Κυριακή 22 Αυγούστου 2010
Πραγματικές συναλλαγές - Πραγματικές επενδύσεις - Δείτε συγκεντρωτικά τα Αποτελέσματα (Κέρδη / ζημίες).
Πραγματικές συναλλαγές - Πραγματικές επενδύσεις - Δείτε συγκεντρωτικά τα Αποτελέσματα (Κέρδη / ζημίες).
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται όλες οι συναλλαγές τις οποίες πραγματοποιήσαμε από την 25η Σεπτεμβρίου 2009 έως σήμερα και για τις οποίες ενημερώνεσθε ανελλιπώς , κάθε φορά κατά την οποία ανοίγουμε ή κλείνουμε μία θέση.
Μπορείτε να ανατρέξετε πίσω στις ημερομηνίες τις οποίες αναφέρω και κατά τις οποίες δημοσίευσα και τα σχετικά πινακίδια των συναλλαγών. Σε αυτά περιλαμβάνονται αναλυτικά στοιχεία για κάθε πράξη.
Στην τελευταία κολώνα με εντονώτερα γράμματα παρουσιάζονται τα % ποσοστά μικτού κέρδους (+) ή μικτής ζημίας (-) , τα οποία προέκυψαν από την ολοκλήρωση της κάθε μίας συναλλαγής. Οι συναλλαγές οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί (δηλαδή παραμένουν ανοικτές), δεν εμφανίζουν στην τελευταία κολώνα ποσοστό κέρδους ή ζημίας και κατά συνέπεια παραμένουν κενά τα σχετικά κουτάκια έως ότου κλείσει (ολοκληρωθεί) η συναλλαγή μας.
Καλή επιτυχία στις συναλλαγές σας ( Trade well ) - Λευτέρης Ρ.
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται όλες οι συναλλαγές τις οποίες πραγματοποιήσαμε από την 25η Σεπτεμβρίου 2009 έως σήμερα και για τις οποίες ενημερώνεσθε ανελλιπώς , κάθε φορά κατά την οποία ανοίγουμε ή κλείνουμε μία θέση.
Μπορείτε να ανατρέξετε πίσω στις ημερομηνίες τις οποίες αναφέρω και κατά τις οποίες δημοσίευσα και τα σχετικά πινακίδια των συναλλαγών. Σε αυτά περιλαμβάνονται αναλυτικά στοιχεία για κάθε πράξη.
Στην τελευταία κολώνα με εντονώτερα γράμματα παρουσιάζονται τα % ποσοστά μικτού κέρδους (+) ή μικτής ζημίας (-) , τα οποία προέκυψαν από την ολοκλήρωση της κάθε μίας συναλλαγής. Οι συναλλαγές οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί (δηλαδή παραμένουν ανοικτές), δεν εμφανίζουν στην τελευταία κολώνα ποσοστό κέρδους ή ζημίας και κατά συνέπεια παραμένουν κενά τα σχετικά κουτάκια έως ότου κλείσει (ολοκληρωθεί) η συναλλαγή μας.
Καλή επιτυχία στις συναλλαγές σας ( Trade well ) - Λευτέρης Ρ.
Σάββατο 21 Αυγούστου 2010
Η παγκόσμια οικονομία μοιάζει με το τηγανητό παγωτό: αν δεν δράσεις άμεσα, επέρχεται χάος. Αμερικανοί οικονομολόγοι, μεταξύ των οποίων τιμηθέντες με
Ο αναδυόμενος κόσμος «καταπίνει» τα μέτρα στήριξης στη Δύση
Bloomberg
Η παγκόσμια οικονομία μοιάζει με το τηγανητό παγωτό: αν δεν δράσεις άμεσα, επέρχεται χάος. Αμερικανοί οικονομολόγοι, μεταξύ των οποίων τιμηθέντες με Νομπέλ, προβλέπουν αποπληθωρισμό ιαπωνικού τύπου για ΗΠΑ και Ευρώπη. Καλούν τη Fed να ακολουθήσει άλλον ένα γύρο ποσοτικής χαλάρωσης για να ανακόψει την έλευση μιας Εποχής Παγετώνων για τη Δύση.
Στην άλλη άκρη του κόσμου, οι τιμές εκτινάσσονται. Συνολικά, οι αναδυόμενες αγορές έχουν σήμερα πληθωρισμό πάνω από 5%. Η Ινδία 13%, η Κίνα 3%. Μεγάλο μέρος της ευθύνης φέρει η αγορά ακινήτων: διαμερίσματα εκατομμυρίων δολαρίων στο Μουμπάι με πανοραμική θέα στις παραγκουπόλεις. Οι τιμές στο Χονγκ Κονγκ έχουν ανακτήσει τα επίπεδα-ρεκόρ του 1997. Υψηλόμισθοι τραπεζίτες που πληρώνουν φόρο εισοδήματος 15% στο Χονγκ Κονγκ αγοράζουν ακίνητα στο Πεκίνο ή στη Σαγκάη. Η Μόσχα βρίσκεται πάντα κοντά στην κορυφή της λίστας των ακριβότερων πόλεων του κόσμου.
Οι αναδυόμενες αγορές «φλέγονται». Οι προφήτες του αποπληθωρισμού στη Δύση θα διαψευσθούν. Η ανατολική φωτιά θα λιώσει τον δυτικό πάγο, το 2012 θα γίνει το έτος της τήξης. Καύσιμη ύλη θα είναι τα προγράμματα στήριξης της οικονομίας, όπως εκείνο του Αμερικανού προέδρου, Μπαράκ Ομπάμα. Η στήριξη θεωρείται πανάκεια για την ύφεση. Στη σημερινή παγκόσμια οικονομία, όμως, δεν είναι αποτελεσματική. Το εμπόριο και οι άμεσες ξένες επενδύσεις ευθύνονται για το ήμισυ του παγκόσμιου ΑΕΠ. Κινητήριοι μοχλοί αμφοτέρων είναι οι πολυεθνικοί οργανισμοί. Αναζητούν σε όλο τον κόσμο τα φθηνότερα κέντρα παραγωγής και αποστέλλουν αγαθά όπου υπάρχει ζήτηση. Προσφορά και ζήτηση δεν βρίσκονται στον ίδιο τόπο. Ετσι, όταν μια κυβέρνηση υιοθετεί μέτρα στήριξης, η αρχική αύξηση της ζήτησης δεν τονώνει απαραιτήτως την τοπική παραγωγή. Και αν οι πολυεθνικές αποφασίσουν να επενδύσουν αλλού, δεν θα αυξηθούν οι θέσεις εργασίας για να συντηρήσουν την αύξηση της ζήτησης, πέραν του χρονικού ορίου ύπαρξης των μέτρων στήριξης.
Ιδανικά, πριν φθάσει ο πληθωρισμός στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, το κόστος στις αναδυόμενες οικονομίες θα έχει αυξηθεί αρκετά, ώστε οι πολυεθνικές να αρχίσουν και πάλι να επενδύουν και να προσλαμβάνουν στη Δύση. Ομως, αυτό είναι αβέβαιο. Ο μέσος μισθός στις ανεπτυγμένες οικονομίες είναι δεκαπλάσιος από εκείνον στις αναδυόμενες. Και στις τελευταίες, υπάρχουν πέντε άνθρωποι για κάθε έναν στις πρώτες. Πιθανότερο σενάριο είναι να διακόψει η Δύση τα προγράμματα στήριξης όταν φθάσει σ’ αυτήν ο πληθωρισμός από τον αναδυόμενο κόσμο, κυρίως μέσω της ανατίμησης των πρώτων υλών.
Στο σενάριο αυτό, οι τιμές των εισαγόμενων καταναλωτικών αγαθών θα αυξηθούν με την άνοδο του εργατικού κόστους στις αναδυόμενες οικονομίες. Αντίστοιχα, ο εργαζόμενος κόσμος στη Δύση θα απαιτήσει μισθολογικές αυξήσεις για να αντισταθμίσει τον τρέχοντα και τον μελλοντικό πληθωρισμό. Το 2012, η Fed θα εξαντλήσει τις δικαιολογίες μη αύξησης των επιτοκίων. Και καθώς η πλεονάζουσα ρευστότητα στην παγκόσμια οικονομία θα έχει ώς τότε λάβει γιγάντιες διαστάσεις, η αύξηση του πληθωρισμού προφανώς θα πυροδοτήσει παγκόσμια κρίση, όσο θα σκάνε οι φούσκες του ενεργητικού.
Θα είναι ο φόρος που θα πληρώσει η Δύση για να επωφεληθούν οι αναδυόμενες οικονομίες που παράγουν πρώτες ύλες. Αυτή είναι η ειρωνεία: η στήριξη της Δύσης θα βλάψει πρώτιστα την ίδια. Αυτή, όμως, είναι και η μαγεία της παγκοσμιοποίησης.
Reuters Blooomberg --- Οι νέοι κανόνες της Βασιλείας ΙΙΙ για τις τράπεζες ευνοούν τα αμερικανικά πιστωτικά ιδρύματα, καθώς απαιτούν μικρότερη κεφαλ
Reuters Blooomberg --- Η Βασιλεία ΙΙΙ ευνοεί τα αμερικανικά πιστωτικά ιδρύματα.
Οι νέοι κανόνες της Βασιλείας ΙΙΙ για τις τράπεζες ευνοούν τα αμερικανικά πιστωτικά ιδρύματα, καθώς απαιτούν μικρότερη κεφαλαιακή επάρκεια, άρα και λιγότερες αυξήσεις κεφαλαίου. Σύμφωνα με υπολογισμούς της BarCap (Barclays Capital), τους οποίους αναφέρουν οι Financial Times, οι 35 μεγαλύτερες τράπεζες των HΠA θα χρειαστούν 115 δισ. δολάρια με βάση τους κανόνες της Βασιλείας για κεφάλαια πρώτης διαβάθμισης στο 8% των στοιχείων ενεργητικού που φέρουν κίνδυνο, αντί 225 δισ. δολαρίων, όπως αναμενόταν βάσει των αρχικών προτάσεων.
Πλεονεκτήματα θα υπάρξουν και στην περίπτωση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αν και θα είναι πιο περιορισμένα. Οι 16 ισχυρότερες τράπεζες στη Γηραιά Ηπειρο θα επωφεληθούν επίσης, αν και αναμένεται να διατυπωθούν εκ νέου διαμαρτυρίες για τις χλιαρές μεταρρυθμίσεις του τραπεζικού συστήματος. Εκτιμάται πως οι αλλαγές, υπό το βάρος των πιέσεων του τραπεζικού λόμπι, θα θεωρηθούν πολύ ήπιες από τους ασκούντες κριτική. Μετά το ξέσπασμα της κρίσης είχε δοθεί ιδιαίτερη έμφαση από τη διεθνή κοινότητα στην αναγκαιότητα δραστικής μεταρρύθμισης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ώστε να αποτραπεί μια επανάληψή της.
Σύμφωνα με τις επικρίσεις, η αρμόδια Επιτροπή της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία (Βασιλεία ΙΙΙ) έκανε σημαντικές αλλαγές στον ορισμό τού τι πρέπει να υπολογίζουν οι τράπεζες ως κεφάλαια πρώτης διαβάθμισης. Ουσιαστικά μείωσε το ποσό των ρευστοποιήσιμων περιουσιακών στοιχείων, τα οποία αυτές καλούνται να κατέχουν. Οι τράπεζες ισχυρίζονται, πάντως, ότι ενδεχόμενες σκληρότερες διατάξεις πιθανώς να ανακόψουν την ακόμα αβέβαιη ανάκαμψη, εμποδίζοντας τις νέες πιστώσεις, όπως αναφέρουν οι FT. Ομως, σύμφωνα με μελέτες της Επιτροπής της Βασιλείας και του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, οι αυστηρότεροι όροι κεφαλαιακής επάρκειας και ρευστότητας θα έχουν περιορισμένες συνέπειες στη διεθνή οικονομία, εάν, όπως έχει ήδη σχεδιαστεί, αυτοί εισαχθούν σταδιακά.
Τετάρτη 18 Αυγούστου 2010
Κυριακή 15 Αυγούστου 2010
Tράπεζες: επιστρέφουν τα χαμόγελα με μείωση των ζημιών --The Economist
Tράπεζες: επιστρέφουν τα χαμόγελα με μείωση των ζημιών --The Economist
Πριν από μερικές εβδομάδες οι τράπεζες στην Ευρώπη αντιμετώπιζαν σοβαρό πρόβλημα. Πολλές αγωνίζονταν να δανειστούν η μία από την άλλη είτε απευθείας από τις κεφαλαιαγορές, λόγω ανησυχιών ότι οι επισφάλειές τους θα διογκώνονταν ή ότι η κακή κατάσταση στα δημόσια οικονομικά ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών θα προκαλούσε κατάσταση ντόμινο. Σήμερα οι αναλυτές σπεύδουν διαγκωνιζόμενοι να βελτιώσουν τις προβλέψεις κερδοφορίας και να συστήσουν στους επενδυτές να αγοράσουν μετοχές τραπεζών.
Ο βασικός λόγος αυτής της εύνοιας δεν σχετίζεται τόσο με τις επιδόσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων στα πρόσφατα πανευρωπαϊκά «τεστ κοπώσεως». Eχει να κάνει περισσότερο με το ότι οι ζημίες εξαιτίας των δανείων μειώνονται γρήγορα για την πλειονότητα των τραπεζών. Στην περίπτωση της HSBC, της μεγάλης βρετανικής τράπεζας με δραστηριότητες έως και στη νοτιοανατολική Ασία, οι απώλειες στις πιστώσεις μειώθηκαν το πρώτο εξάμηνο 40%. Για την ΒΝΡ η μείωση ήταν της τάξεως του 19% το δεύτερο τρίμηνο.
Η CEBR, εταιρεία οικονομικών συμβούλων, εντυπωσιάστηκε δεόντως από τις θετικές εξελίξεις και προέβλεψε ότι η βρετανική κυβέρνηση θα αποκομίσει κέρδη 19 δισ. στερλινών από τα προγράμματα σωτηρίας των τραπεζών της. Σε χώρες, οι οποίες δέχθηκαν δραματικό πλήγμα από τη χρηματοπιστωτική κρίση, επίσης παρατηρείται καλυτέρευση. Αναλυτές της Credit Suisse αναγνωρίζουν πως οι τράπεζες της Ιρλανδίας ίσως αποδειχθούν ιδιαίτερα κερδοφόρες τα προσεχή χρόνια, λόγω του ότι ο ανταγωνισμός υποχωρεί ως αποτέλεσμα της κρίσης. Οι βασικοί εναπομείναντες πιστωτικοί οργανισμοί της χώρας ελέγχουν το 60% της αγοράς. Αναλόγως και οι βρετανικές τράπεζες, οι οποίες συσπειρώθηκαν διαρκούσης της κρίσης, αντιμετωπίζουν περιορισμένο ανταγωνισμό.
Οι ευρωπαϊκές τράπεζες ωφελήθηκαν από τις σχετικά ευνοϊκές συνθήκες όχι μόνο στις εγχώριές τους αγορές αλλά και στις διεθνείς ευρύτερα. Ωστόσο, ο ενθουσιασμός για την ευρωπαϊκή τραπεζική δεν είναι τόσο αδιαφιλονίκητος, εφόσον πολλά από τα πιστωτικά ιδρύματα επιβιώνουν χάρις σε κρατικά κονδύλια, ενώ τα επόμενα χρόνια προβλέπονται γι’ αυτά δύσκολα.
Πριν από μερικές εβδομάδες οι τράπεζες στην Ευρώπη αντιμετώπιζαν σοβαρό πρόβλημα. Πολλές αγωνίζονταν να δανειστούν η μία από την άλλη είτε απευθείας από τις κεφαλαιαγορές, λόγω ανησυχιών ότι οι επισφάλειές τους θα διογκώνονταν ή ότι η κακή κατάσταση στα δημόσια οικονομικά ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών θα προκαλούσε κατάσταση ντόμινο. Σήμερα οι αναλυτές σπεύδουν διαγκωνιζόμενοι να βελτιώσουν τις προβλέψεις κερδοφορίας και να συστήσουν στους επενδυτές να αγοράσουν μετοχές τραπεζών.
Ο βασικός λόγος αυτής της εύνοιας δεν σχετίζεται τόσο με τις επιδόσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων στα πρόσφατα πανευρωπαϊκά «τεστ κοπώσεως». Eχει να κάνει περισσότερο με το ότι οι ζημίες εξαιτίας των δανείων μειώνονται γρήγορα για την πλειονότητα των τραπεζών. Στην περίπτωση της HSBC, της μεγάλης βρετανικής τράπεζας με δραστηριότητες έως και στη νοτιοανατολική Ασία, οι απώλειες στις πιστώσεις μειώθηκαν το πρώτο εξάμηνο 40%. Για την ΒΝΡ η μείωση ήταν της τάξεως του 19% το δεύτερο τρίμηνο.
Η CEBR, εταιρεία οικονομικών συμβούλων, εντυπωσιάστηκε δεόντως από τις θετικές εξελίξεις και προέβλεψε ότι η βρετανική κυβέρνηση θα αποκομίσει κέρδη 19 δισ. στερλινών από τα προγράμματα σωτηρίας των τραπεζών της. Σε χώρες, οι οποίες δέχθηκαν δραματικό πλήγμα από τη χρηματοπιστωτική κρίση, επίσης παρατηρείται καλυτέρευση. Αναλυτές της Credit Suisse αναγνωρίζουν πως οι τράπεζες της Ιρλανδίας ίσως αποδειχθούν ιδιαίτερα κερδοφόρες τα προσεχή χρόνια, λόγω του ότι ο ανταγωνισμός υποχωρεί ως αποτέλεσμα της κρίσης. Οι βασικοί εναπομείναντες πιστωτικοί οργανισμοί της χώρας ελέγχουν το 60% της αγοράς. Αναλόγως και οι βρετανικές τράπεζες, οι οποίες συσπειρώθηκαν διαρκούσης της κρίσης, αντιμετωπίζουν περιορισμένο ανταγωνισμό.
Οι ευρωπαϊκές τράπεζες ωφελήθηκαν από τις σχετικά ευνοϊκές συνθήκες όχι μόνο στις εγχώριές τους αγορές αλλά και στις διεθνείς ευρύτερα. Ωστόσο, ο ενθουσιασμός για την ευρωπαϊκή τραπεζική δεν είναι τόσο αδιαφιλονίκητος, εφόσον πολλά από τα πιστωτικά ιδρύματα επιβιώνουν χάρις σε κρατικά κονδύλια, ενώ τα επόμενα χρόνια προβλέπονται γι’ αυτά δύσκολα.
Πραγματικές συναλλαγές - Πραγματικές επενδύσεις - Δείτε συγκεντρωτικά τα Αποτελέσματα (Κέρδη / ζημίες).
Πραγματικές συναλλαγές - Πραγματικές επενδύσεις - Δείτε συγκεντρωτικά τα Αποτελέσματα (Κέρδη / ζημίες).
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται όλες οι συναλλαγές τις οποίες πραγματοποιήσαμε από την 25η Σεπτεμβρίου 2009 έως σήμερα και για τις οποίες ενημερώνεσθε ανελλιπώς , κάθε φορά κατά την οποία ανοίγουμε ή κλείνουμε μία θέση.
Μπορείτε να ανατρέξετε πίσω στις ημερομηνίες τις οποίες αναφέρω και κατά τις οποίες δημοσίευσα και τα σχετικά πινακίδια των συναλλαγών. Σε αυτά περιλαμβάνονται αναλυτικά στοιχεία για κάθε πράξη.
Στην τελευταία κολώνα με εντονώτερα γράμματα παρουσιάζονται τα % ποσοστά μικτού κέρδους (+) ή μικτής ζημίας (-) , τα οποία προέκυψαν από την ολοκλήρωση της κάθε μίας συναλλαγής. Οι συναλλαγές οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί (δηλαδή παραμένουν ανοικτές), δεν εμφανίζουν στην τελευταία κολώνα ποσοστό κέρδους ή ζημίας και κατά συνέπεια παραμένουν κενά τα σχετικά κουτάκια έως ότου κλείσει (ολοκληρωθεί) η συναλλαγή μας.
Καλή επιτυχία στις συναλλαγές σας ( Trade well ) - Λευτέρης Ρ.
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται όλες οι συναλλαγές τις οποίες πραγματοποιήσαμε από την 25η Σεπτεμβρίου 2009 έως σήμερα και για τις οποίες ενημερώνεσθε ανελλιπώς , κάθε φορά κατά την οποία ανοίγουμε ή κλείνουμε μία θέση.
Μπορείτε να ανατρέξετε πίσω στις ημερομηνίες τις οποίες αναφέρω και κατά τις οποίες δημοσίευσα και τα σχετικά πινακίδια των συναλλαγών. Σε αυτά περιλαμβάνονται αναλυτικά στοιχεία για κάθε πράξη.
Στην τελευταία κολώνα με εντονώτερα γράμματα παρουσιάζονται τα % ποσοστά μικτού κέρδους (+) ή μικτής ζημίας (-) , τα οποία προέκυψαν από την ολοκλήρωση της κάθε μίας συναλλαγής. Οι συναλλαγές οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί (δηλαδή παραμένουν ανοικτές), δεν εμφανίζουν στην τελευταία κολώνα ποσοστό κέρδους ή ζημίας και κατά συνέπεια παραμένουν κενά τα σχετικά κουτάκια έως ότου κλείσει (ολοκληρωθεί) η συναλλαγή μας.
Καλή επιτυχία στις συναλλαγές σας ( Trade well ) - Λευτέρης Ρ.
Η αλόγιστη δαπάνη δεν φέρνει την ευτυχία -- The New York Times
Το μεγάλο πολυτελές διαμέρισμα, τα δύο αυτοκίνητα και τα σερβίτσια πορσελάνης –αρκετά για είκοσι καλεσμένους– δεν έδιναν στην Τάμι Στρόμπελ το συναίσθημα της ευτυχίας. Η ίδια εργαζόταν σκληρά, κέρδιζε πολλά χρήματα αλλά, όπως ομολογεί, είχε εγκλωβιστεί σε έναν ασφυκτικό κύκλο δαπανών και εργασίας.
Ωσπου μια ημέρα αποφάσισε να ανατρέψει την καθημερινότητά της και με τον σύζυγό της, Λόγκαν Σμιθ, δώρισαν πολλά από τα υπάρχοντά τους σε φιλανθρωπικές οργανώσεις, χάρισαν την τηλεόραση και τα αυτοκίνητά τους, κρατώντας γι’ αυτούς λιγότερα από εκατό προσωπικά αντικείμενα.
Σήμερα, τρία χρόνια μετά τη μεγάλη στροφή, η κ. Στρόμπελ και ο κ. Σμιθ ζουν στο Πόρτλαντ σε ένα μικρό, σχεδόν άδειο διαμέρισμα. Ο κ. Σμιθ σπουδάζει Ψυχολογία και η κ. Στρόμπελ σχεδιάζει ιστοσελίδες και γράφει για ό,τι την ενδιαφέρει. Σήμερα διαθέτει ελάχιστα υλικά αγαθά και το ετήσιο εισόδημά της απλώς καλύπτει τα οικογενειακά έξοδα. Το ζευγάρι δεν έχει πια αυτοκίνητα, αλλά χρησιμοποιεί ποδήλατα. Η κ. Στρόμπελ εργάζεται λιγότερες ώρες και τον ελεύθερο χρόνο της τον αφιερώνει εθελοντικά στη μη κερδοσκοπική οργάνωση Living Yoga ή απολαμβάνει την ύπαιθρο.
Και αποταμίευση
Στις ημέρες μας, λόγω της οικονομικής ύφεσης, πολλοί καταναλωτές επαναξιολογούν τον τρόπο ζωής τους. «Σήμερα περνάμε από την αχαλίνωτη κατανάλωση σε μια πολύ προσεκτική μορφή της», εξηγεί ο Μάρσαλ Κοέν, αναλυτής της NPD Group. Η αγορά εργασίας και κατοικίας εμφανίζει κάμψη και οι καταναλωτές αποταμιεύουν περισσότερο –και δαπανούν λιγότερο– συγκριτικά με τις περασμένες δεκαετίες. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η τάση αυτή δεν είναι προσωρινή, αλλά θα έχει διάρκεια.
Σύμφωνα με έκθεση της αμερικανικής κυβέρνησης, τον Ιούνιο οι καταναλωτές στις ΗΠΑ αποταμίευσαν το 6,4% του εισοδήματός τους (μετά την απόδοση των φόρων). Πριν από την αρχή της οικονομικής κρίσης, το ποσοστό αυτό δεν ξεπερνούσε το 1% - 2%. Αλλωστε όλα υποδεικνύουν ότι η ανάκαμψη για την αμερικανική οικονομία θα αργήσει.
Ενα καλό από την οικονομική δυσπραγία είναι ότι οι πρακτικές που υιοθέτησαν οι καταναλωτές ενδεχομένως να τους οδηγήσουν στην «κατάκτηση της ευτυχίας». Νέες έρευνες, για παράδειγμα, καταδεικνύουν ότι είμαστε πιο ευτυχείς, δαπανώντας χρήματα για την απόκτηση εμπειριών αντί υλικών αγαθών, ενώ νιώθουμε μεγαλύτερη χαρά περιμένοντας επί μεγάλο χρονικό διάστημα να αποκτήσουμε κάτι που επιθυμούμε. Ολοι, τέλος, αναγνωρίζουν ότι κερδίζουμε ψυχικά όταν παύουμε να ανταγωνιζόμαστε τους διπλανούς μας με γνώμονα τα υλικά αγαθά που κατέχει ο καθένας.
Η σημερινή «τσιγκουνιά» πιθανότατα είναι ανακλαστική αντίδραση σε μια εποχή που διαπνέεται από αβεβαιότητα. Πολλοί αναλυτές, πάντως, ισχυρίζονται ότι ίσως να είναι μια μονιμότερη επιλογή ζωής που βασίζεται στην καλή γνώση όλων όσα χρειαζόμαστε για να μπορούμε να πούμε «ναι, νιώθω ευτυχισμένος».
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι τα «παραπανίσια» χρήματα διευκολύνουν τη ζωή μας. Πολλές μελέτες καταδεικνύουν ότι τα χρήματα τροφοδοτούν με ευτυχία επειδή καλύπτουν τις βασικές μας ανάγκες. Ομως τα τελευταία χρόνια οι ειδικοί στρέφονται περισσότερο στη «συναισθηματική απόδοση των χρημάτων». Με ποιο τρόπο, δηλαδή, αντλεί κανείς περισσότερη ευτυχία από κάθε δολάριο που δαπανά.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο «τύπος» των αγορών που κάνουμε, το μέγεθος και η συχνότητά τους, αλλά ακόμα και η χρονική στιγμή που επιλέγουμε να ψωνίσουμε, επηρεάζει μακροπρόθεσμα την ψυχική μας ευδαιμονία. Η δαπάνη για την απόκτηση εμπειριών (π.χ. για ένα ταξίδι, για μαθήματα γαλλικών, για τα εισιτήρια μιας συναυλίας) δημιουργεί μεγαλύτερη ικανοποίηση από αυτή που φέρνει η αγορά ενός ζεύγους παπουτσιών.
Μάλιστα, ο Τόμας ντε Λιρ, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Ουινσκόνσιν διαπίστωσε ότι μόνο τα έξοδα που κάνουμε για αναψυχή (όπως οι διακοπές, ψυχαγωγία, ακόμα και για διάφορα αθλήματα) συνδέονται με την ευδαιμονία μας. «Μια αύξηση των δαπανών για ψυχαγωγία κατά 20.000 δολάρια γεννά την ίδια “ποσότητα” ευτυχίας που λαμβάνει κανείς όταν παντρεύεται», υποστηρίζει o ίδιος. «Ταυτόχρονα τέτοιες δαπάνες αμβλύνουν τη μοναξιά και ενισχύουν τις κοινωνικές σχέσεις».
Ενας λόγος που πολλοί επιλέγουν να πληρώσουν περισσότερο για την απόκτηση εμπειριών παρά υλικών αγαθών, είναι ότι μπορούμε μετά να τις επαναφέρουμε στη μνήμη. Οπως λέει η Σόνια Λιουμπομίρσκι, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, «τα ταξίδια δεν είναι πάντα τέλεια. Αλλα γίνονται τέλεια όταν τα επαναφέρουμε στη μνήμη».
Κόπος και χρόνος
Ενας άλλος τρόπος να αυξήσουμε την ευτυχία που παίρνουμε από ένα προϊόν είναι να εργαστούμε σκληρά για να το αποκτήσουμε και να περιμένουμε πολύ μέχρι να το κάνουμε δικό μας. Σε αυτόν το νέο τρόπο και την αλλαγή της νοοτροπίας πρέπει να προσαρμοστούν και οι έμποροι και να κάνουν τη διαδικασία αγοράς των προϊόντων τους «αξιομνημόνευτη» και ελκυστική στους σημερινούς καταναλωτές, που προσέχουν πολύ «πότε και για ποιο λόγο» θα ανοίξουν το πορτοφόλι τους.
Ο Ρόκο Μπέλιτς, σκηνοθέτης από το Λος Αντζελες και δημιουργός της ταινίας «Ευτυχισμένος», υποστηρίζει: «Μαθαίνουμε ότι η απόκτηση κάποιων πραγμάτων μάς χαρίζει την ευτυχία, όπως παραδείγματος χάρη, η απόκτηση καινούργιου αυτοκινήτου κάθε δύο χρόνια, η αγορά ρούχων της τελευταίας λέξης της μόδας. Κι όμως. Τελικά το μοναδικό κοινό χαρακτηριστικό όλων όσοι είναι ευτυχισμένοι είναι οι δυνατοί δεσμοί που έχουν με τους γύρω τους».
Τετάρτη 11 Αυγούστου 2010
Κυριακή 8 Αυγούστου 2010
Πραγματικές συναλλαγές - Πραγματικές επενδύσεις - Δείτε συγκεντρωτικά τα Αποτελέσματα (Κέρδη / ζημίες).
Πραγματικές συναλλαγές - Πραγματικές επενδύσεις - Δείτε συγκεντρωτικά τα Αποτελέσματα (Κέρδη / ζημίες).
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται όλες οι συναλλαγές τις οποίες πραγματοποιήσαμε από την 25η Σεπτεμβρίου 2009 έως σήμερα και για τις οποίες ενημερώνεσθε ανελλιπώς , κάθε φορά κατά την οποία ανοίγουμε ή κλείνουμε μία θέση.
Μπορείτε να ανατρέξετε πίσω στις ημερομηνίες τις οποίες αναφέρω και κατά τις οποίες δημοσίευσα και τα σχετικά πινακίδια των συναλλαγών. Σε αυτά περιλαμβάνονται αναλυτικά στοιχεία για κάθε πράξη.
Στην τελευταία κολώνα με εντονώτερα γράμματα παρουσιάζονται τα % ποσοστά μικτού κέρδους (+) ή μικτής ζημίας (-) , τα οποία προέκυψαν από την ολοκλήρωση της κάθε μίας συναλλαγής. Οι συναλλαγές οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί (δηλαδή παραμένουν ανοικτές), δεν εμφανίζουν στην τελευταία κολώνα ποσοστό κέρδους ή ζημίας και κατά συνέπεια παραμένουν κενά τα σχετικά κουτάκια έως ότου κλείσει (ολοκληρωθεί) η συναλλαγή μας.
Καλή επιτυχία στις συναλλαγές σας ( Trade well ) - Λευτέρης Ρ.
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται όλες οι συναλλαγές τις οποίες πραγματοποιήσαμε από την 25η Σεπτεμβρίου 2009 έως σήμερα και για τις οποίες ενημερώνεσθε ανελλιπώς , κάθε φορά κατά την οποία ανοίγουμε ή κλείνουμε μία θέση.
Μπορείτε να ανατρέξετε πίσω στις ημερομηνίες τις οποίες αναφέρω και κατά τις οποίες δημοσίευσα και τα σχετικά πινακίδια των συναλλαγών. Σε αυτά περιλαμβάνονται αναλυτικά στοιχεία για κάθε πράξη.
Στην τελευταία κολώνα με εντονώτερα γράμματα παρουσιάζονται τα % ποσοστά μικτού κέρδους (+) ή μικτής ζημίας (-) , τα οποία προέκυψαν από την ολοκλήρωση της κάθε μίας συναλλαγής. Οι συναλλαγές οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί (δηλαδή παραμένουν ανοικτές), δεν εμφανίζουν στην τελευταία κολώνα ποσοστό κέρδους ή ζημίας και κατά συνέπεια παραμένουν κενά τα σχετικά κουτάκια έως ότου κλείσει (ολοκληρωθεί) η συναλλαγή μας.
Καλή επιτυχία στις συναλλαγές σας ( Trade well ) - Λευτέρης Ρ.
Oι βρετανικές τράπεζες δεν πρέπει να επιστρέψουν στον παλιό κακό εαυτό τους
Oι βρετανικές τράπεζες δεν πρέπει να επιστρέψουν στον παλιό κακό εαυτό τους
The Guardian
Ζήτω! Ηρθε επιτέλους η εποχή, που οι βρετανικές τράπεζες θα επιστρέψουν στη συνηθισμένη τους καθημερινότητα. Τουλάχιστον, αυτό ισχυρίστηκε ο διευθύνων σύμβουλος της Lloyds, Ερικ Ντάνιελς. Η τράπεζά του βρίσκεται σε φάση αναδιοργάνωσης, με τα κέρδη της να εκτινάσσονται στα θεαματικά επίπεδα των 1,6 δισ. στερλινών το α΄ εξάμηνο. Επιπλέον, πρόσθεσε ο κ. Ντάνιελς, τώρα πλέον η κυβέρνηση, εάν το επιθυμεί, έχει την εναλλακτική να πωλήσει το 41%, το οποίο κατέχει στη Lloyds και είχε αγοράσει με την κλιμάκωση της κρίσεως το 2008. Αναμφισβήτητα, αυτό το μήνυμα παρελήφθη με ικανοποίηση από την κυβέρνηση.
Το σημαντικό της εβδομάδας αυτής είναι ότι πρώτη φορά μετά το ξέσπασμα της κρίσης, το φθινόπωρο του 2008, συμβαίνει κάτι τέτοιο. Σίγουρα δεν βρίσκονται όλα τα πιστωτικά ιδρύματα στην κατάσταση της Lloyds. Ωστόσο, η προοπτική τού να επιστρέψουν οι τράπεζες στην πρότερή τους κατάσταση, σαν να μην έχει συμβεί τίποτε, δημιουργεί ένα πρόβλημα. Η καθημερινότητα του τραπεζικού κλάδου είναι και ήταν τόσο τρομακτική, που ανάγκασε τον πρώην πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν και τον πρώην υπουργό Οικονομικών Αλιστερ Ντάρλινγκ να σπεύσουν και να διασώσουν συλλήβδην έναν ολόκληρο κλάδο - όχι ορισμένα προβληματικά πιστωτικά ιδρύματα, αλλά τον κλάδο συνολικά. Ακόμα και στις εποχές της ακμής τους, οι τράπεζες δεν έκαναν αυτό που έπρεπε, δηλαδή να λαμβάνουν τις αποταμιεύσεις των καταθετών και των νοικοκυριών και να τις χορηγούν ως πιστώσεις στα παραγωγικά τμήματα της οικονομίας. Το 2006, στο απόγειο της χρηματοπιστωτικής ακμής, δύο εκατομμύρια ενήλικοι Βρετανοί δεν είχαν τραπεζικό λογαριασμό. Χιλιάδες άλλοι δεν είχαν ουδεμία πρόσβαση σε δάνεια. Το πρόβλημα είχε τέτοιες διαστάσεις, ώστε η κυβέρνηση και οι αρμόδιες υπηρεσίες το αντιμετώπιζαν ως μείζον ζήτημα αποκλεισμού από τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες.
Σύμφωνα με πανεπιστημιακή έρευνα, στα τέλη του 2007, άνω του 40% όλων των πιστώσεων εκ μέρους των τραπεζών και των οικοδομικών συνεταιρισμών είχε διοχετευθεί σε ακίνητα. Αυτό σημαίνει ότι τα εν λόγω ιδρύματα φούσκωναν με ρευστό μια ήδη γιγαντιαία φούσκα. Ενας ακόμα «καυτός» προορισμός των δανείων ήταν άλλες τράπεζες. Και με τη μεταποίηση, τι γίνεται; Στα μέσα του '90 το μερίδιο των βιομηχανιών επί των συνολικών τραπεζικών χορηγήσεων ήταν 7,9%, και σήμερα έχει υποχωρήσει στο 1,6%. Βέβαια, αυτό οφείλεται και στη συρρίκνωση του κλάδου της μεταποίησης, αλλά και στο ότι οι τράπεζες άλλαξαν ρόλο. Οι παραδοσιακές τράπεζες έγιναν επενδυτικοί οίκοι, οι επενδυτικοί οίκοι έγιναν κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου και το αποτέλεσμα ήταν οι φορολογούμενοι να το πληρώνουν για πολλά χρόνια. Το θεμελιώδες ερώτημα είναι εάν θέλουμε όλες οι τράπεζες να διοικούνται από κερδοσκόπους, για κερδοσκόπους.
The Guardian
Ζήτω! Ηρθε επιτέλους η εποχή, που οι βρετανικές τράπεζες θα επιστρέψουν στη συνηθισμένη τους καθημερινότητα. Τουλάχιστον, αυτό ισχυρίστηκε ο διευθύνων σύμβουλος της Lloyds, Ερικ Ντάνιελς. Η τράπεζά του βρίσκεται σε φάση αναδιοργάνωσης, με τα κέρδη της να εκτινάσσονται στα θεαματικά επίπεδα των 1,6 δισ. στερλινών το α΄ εξάμηνο. Επιπλέον, πρόσθεσε ο κ. Ντάνιελς, τώρα πλέον η κυβέρνηση, εάν το επιθυμεί, έχει την εναλλακτική να πωλήσει το 41%, το οποίο κατέχει στη Lloyds και είχε αγοράσει με την κλιμάκωση της κρίσεως το 2008. Αναμφισβήτητα, αυτό το μήνυμα παρελήφθη με ικανοποίηση από την κυβέρνηση.
Το σημαντικό της εβδομάδας αυτής είναι ότι πρώτη φορά μετά το ξέσπασμα της κρίσης, το φθινόπωρο του 2008, συμβαίνει κάτι τέτοιο. Σίγουρα δεν βρίσκονται όλα τα πιστωτικά ιδρύματα στην κατάσταση της Lloyds. Ωστόσο, η προοπτική τού να επιστρέψουν οι τράπεζες στην πρότερή τους κατάσταση, σαν να μην έχει συμβεί τίποτε, δημιουργεί ένα πρόβλημα. Η καθημερινότητα του τραπεζικού κλάδου είναι και ήταν τόσο τρομακτική, που ανάγκασε τον πρώην πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν και τον πρώην υπουργό Οικονομικών Αλιστερ Ντάρλινγκ να σπεύσουν και να διασώσουν συλλήβδην έναν ολόκληρο κλάδο - όχι ορισμένα προβληματικά πιστωτικά ιδρύματα, αλλά τον κλάδο συνολικά. Ακόμα και στις εποχές της ακμής τους, οι τράπεζες δεν έκαναν αυτό που έπρεπε, δηλαδή να λαμβάνουν τις αποταμιεύσεις των καταθετών και των νοικοκυριών και να τις χορηγούν ως πιστώσεις στα παραγωγικά τμήματα της οικονομίας. Το 2006, στο απόγειο της χρηματοπιστωτικής ακμής, δύο εκατομμύρια ενήλικοι Βρετανοί δεν είχαν τραπεζικό λογαριασμό. Χιλιάδες άλλοι δεν είχαν ουδεμία πρόσβαση σε δάνεια. Το πρόβλημα είχε τέτοιες διαστάσεις, ώστε η κυβέρνηση και οι αρμόδιες υπηρεσίες το αντιμετώπιζαν ως μείζον ζήτημα αποκλεισμού από τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες.
Σύμφωνα με πανεπιστημιακή έρευνα, στα τέλη του 2007, άνω του 40% όλων των πιστώσεων εκ μέρους των τραπεζών και των οικοδομικών συνεταιρισμών είχε διοχετευθεί σε ακίνητα. Αυτό σημαίνει ότι τα εν λόγω ιδρύματα φούσκωναν με ρευστό μια ήδη γιγαντιαία φούσκα. Ενας ακόμα «καυτός» προορισμός των δανείων ήταν άλλες τράπεζες. Και με τη μεταποίηση, τι γίνεται; Στα μέσα του '90 το μερίδιο των βιομηχανιών επί των συνολικών τραπεζικών χορηγήσεων ήταν 7,9%, και σήμερα έχει υποχωρήσει στο 1,6%. Βέβαια, αυτό οφείλεται και στη συρρίκνωση του κλάδου της μεταποίησης, αλλά και στο ότι οι τράπεζες άλλαξαν ρόλο. Οι παραδοσιακές τράπεζες έγιναν επενδυτικοί οίκοι, οι επενδυτικοί οίκοι έγιναν κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου και το αποτέλεσμα ήταν οι φορολογούμενοι να το πληρώνουν για πολλά χρόνια. Το θεμελιώδες ερώτημα είναι εάν θέλουμε όλες οι τράπεζες να διοικούνται από κερδοσκόπους, για κερδοσκόπους.
Σάββατο 7 Αυγούστου 2010
Παρασκευή 6 Αυγούστου 2010
Το μάθημα που πήραμε είναι το εξής: Ο κ. Γιαν έκλεψε κάποιες χιλιάδες δολάρια από την τράπεζά του και πήγε φυλακή. Η τράπεζά του εξαπάτησε …..
Μαθήματα απονομής δικαιοσύνης στις ΗΠΑ την εποχή του TARP
Bloomberg
Καθώς πλησιάζουμε τη δεύτερη επέτειο του προγράμματος στήριξης των αμερικανικών τραπεζών (ΤΑRP), το οποίο επινόησε και κατάρτισε το υπουργείο Οικονομικών και έχει συχνά κακολογηθεί, ας διατυπώσουμε μια κοινότοπη ερώτηση. Αυτή η ερώτηση θα μας δείξει τι έχουμε μάθει μέχρι σήμερα για το πώς η Δικαιοσύνη υπηρετείται στη Χώρα των Προγραμμάτων Σωτηρίας των Τραπεζών. Εάν, λοιπόν, ήσουν τραπεζίτης, ποια δραστηριότητα θα σου εξασφάλιζε ταχεία μετάβαση σε κάποιο κρατικό σωφρονιστικό ίδρυμα;
α) Παραποιείς την οικονομική κατάσταση, στην οποία βρίσκεται η ετοιμοθάνατη τράπεζά σου, ώστε να εξασφαλίσεις περίπου 300 εκατ. δολάρια από το ΤΑRP. Μετά, με γρήγορες κινήσεις, τα χάνεις όλα, ή
β) Καταχράσαι ποσόν σχεδόν 235.000 δολαρίων από την εργασία σου, ώστε να τροφοδοτήσεις τον αρρωστημένο εθισμό σου στα τυχερά παιχνίδια και να εξοφλήσεις τα χρέη σου.
Η σωστή απάντηση, φυσικά, είναι η δεύτερη. Σε αυτή τη χώρα, όταν η κατάσταση αφορά τα οικονομικά εγκλήματα και τον κολασμό τους, αρχίζει ο σφαγιασμός των μικρών γουρουνιών, ενώ τα μεγάλα συνεχίζουν να παχαίνουν. Δεν μιλούμε επί υποθετικής βάσεως, αλλά για τη United Commercial Bank (UCB), μια τράπεζα στο Σαν Φρανσίσκο, η οποία αρχικά είχε πελατεία την κινεζική κοινότητα της πόλης. Το όνομά της βρέθηκε στο προσκήνιο τον Ιούλιο, όταν δημοσιοποιήθηκε έκθεση του γενικού επιθεωρητή της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφάλισης Καταθέσεων (FDIC). Σύμφωνα με αυτήν, το μεσαίο στέλεχος της τράπεζας Αλεξ Γιαν έκλεψε χρήματα από την τράπεζα για να καλύψει τις οφειλές του από τα τυχερά παιχνίδια. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 27 μηνών πέρυσι τον Ιούνιο και σε πρόστιμο για την αποζημίωση της UCB με 235.695 δολάρια. Ο ίδιος παραδέχθηκε την ενοχή του δύο μήνες μετά την απαγγελία κατηγοριών εις βάρος του, τον Νοέμβριο 2008.
Εκείνη ακριβώς την περίοδο, η UCB έλαβε 298,7 εκατ. δολάρια από το πρόγραμμα TARP. Ενα χρόνο αργότερα η τράπεζα διαλύθηκε και το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ είδε ολόκληρη την επένδυσή του να εξανεμίζεται. Για δε τη FDIC το κόστος της κατάρρευσης μεταφράστηκε σε 1,5 δισ. δολάρια. Σε ανακοίνωσή της τότε ανέφερε πως τα επισφαλή δάνεια της UCB ενδεχομένως να είχαν εντοπιστεί νωρίτερα, εάν δεν είχαν υπάρξει απάτες, τις οποίες εφέρετο να είχαν διαπράξει πρώην ανώτατα διοικητικά της στελέχη. Πάντως, δεν έχει διωχθεί άλλο στέλεχός της μέχρι σήμερα πέραν του κ. Γιαν.
Σύμφωνα με τα πορίσματα της FDIC, κύριος παράγοντας της διάλυσης της τράπεζας ήταν η ανεπαρκής εσωτερική εποπτεία της από τη διοίκηση. Το 2002 ξεκίνησε να αγοράζει άλλες τράπεζες με υψηλό τίμημα. Ωστόσο, στερούνταν τόσο της αναγκαίας τεχνολογίας όσο και του κατάλληλου προσωπικού, ώστε να αποφύγει τα σφάλματα στα οικονομικά της στοιχεία. Σε 4 χρόνια, η UCB είχε διπλασιάσει τα περιουσιακά της στοιχεία και, παρ’ όλ’ αυτά, ενημέρωνε ακόμα διά χειρός τα λογιστικά της βιβλία. Επιπλέον, είχε βασίσει σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξή της σε δαπανηρή και βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση.
Τον Μάιο του 2009, η KPMG, η οποία ασκούσε τον λογιστικό έλεγχο της UCB, ενημέρωσε τους αρμοδίους της FDIC για ενδεχόμενες παράνομες πράξεις στην τράπεζα, οι οποίες σχετίζονταν με υπερτιμημένα δάνεια και παραποιημένες ζημίες. Σε περαιτέρω διερεύνηση της κατάστασης αποδείχθηκε ότι υπάλληλοι της UCB είχαν πει ψέματα στην KPMG, είχαν σκοπίμως καθυστερήσει την απομείωση δανείων και είχαν πλαστογραφήσει έγγραφα για να αποκρύψουν ζημίες σχετιζόμενες με δάνεια. Διευθύνων σύμβουλος και γενικός διευθυντής παραιτήθηκαν και ακολούθησαν απολύσεις. Η τράπεζα κατέρρευσε. Η FDIC, η οποία ενέκρινε το αίτημα της τράπεζας για αρωγή από το TARP, δεν ευθύνεται. Σύμφωνα με την έκθεση του γενικού επιθεωρητή, είχε άγνοια της βεβαρημένης οικονομικής κατάστασης της τράπεζας.
Το μάθημα, όμως, που πήραμε είναι το εξής: Ο κ. Γιαν έκλεψε κάποιες χιλιάδες δολάρια από την τράπεζά του και πήγε φυλακή. Η τράπεζά του εξαπάτησε τον αμερικανικό λαό, του στέρησε εκατομμύρια και δεν εδιώχθη. Αρα, όσο μικρότερη η απάτη, τόσο σκληρότερη η πτώση.
Bloomberg
Καθώς πλησιάζουμε τη δεύτερη επέτειο του προγράμματος στήριξης των αμερικανικών τραπεζών (ΤΑRP), το οποίο επινόησε και κατάρτισε το υπουργείο Οικονομικών και έχει συχνά κακολογηθεί, ας διατυπώσουμε μια κοινότοπη ερώτηση. Αυτή η ερώτηση θα μας δείξει τι έχουμε μάθει μέχρι σήμερα για το πώς η Δικαιοσύνη υπηρετείται στη Χώρα των Προγραμμάτων Σωτηρίας των Τραπεζών. Εάν, λοιπόν, ήσουν τραπεζίτης, ποια δραστηριότητα θα σου εξασφάλιζε ταχεία μετάβαση σε κάποιο κρατικό σωφρονιστικό ίδρυμα;
α) Παραποιείς την οικονομική κατάσταση, στην οποία βρίσκεται η ετοιμοθάνατη τράπεζά σου, ώστε να εξασφαλίσεις περίπου 300 εκατ. δολάρια από το ΤΑRP. Μετά, με γρήγορες κινήσεις, τα χάνεις όλα, ή
β) Καταχράσαι ποσόν σχεδόν 235.000 δολαρίων από την εργασία σου, ώστε να τροφοδοτήσεις τον αρρωστημένο εθισμό σου στα τυχερά παιχνίδια και να εξοφλήσεις τα χρέη σου.
Η σωστή απάντηση, φυσικά, είναι η δεύτερη. Σε αυτή τη χώρα, όταν η κατάσταση αφορά τα οικονομικά εγκλήματα και τον κολασμό τους, αρχίζει ο σφαγιασμός των μικρών γουρουνιών, ενώ τα μεγάλα συνεχίζουν να παχαίνουν. Δεν μιλούμε επί υποθετικής βάσεως, αλλά για τη United Commercial Bank (UCB), μια τράπεζα στο Σαν Φρανσίσκο, η οποία αρχικά είχε πελατεία την κινεζική κοινότητα της πόλης. Το όνομά της βρέθηκε στο προσκήνιο τον Ιούλιο, όταν δημοσιοποιήθηκε έκθεση του γενικού επιθεωρητή της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφάλισης Καταθέσεων (FDIC). Σύμφωνα με αυτήν, το μεσαίο στέλεχος της τράπεζας Αλεξ Γιαν έκλεψε χρήματα από την τράπεζα για να καλύψει τις οφειλές του από τα τυχερά παιχνίδια. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 27 μηνών πέρυσι τον Ιούνιο και σε πρόστιμο για την αποζημίωση της UCB με 235.695 δολάρια. Ο ίδιος παραδέχθηκε την ενοχή του δύο μήνες μετά την απαγγελία κατηγοριών εις βάρος του, τον Νοέμβριο 2008.
Εκείνη ακριβώς την περίοδο, η UCB έλαβε 298,7 εκατ. δολάρια από το πρόγραμμα TARP. Ενα χρόνο αργότερα η τράπεζα διαλύθηκε και το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ είδε ολόκληρη την επένδυσή του να εξανεμίζεται. Για δε τη FDIC το κόστος της κατάρρευσης μεταφράστηκε σε 1,5 δισ. δολάρια. Σε ανακοίνωσή της τότε ανέφερε πως τα επισφαλή δάνεια της UCB ενδεχομένως να είχαν εντοπιστεί νωρίτερα, εάν δεν είχαν υπάρξει απάτες, τις οποίες εφέρετο να είχαν διαπράξει πρώην ανώτατα διοικητικά της στελέχη. Πάντως, δεν έχει διωχθεί άλλο στέλεχός της μέχρι σήμερα πέραν του κ. Γιαν.
Σύμφωνα με τα πορίσματα της FDIC, κύριος παράγοντας της διάλυσης της τράπεζας ήταν η ανεπαρκής εσωτερική εποπτεία της από τη διοίκηση. Το 2002 ξεκίνησε να αγοράζει άλλες τράπεζες με υψηλό τίμημα. Ωστόσο, στερούνταν τόσο της αναγκαίας τεχνολογίας όσο και του κατάλληλου προσωπικού, ώστε να αποφύγει τα σφάλματα στα οικονομικά της στοιχεία. Σε 4 χρόνια, η UCB είχε διπλασιάσει τα περιουσιακά της στοιχεία και, παρ’ όλ’ αυτά, ενημέρωνε ακόμα διά χειρός τα λογιστικά της βιβλία. Επιπλέον, είχε βασίσει σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξή της σε δαπανηρή και βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση.
Τον Μάιο του 2009, η KPMG, η οποία ασκούσε τον λογιστικό έλεγχο της UCB, ενημέρωσε τους αρμοδίους της FDIC για ενδεχόμενες παράνομες πράξεις στην τράπεζα, οι οποίες σχετίζονταν με υπερτιμημένα δάνεια και παραποιημένες ζημίες. Σε περαιτέρω διερεύνηση της κατάστασης αποδείχθηκε ότι υπάλληλοι της UCB είχαν πει ψέματα στην KPMG, είχαν σκοπίμως καθυστερήσει την απομείωση δανείων και είχαν πλαστογραφήσει έγγραφα για να αποκρύψουν ζημίες σχετιζόμενες με δάνεια. Διευθύνων σύμβουλος και γενικός διευθυντής παραιτήθηκαν και ακολούθησαν απολύσεις. Η τράπεζα κατέρρευσε. Η FDIC, η οποία ενέκρινε το αίτημα της τράπεζας για αρωγή από το TARP, δεν ευθύνεται. Σύμφωνα με την έκθεση του γενικού επιθεωρητή, είχε άγνοια της βεβαρημένης οικονομικής κατάστασης της τράπεζας.
Το μάθημα, όμως, που πήραμε είναι το εξής: Ο κ. Γιαν έκλεψε κάποιες χιλιάδες δολάρια από την τράπεζά του και πήγε φυλακή. Η τράπεζά του εξαπάτησε τον αμερικανικό λαό, του στέρησε εκατομμύρια και δεν εδιώχθη. Αρα, όσο μικρότερη η απάτη, τόσο σκληρότερη η πτώση.
Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010
Κατανομή συναλλαγματικών αποθεμάτων αποθεμάτων της Κεντρικής Τράπεζας της Ελβετίας κατά την 12ετία 1997-2009.Μεγάλη άνοδος έχει καταγραφεί τους τελευτ
Κατανομή συναλλαγματικών αποθεμάτων αποθεμάτων της Κεντρικής Τράπεζας της Ελβετίας κατά την 12ετία 1997-2009.Μεγάλη άνοδος έχει καταγραφεί τους τελευταίους μήνες στα συναλλαγματικά αποθέματα της Κεντρικής Τράπεζας της Ελβετίας, που δείχνει ιδιαίτερη «προτίμηση» στο ευρώ και συγκεκριμένα σε ομόλογα της Ευρωζώνης. Αξίζει βέβαια να προσέξει κανείς πως μετά την σημαντική ποσοστιαία μείωση των αποθεμάτων σε δολάριο, υπάρχει πλέον τάση συγκράτησης του ποσοστού του δολαρίου και εμφανίζονται οι πρώτες ενδείξεις αύξησης του ποσοστού αυτού κατά την τελευταία 3ετία.
Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010
«Οι επενδυτές δεν διδάχθηκαν τίποτα από την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008»
Ο 68χρονος Lou Harvey είναι οικονομικός αναλυτής και ιδρυτής της εταιρίας Dalbar, η οποία αξιολογεί επενδυτικές εταιρίες και κεφάλαια βάσει της απόδοσης που προσφέρουν στους πελάτες τους και της ποιότητας τόσο των προϊόντων που παρέχουν όσο και των υπηρεσιών. Πριν από 20 χρόνια τάραξε τον κλάδο των αμοιβαίων κεφαλαίων αποκαλύπτοντας ότι οι περισσότεροι επενδυτές δεν είχαν τις καλύτερες δυνατές αποδόσεις, γιατί αυτοί που διαχειρίζονταν τις επενδύσεις τους πωλούσαν πολύ συχνά και σε λάθος εποχές. Από τότε μέχρι σήμερα η Dalbar εκδίδει, σε ετήσια βάση, αναλύσεις για τη συμπεριφορά των επενδυτών. Το Barron'Αs επικοινώνησε με τον L. Harvey προκειμένου να συζητήσουμε μαζί του τα αποτελέσματα της τελευταίας έρευνας «2020 Quantitative Analysis for Investor Behavior».
• Οι έρευνές σας αποδεικνύουν ότι οι επενδυτές ακολουθούν, συνήθως, εντελώς αντίθετη πορεία από αυτή που ακολουθεί το επονομαζόμενο «έξυπνο» χρήμα. Υποστηρίζετε ότι οι επενδυτές «έχασαν το τρένο» το 2009, καθώς προτίμησαν να στραφούν στα μετρητά και στις επενδύσεις σταθερού εισοδήματος και έτσι δεν εκμεταλλεύθηκαν την άνοδο των αγορών. Παράλληλα, υποστηρίζετε ότι η βιομηχανία ακολουθεί την ίδια τακτική με αυτή του 2008, παρά το γεγονός ότι αποδείχθηκε εντελώς λανθασμένη. Θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε περισσότερα πράγματα;
«Το πιο σημαντικό με τη φετινή έρευνα ήταν ότι μπορέσαμε να εξετάσουμε, για πρώτη φορά, με αναλυτικό τρόπο τι συνέβη κατά τη διάρκεια της έντονης αναταραχής των αγορών το 2008. Μπορέσαμε να δούμε τα αποτελέσματα αυτής της κατάστασης στη συμπεριφορά των επενδυτών. Αυτό που έδειξε η έρευνα είναι μία διευρυμένη απροθυμία της επενδυτικής κοινότητας να αλλάξει τον τρόπο σκέψης της, να αλλάξει τη μεθοδολογία με την οποία σκέφτεται. Δεν υπήρξε πίεση είτε από τις αρχές ελέγχου είτε από τις ίδιες τις αγορές ώστε να αλλάξει ο τρόπος μέσω του οποίου μπορούν να προστατευθούν οι επενδυτές. Υπήρξαν και κάποιοι που είχαν καλή πορεία, παρά την αναταραχή του 2008. Ανακαλύψαμε ότι όσοι συνεργάζονται με ανθρώπους που πρώτ'Α απ'Α όλα βάζουν το καλό του πελάτη τους βρέθηκαν μεταξύ των κερδισμένων. Oσοι προστατεύθηκαν κέρδισαν».
• Υποστηρίζετε ότι υπάρχει ραγδαία αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο πωλούνται, πλέον, τα αμοιβαία κεφάλαια. Πώς επηρεάζει αυτό την πορεία τους;
«Οι πλειονότητα των αμοιβαίων κεφαλαίων πωλείται μέσω εταιριών-συμβούλων οι οποίες επιθυμούν να διαχειρίζονται τα κεφάλαια των επενδυτών και κυρίως σε περιπτώσεις κατά τις οποίες αυτοί επιθυμούν να προχωρήσουν σε ρευστοποιήσεις. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι δεν υπάρχει συμφωνία προστασίας του επενδυτή –καθώς οι διαχειριστές επιθυμούν να διαχειρίζονται ταυτόχρονα πολλά διαφορετικά χαρτοφυλάκια– με αποτέλεσμα πολλές φορές ο βασικός στόχος αυτών των εταιριών να είναι το δικό τους κέρδος και όχι το όφελος του επενδυτή».
• Στην έρευνά σας υποστηρίζετε ότι παρά «την καταστροφική πορεία των αγορών το 2008» η περίφημη θεωρία του μοντέλου χαρτοφυλακίου (modern policy theory-MPT) «παραμένει ισχυρή». Bάση αυτής της θεωρίας είναι το γεγονός ότι οι διάφορες μορφές επενδύσεων δεν συνδέονται μεταξύ τους. Oμως υποστηρίζετε ότι αυτή η θεωρία δεν είναι η κατάλληλη για όλες τις εποχές.
«Η εν λόγω θεωρία ξεκίνησε το 1952 από τον Harry Markowitz. Την εξέδωσε στο “Journal of Finance”. Σύμφωνα με αυτή οι καλύτερες αποδόσεις μπορούν να καταφθάσουν όταν ένας επενδυτής διαθέτει ένα χαρτοφυλάκιο με ποικιλία επενδύσεων. Δεν υπάρχει κάτι λάθος σε αυτή τη θεωρία. Το πρόβλημα είναι ο τρόπος με τον οποίο τη χρησιμοποιούν οι επενδυτές. Ας δούμε τι ισχύει σήμερα. Κάποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι η κατάσταση είναι πιο δύσκολη από το 2008, με δεδομένη την αβεβαιότητα που υπάρχει. Oμως ο κίνδυνος αυξάνεται καθώς υπάρχει και απροθυμία να αποδεχθούμε τα προβλήματα και να αναζητήσουμε λύσεις. Απλά συζητάμε για την τεράστια αύξηση του ελλείμματος των ΗΠΑ. Oμως αυτή η πορεία μπορεί να πλήξει κατάφωρα τα κρατικά ομόλογα (των ΗΠΑ) και πιθανώς να οδηγήσει και σε υποβάθμιση της αξιολόγησής τους. Ορισμένοι, αδικαιολόγητα, πιστεύουν ότι αυτό είναι κάτι αδιανόητο. Οι επικρίσεις που δεχθήκαμε για την τελευταία έκθεσή μας ήταν ισχυρές. Aλλωστε ποιοι είμαστε εμείς που απορρίπτουμε μία θεωρία που βραβεύθηκε με Νόμπελ; Oμως αυτά ήταν τα αποτελέσματα της έρευνάς μας. Νομίζουμε, όμως, ότι η εν λόγω θεωρία δεν μπορεί να χρησιμοποιείται κατά βούληση. Μπορεί να χρησιμοποιείται ως ένα ακόμη μέσο για να διαρθρώσει κάποιος ένα σύγχρονο χαρτοφυλάκιο. Δεν είναι ευαγγέλιο».
• Ποιο είναι το πιο σημαντικό συμπέρασμα από την τελευταία έρευνά σας;
«Oπως είπα και πριν, η θεωρία του μοντέλου χαρτοφυλακίου δεν είναι πανάκεια. Δεν ισχύει πάντα ότι οι διάφορες μορφές επενδύσεων ακολουθούν αντίθετη πορεία. Δεν ισχύει δηλαδή η άποψη ότι όταν οι μετοχές πέφτουν, τα ομόλογα ανεβαίνουν. Μπορεί και τα δύο την ίδια στιγμή να ακολουθήσουν την ίδια πορεία, είτε ανοδική είτε πτωτική. Αυτό που έχουμε κατανοήσει πλήρως είναι ότι οι επενδυτές δεν έμαθαν σχεδόν τίποτε από την κρίση του 2008. Ας μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε σε έκτακτες περιόδους. Δεν φθάνει να έχουμε μόνο φρένο, πρέπει να φοράμε και ζώνη ασφαλείας. Βέβαια έκτακτες περιόδους στις αγορές μπορούμε να έχουμε ανά πάσα στιγμή. Συνέβη και φέτος τον Μάιο. Αυτό που λέμε στους επενδυτές είναι ότι πρέπει να διατηρούν ένα δίχτυ ασφαλείας. Μπορεί να είναι τα μετρητά, μπορεί να είναι κάποιο σταθερό εισόδημα, μπορεί να είναι τα αμερικανικά ομόλογα. Εξετάσαμε επενδυτές που πέτυχαν κατά τη διάρκεια της κρίσης και τους τρόπους με τους οποίους έδρασαν. Αυτό που μας αρέσει ιδιαίτερα είναι να παίρνουμε ένα χαρτοφυλάκιο και να το σπάμε σε μικρά κομμάτια, ώστε να εξετάζουμε την πορεία κάθε μορφής επένδυσης χωριστά. Οφείλουμε να πούμε κάτι σημαντικό στους επενδυτές: όταν υπάρχουν χρήματα που δεν αντέχετε να τα χάσετε, τότε μην τα τοποθετείται στις αγορές. Τοποθετήστε τα σε έναν καλό και υψηλής απόδοσης καταθετικό λογαριασμό, έστω τοποθετήστε τα σε υψηλής ποιότητας ομόλογα. Oχι στις αγορές. Oταν δεν έχεις περιθώρια να χάσεις κάτι, καλό θα είναι να μην ριψοκινδυνεύεις με αυτό».
• Μπορείτε να μας εξηγήσετε γιατί οι επενδυτές στρέφονται στα ομολογιακά αμοιβαία;
«Αποτελεί τμήμα της προσπάθειάς τους για καλύτερες αποδόσεις σε σύγκριση με το να έχουν καταθέσεις. Κανείς δεν είναι ικανοποιημένος με απόδοση 1% (περίπου δηλαδή όσο προσφέρει ένας λογαριασμός καταθέσεων), όταν μπορεί να κερδίζει απόδοση 3% μέσω ενός ομολογιακού αμοιβαίου, ακόμη και εάν τα χρήματά του δεν είναι τόσο ασφαλή όσο τα είχε στην τράπεζα. Στις καλές εποχές η επιλογή ήταν εύκολη. Διάλεγες ένα ομόλογο με υψηλή απόδοση ή μια μετοχή που επί 10 χρόνια εμφάνιζε ανοδική πορεία και προσέφερε κέρδη. Oμως ο μέσος επενδυτής δεν έχει μάθει ακόμη τι σημαίνει “χάνω τα λεφτά μου, έχω απώλειες στις τοποθετήσεις μου”. Αυτό που μάθαμε είναι ότι οι σύγχρονες αγορές είναι απρόβλεπτες».
• Πώς μπορεί, λοιπόν, ένας επενδυτής να διαλέξει την καλύτερη τοποθέτηση και να ξεπεράσει χωρίς προβλήματα την έντονη μεταβλητότητα των αγορών;
«Το πρώτο που πρέπει να διασφαλίσει είναι ότι ο επενδυτικός σύμβουλος με τον οποίο συνεργάζεται νοιάζεται γι'Α αυτόν και όχι για το πώς ο ίδιος θα έχει υψηλές αποδόσεις. Επίσης θα πρέπει να είναι βέβαιος ότι η συμφωνία την οποία υπογράφει θα τηρηθεί. Οι επενδυτές θα πρέπει να υπογράφουν γραπτές συμφωνίες με τους συμβούλους. Μπορούν να βρουν ένα τέτοιο μοντέλο συμφωνίας στην ιστοσελίδα μας www.dalbar.com. Μόλις απαιτήσουν μία γραπτή συμφωνία, θα δουν εάν μπορούν να εμπιστευθούν τον επενδυτικό τους σύμβουλο και μόνο από την αντίδρασή του σε αυτή την απαίτηση. Οι επενδυτές, παράλληλα, θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι όλοι οι όροι αυτής της συμφωνίας είναι ξεκάθαροι».
• Τελικώς πού βρισκόμαστε σήμερα, με δεδομένες και τις δικές σας έρευνες;
«Στη δεκαετία του 'Α80 οι επενδυτές είχαν την τάση να ρευστοποιούν με την πρώτη άνοδο και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάνουν τη συνεχιζόμενα καλή πορεία των αγορών. Οι πρώτες μας έρευνες αντιμετωπίστηκαν ως “χαστούκι” και “κατηγορώ” από τις επενδυτικές εταιρίες. Πάντως στις τελευταίες έρευνές μας φροντίσαμε να χωρίσουμε τους επενδυτές σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς που επέλεγαν μόνοι τις τοποθετήσεις τους και σε αυτούς που χρησιμοποιούσαν κάποιον επενδυτικό σύμβουλο. Οι πρώτοι τα πήγαν καλύτερα. Αυτό που πραγματικά λείπει είναι η σωστή εκπαίδευση των επενδυτών. Υπάρχει, ακόμη, πολλή δουλειά σε αυτό το ζήτημα έως ότου καταλήξουμε στο επιθυμητό επίπεδο».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)