές αναγνωρίζουν αυτό το λάθος. Τα άσχημα είναι πως η αντίδρασή τους είναι υπερβολική. Το αποτέλεσμα είναι ένα πρόβλημα υπέρογκου δανεισμού, το οποίο προβληματίζει τις συγκεκριμένες χώρες και προκαλεί πονοκέφαλο στην ευρωζώνη. Όπως σημειώνει και η έκθεση της Nomura, η διαχειρισιμότητα του δημοσίου χρέους εξαρτάται μόνο από τρεις παράγοντες: το πρωτογενές δημοσιονομικό έλλειμμα (προ τόκων), τη χιονοστιβάδα, δηλαδή τη σχέση ανάμεσα στο επιτόκιο και στις προβλέψεις ανάπτυξης και τον αντίκτυπο στο κρατικό χρέος από άλλες μεταρρυθμίσεις - όπως η ανάγκη να στηριχτούν οι τράπεζες ή ο αποπληθωρισμός χρέους (η εκτίναξη του δανειακού βάρους λόγω της μείωσης των εγχώριων τιμών ή των συναλλαγματικών ισοτιμιών, όταν το χρέος έχει ονομαστική αξία σε ξένο νόμισμα). Σε κάθε κρίση και οι τρεις αυτοί παράγοντες επιδεινώνονται σε μεγάλο βαθμό.

Ιδιαίτερα σημαντική ως προς τις προοπτικές ανάπτυξης είναι η απώλεια ανταγωνιστικότητας για τις υπερχρεωμένες χώρες κατά τη διάρκεια της περιόδου σύγκλισης. Το κόστος ανά μονάδα εργασίας, συγκριτικά με τη Γερμανία, αυξήθηκε κατά 31% στην Ιρλανδία, σε ποσοστό 27% στην Ελλάδα και στην Ισπανία και κατά 24% στην Πορτογαλία. Οι χώρες αυτές έχουν πλέον δύσκολο δρόμο για να ανακτήσουν αυτήν την ανταγωνιστικότητα.
Η έκθεση παρουσιάζει επίσης ορισμένα ανησυχητικά στοιχεία ως προς το μέγεθος του δημοσιονομικού έργου, που καλούνται να υλοποιήσουν οι χώρες οι οποίες βρίσκονται στο επίκεντρο. Ας υποθέσουμε, επί παραδείγματι, ότι στόχος είναι να επιτευχθεί λόγος δημοσίου χρέους προς ΑΕΠ στο 60% -που είναι και ο κανόνας της Συνθήκης του Μάαστριχτ- μέχρι το 2030. Ας υποθέσουμε επίσης πως το επιτόκιο είναι μόλις 1% υψηλότερο από τον ρυθμό ανάπτυξης του ονομαστικού ΑΕΠ. Σε αυτό το υποθετικό σενάριο, τότε η απαιτούμενη σύσφιγξη του δομικού πρωτογενούς δημοσιονομικού ελλείμματος την περίοδο 2009 - 2020 είναι 16% - 18% για την Ελλάδα, 14% - 16% για την Ιρλανδία, 10% - 12% για την Ισπανία και 8% - 10% για την Πορτογαλία.
Αυτή η πρόκληση είναι δυσθεώρητη. Εκτιμώ πως είναι δύσκολο να αποφευχθεί αναδιάρθρωση του χρέους. Θεωρώ πως είναι ασυγχώρητο ότι η τελευταία ιρλανδική κυβέρνηση παρείχε τόσο εύκολα στήριξη στον τραπεζικό δανεισμό και η Ε.Ε. στήριξε αυτήν την απόφαση. Είναι λάθος να καταστρέφει ένα κράτος την ικανότητά του να δανείζεται για να στηρίζει τους πιστωτές των τραπεζών του. Δεν καθιστά την κατάσταση καλύτερη, αλλά χειρότερη, γιατί στόχος είναι η στήριξη χρηματοοικονομικών οργανισμών σε άλλες χώρες.

Ακόμα και υπό αυτό το πρίσμα, η αναδιάρθρωση κρατικών χρεών δεν αποτελεί θανάσιμο αδίκημα για την ευρωζώνη. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία αντιστοιχούν μόλις στο 6% του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Ακόμα και η Ισπανία αντιστοιχεί μόλις στο 11%. Επιπλέον, συνολικά το δημόσιο χρέος στην ευρωζώνη ανέρχεται στο 84% του ΑΕΠ, ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι στο 6%. Και τα δύο αυτά ποσοστά είναι καλύτερα από εκείνα που παρουσιάζει η αμερικανική οικονομία.
Η ευρωζώνη πρέπει λοιπόν να πετύχει τρεις στόχους: να σταματήσει τον τραπεζικό και δημοσιονομικό πανικό, να στηρίξει τις χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα και να δημιουργήσει ένα καθεστώς το οποίο θα έχει τη δυνατότητα να αποτρέπει τη δημιουργία τέτοιων κρίσεων στο μέλλον. Η ευρωζώνη έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα: η ευφορία της σύγκλισης έχει λήξει. Όμως, είναι αντιμέτωπη και με ένα μεγάλο εμπόδιο: ορισμένα μέλη έχουν τεράστιες δυσκολίες.

E-Mini S&P 500 March 2011 (ESH11)

Πετρέλαιο - Crude Oil WTI May 2011 (CLK11)

Ευρώ – δολάριο ----- Euro FX March 2011 (E6H11)

Η πορεία του Ελληνικού κράτους , η αξιοπιστία του, οι προοπτικές του , η πορεία της Ελληνικής Οικονομίας , όπως απεικονίζονται μέσα από το 10ετές Ομόλογο.

10ετές ομόλογο του Ελληνικού Δημοσίου με λήξη το 2020 (διάγραμμα των τελευταίων 12 μηνών). Η τιμή του βρίσκεται στο 68,32. Τα ομόλογα αυτά, όταν εκδίδονται έχουν τιμή 100. Κατά μία ερμηνεία όσο χαμηλότερα βρίσκεται η τιμή ενός ομολόγου τόσο μεγαλύτερη απόδοση προσφέρει το ομόλογο αυτό, αλλά και τόσο επιδεινώνεται η φερεγγυότητα, η αξιοπιστία και οι προοπτικές του εκδότη του (στην συγκεκριμένη περίπτωση του Ελληνικού Δημοσίου).
Το ομόλογο αυτό (με κωδικό ISIN GR0124032666) εάν διακρατηθεί μέχρι την λήξη του και όλα εξελιχθούν ομαλά, θα προσφέρει στο κάτοχό του ετησιοποιημένη απόδοση (δηλαδή απόδοση για κάθε χρόνο που θα το κατέχει μέχρι το 2020) της τάξεως του 12,10% ετησίως (εξαιρετική απόδοση , εφόσον όμως αποδειχθεί ότι ο κίνδυνός του, τελικά ήταν μηδενικός). Το ετήσιο κουπόνι του ομολόγου είναι 6,25%.
Δηλαδή θα επενδύσετε σήμερα 68,32 ευρώ και κάθε χρόνο θα λαμβάνετε από το κουπόνι 6,25 ευρώ. Κατά την λήξη του ομολόγου το 2020 δεν θα εισπράξετε πίσω μόνον το ποσό που επενδύσατε σήμερα, δηλαδή 68,32 ευρώ , αλλά τελικώς θα εισπράξετε 100 ευρώ.
Συνοπτικά λοιπόν εάν επενδύσετε σήμερα 68,32 ευρώ θα εισπράξετε μέχρι το 2020 τα παρακάτω ποσά: 6,25 ευρώ μείον τον φόρο 10% = 5,625 κάθε χρόνο επί 10 χρόνια δηλαδή 56,25 ευρώ. Πέραν λοιπόν του ποσού αυτού θα πάρετε πίσω (εφόσον το Ελληνικό Δημόσιο συνεχίσει να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του) και το ποσό των 100 ευρώ Δηλαδή συνολικά καθαρά θα εισπράξετε για τα 10 χρόνια 156,25 ευρώ από μία σημερινή επένδυση - κατάθεση σήμερα , ύψους 68,32 ευρώ.
Από το διάγραμμα του ομολόγου μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα και για την φερεγγυότητα και τις προοπτικές του Ελληνικού Δημοσίου. Οσο υψηλότερα κινείται η τιμή του ομολόγου τόσο βελτιώνονται τα επίπεδα αξιοπιστίας και οι προοπτικές του Ελληνικού Κράτους, τόσο όμως θα μειώνεται η ελκυστικότητα και το ρίσκο, της επένδυσης, σε ένα τέτοιο ομόλογο, για κάποιον που σκέφτεται να επενδύσει στο ομόλογο αυτό. Οσο χαμηλότερα κινείται η τιμή του ομολόγου, τόσο περισσότερο δυσοίωνες είναι οι προοπτικές της οικονομίας και των λοιπών παραμέτρων της Ελλάδας, τόσο όμως θα αυξάνεται η ελκυστικότητα και το ρίσκο, της επένδυσης, σε ένα τέτοιο ομόλογο, για κάποιον που σκέφτεται να επενδύσει στο ομόλογο αυτό.

Το δίλημμα του Jean Claude Trichet

Mohamed El-Erian -- "Financial Times"

Όταν ο Jean Claude Trichet, ο ταλαντούχος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ανέφερε την φράση «ισχυρή επαγρύπνηση» οι διεθνείς αγορές άμεσα ώθησαν τα ευρωπαϊκά επιτόκια σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα, ενώ ενισχύθηκε και το ευρώ. Αυτή η εύλογη αντίδραση στις προοπτικές μίας αύξησης επιτοκίων επισημαίνει το δίλημμα της πολιτικής που αντιμετωπίζει τόσο η ΕΚΤ, όπως και άλλες κεντρικές τράπεζες ανά τον κόσμο.
Το σχόλιο του κ. Trichet οφείλεται σε μεγάλο βαθμό από την πολύμηνη ανοδική πορεία που καταγράφεται στις τιμές της ενέργειας και των τροφίμων (που, στην περίπτωση του πετρελαίου, έχει ενταθεί τις τελευταίες εβδομάδες από την αναταραχή στην Μέση Ανατολή και την Βόρειο Αφρική)
Ο ίδιος και οι συνάδελφοί του αντιμετωπίζουν την βεβαιότητα του υψηλότερου ονομαστικού πληθωρισμού ενώ επίσης, δεδομένης της πρόσφατης ενίσχυσης της παγκόσμιας οικονομίας, και ο δομικός πληθωρισμός ενδέχεται να ενισχυθεί ταχύτατα καθώς οι εταιρείες εξετάζουν να μεταβιβάσουν τον αντίκτυπο του υψηλότερου κόστους παραγωγής.
Όλα αυτά είναι σύμφωνα με το βασικό μέλημα της ΕΚΤ για την συγκράτηση των πληθωριστικών πιέσεων, διατηρώντας την σταθερότητα για τις ευρωπαϊκές τράπεζες και στηρίζοντας τις οικονομίες της περιφέρειας (Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία). Κατά την διαδικασία, η ΕΚΤ μοιάζει από πολλές απόψεις με την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, τις οποίας οι αποφάσεις ακολουθούν μη συμβατή στάση πολιτικής και έχουν επιφέρει πλεονεκτήματα, αλλά και ακούσιες επιπτώσεις τόσο εγχωρίως όσο και στο εξωτερικό.

Μέχρι τώρα ελάχιστες κεντρικές τράπεζες έχουν προβεί σε σαφείς συμβιβασμούς ανάμεσα στους πολλαπλούς στόχους που αναγκάζονται να ακολουθήσουν. Εκείνες που το έχουν πράξει, όπως στην περίπτωση της Βραζιλίας και της Κίνας, κατάφεραν να προχωρήσουν σε σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής αλλά σε ένα περιβάλλον στήριξης από την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη και την σχετική χρηματοοικονομική σταθερότητα. Όλα αυτά όμως, αλλάζουν πλέον ραγδαία.
Τα σχόλια του κ. Trichet υποδεικνύουν ότι η ΕΚΤ αντιμετωπίζει πλέον πολύ δυσκολότερους συμβιβασμούς, ενώ τα όσα διακυβεύονται είναι πολύ σημαντικά. Θα πρέπει η ΕΚΤ να αυξήσει τα επιόκια ώστε να αντιμετωπίσει τις πιθανές ενισχυμένες πληθωριστικές πιέσεις ή θα πρέπει να διατηρήσει χαλαρή νομισματική πολιτική ώστε να στηρίξει την αγωνιζόμενη οικονομία της ευρωζώνης;
Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Η αξιοπιστία της ευρωτράπεζας στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ικανότητά της να πετύχει χαμηλό και σταθερό πληθωρισμό. Αυτό το δεδομένο, σε συνδυασμό με την οικονομική ισχύ της Γερμανίας, οδηγεί στο συμπέρασμα έγκαιρης αύξησης των επιτοκίων.
Παρόλα αυτά, μία τέτοια πολιτική – και οι πιθανές αντιδράσεις των αγορών όπως τις παρατηρούμε στις μέρες μας στην προοπτική των υψηλότερων επιτοκίων και των συναλλαγματικών ανατιμήσεων – αδιαμφισβήτητα θα επιδεινώσουν την κατάσταση για τις οικονομίες της περιφέρειας που ακόμη δεν έχουν αντιμετωπίσει τις μεγάλες δανειακές υποχρεώσεις που εκκρεμούν και σχετίζονται με την αποτυχία στο να επιτευχθεί ισχυρή οικονομική ανάπτυξη.

Πολλοί άνθρωποι θα παρακολουθούν στενά την ΕΚΤ. Το ίδιο θα πράξουν και οι άλλες κεντρικές τράπεζες που αντιμετωπίζουν παρόμοιο δίλημμα πολιτικής.
Το καλοκαίρι του 2007, η ΕΚΤ αντέδρασε στις υψηλότερες τιμές εμπορευμάτων αυξάνοντας τα επιτόκια. Θα δελεαστεί να πράξει ξανά το ίδιο σε μερικές εβδομάδες. Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα συνοδεύεται από μία πιο αποτελεσματική προσέγγιση της ΕΕ στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους της περιφέρειας και στην πιο επιθετική αναδιάρθρωση των κεφαλαίων των τραπεζών της περιοχής.

"Να το ξανασκεφτεί η Alpha πριν διώξει την ETE"

Του Paul Betts - senior correspondent των "Financial Times"

Aν πιστέψουμε τον Mario Draghi, φαβορί για τη διαδοχή του Jean-Claude Trichet στη διοίκηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τον επόμενο χρόνο, τα προβλήματα του ευρωπαϊκού τραπεζικού κλάδου δεν έχουν, σε καμία περίπτωση, τελειώσει.
Σε πρόσφατη ομιλία του σε συνέδριο στην πατρίδα του την Ιταλία, ξέφυγε από το προκαθορισμένο κείμενο και προέτρεψε τις ιταλικές τράπεζες να σπεύσουν να αυξήσουν τα επίπεδα των κεφαλαίων τους -κάλλιο γρηγορότερα παρά αργότερα.
Αν ο κ. Draghi πιστεύει ότι οι ιταλικές τράπεζες -που γενικώς πέρασαν καλά την κρίση- χρειάζονται τόνωση, ποιος ξέρει πόσο από τον ύπνο του κλέβουν οι ανησυχίες για άλλες χώρες, των οποίων σύντομα θα έχει την ευθύνη.

Η Ελλάδα, για παράδειγμα.
Αν και οι τράπεζες της χώρας δεν θεωρήθηκαν υπεύθυνες για την οικονομική αιματοχυσία της, η κρίση τις έχει καταστήσει εξαρτημένες από την καθημερινή χρηματοδότηση της ΕΚΤ. Από κάποιες άλλες απόψεις, όμως, ο κ. Draghi ίσως κοιτάζει με θαυμασμό τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν την κρίση.
Όπως, ας πούμε, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, ο μεγαλύτερος οίκος της χώρας.
Απτόητη από την απογοήτευση που χαρακτηρίζει οτιδήποτε άλλο ελληνικό, η Εθνική συγκέντρωσε περίπου 3 δισ. ευρώ τους τελευταίους 18 μήνες, για να αυξήσει τον συντελεστή κεφαλαιακής επάρκειας core tier-one πάνω από το 13%. Στη συνέχεια, ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει εισαγωγή της τουρκικής θυγατρικής της Finansbank για να αντλήσει κεφάλαια.
Διαλύοντας και την τελευταία αμφιβολία για την ισχύ της, πριν από 10 ημέρες παρουσίασε μια "φιλική" πρόταση εξαγοράς στην Alpha Bank, την τρίτη μεγαλύτερη ελληνική τράπεζα, σε μια συμφωνία που καλωσορίστηκε ως το ξεκίνημα του, καθυστερημένου, συγκεντρωτισμού του ελληνικού τραπεζικού τομέα.
Μέχρι εδώ καλά. Όμως, οι προσεκτικές κινήσεις της Εθνικής συνάντησαν την άρνηση του Δ.Σ. της Alpha. Θα μπορούσε να είναι το είδος της "σεμνοτυφίας" που χαρακτήριζε τον κλάδο στις παλιές, καλές ημέρες πριν από την κρίση, στις συζητήσεις για εξαγορές και συγχωνεύσεις. Αν είναι έτσι, το συμβούλιο της Alpha δεν έχει πάρει χαμπάρι ότι ο κόσμος έχει αλλάξει στην Ελλάδα και παραέξω.
Έχοντας αρχικά γκρινιάξει για την τιμή που υπονοεί η ολοκληρωτική προσφορά της Εθνικής, με premium 24% σε σχέση με τον μέσο όρο τιμής πέρυσι, η Alpha τώρα διαμαρτύρεται ότι το deal θα αποτελούσε de facto εθνικοποίηση με δεδομένο το 17% που έχουν στην Εθνική ποικίλα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία. Η Alpha ανησυχεί επίσης για τους κινδύνους έκθεσης των μετόχων της στο, σημαντικά μεγαλύτερο, χαρτοφυλάκιο κρατικών ομολόγων της Εθνικής.
Η Alpha πραγματικά δεν πρέπει να φοβάται τον κίνδυνο του κρατικού ελέγχου. Το αντίθετο μάλιστα, δεδομένου ότι με τη συμφωνία θα γίνει μεγάλη διασπορά στο μερίδιο των ασφαλιστικών ταμείων. Ακόμη πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο ενοποιημένος όμιλος εμφανίζεται ως "καλό σύνολο" τόσο για την Ελλάδα όσο και διεθνώς και τα πλεονεκτήματα στις δαπάνες και στα έσοδα θα ειναι αρκετά σημαντικά.
Πλεονεκτήματα που μπορούν να επιτευχθούν χωρίς ιδιαίτερες θυσίες στην ίδια την Ελλάδα, κάτι πολύ σημαντικό με την εργασιακή αναταραχή που επικρατεί. Με εκτιμώμενο συντελεστή επάρκειας core tier 1 στο 10,7% η NBG-Alpha θα γινόταν επίσης ζηλευτή για τους ευρωπαίους ανταγωνιστές της. Θα ήταν ο μεγαλύτερος οικονομικός όμιλος στη νοτιοανατολική Ευρώπη με ενεργητικό 200 δισ. ευρώ.
Όσο για το επιχείρημα της "κρατικοποίησης", τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μάλλον θα πρέπει να αισθάνονται ότι είναι άδικο, αν αναλογιστεί κάποιος πού θα βρισκόταν ο τραπεζικός τομέας σήμερα χωρίς την κρατική στήριξη.
Τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων στις ανατολικές ακτές της Μεσογείου ίσως αποτελούν μακρινή ανησυχία για το Δ.Σ. της Alpha. Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, υποθέτουμε ότι θεωρεί την κρίση στη βόρειο Αφρική και στη Μέση Ανατολή ως το είδος του γεγονότος που θα μπορούσε εύκολα να μεταβληθεί σε ευρύτερο συστημικό "σοκ".

Αν καθόταν ήδη ο κ. Draghi στην έδρα της ΕΚΤ, ίσως έμπαινε στον πειρασμό να παρεκκλίνει ακόμη παραπάνω και να παροτρύνει τα Δ.Σ. των ελληνικών τραπεζών να κοιτάξουν παραπέρα από τα στενά συμφέροντα των εξαγορών και συγχωνεύσεων και να κάνουν το θαρραλέο βήμα που απαιτούν οι καιροί.

Αν και κανένας δεν λέει ότι το Δ.Σ. της Alpha θα πρέπει απλώς να υποχωρήσει και να πει "ναι", είναι ξεκάθαρο ότι χρειάζεται να ξανασκεφτεί τη σχεδόν αυτόματη απόρριψη της πρότασης της Εθνικής υπό αυτές τις περιστάσεις. Έχουν ακόμη λίγο χρόνο μπροστά τους, αν και η Εθνική δύσκολα θα περιμένει για πολύ.

Ευρώ – δολάριο ----- Euro FX March 2011 (E6H11)

Χρυσός --- Gold April 2011 (GCJ11)

Πετρέλαιο - Crude Oil WTI May 2011 (CLK11)